Journal of Psychological Science

fa پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی مدل پرما بر اساس تروما در دوران کودکی با نقش میانجی صفت ذهن‌آگاهی Predicting the Psychological Well-Being of the PERMA Model in Childhood Trauma:The Mediation Effect of Trait Mindfulness تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه: تجربۀ ترومای کودکی بر کیفیت زندگی و سلامت روان فرد در دوران بزرگسالی تأثیر مخربی دارد. علی‌رغم انجام مطالعات متعدد در مورد رابطۀ ذهن‌آگاهی و بهزیستی روان‌شناختی، نقش میانجی صفت ذهن‌آگاهی در رابطۀ بین ترومای کودکی و بهزیستی روان‌شناختی در مدل پرما به ‌طور خاص بررسی نشده است. هدف: هدف از انجام این پژوهش، پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی مدل پرما بر اساس تروما در دوران کودکی با نقش میانجی صفت ذهن‌آگاهی بود.   روش: روش این پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی به روش مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی زنان و مردان 25 تا 55 ساله دارای تجربۀ ترومای کودکی در کل کشور در سال 1403 در بازۀ زمانی سه ماهه مهر و آبان و آذر بود که از بین آنان، 710 نفر (533 نفر زن و 177 نفر مرد) به روش نمونهگیری طبقهای انتخاب شدند و از آن‌ها خواسته شد تا پرسش‌نامه‌های شکوفایی پرما (باتلر و کرن، 2016)، ترومای دوران کودکی (برنشتاین و همکاران، 2003( و صفت ذهن‌آگاهی  (براون و ریان 2003)  را به صورت آنلاین تکمیل کنند. هم‌چنین، تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری و بهره‌گیری از نرم‌افزارهای SPSS-26 و AMOS-24 انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد سوء استفاده عاطفی (009/0= sig،05/0-=β) و غفلت فیزیکی(010/0= sig،04/0-=β)  با میانجی‌گری صفت ذهن‌آگاهی، اثر معنی‌دار و غیرمستقیم بر بهزیستی روان‌شناختی دارد، اما سوء استفاده فیزیکی با میانجی‌گری صفت ذهن‌آگاهی، اثر معناداری بر بهزیستی روان‌شناختی ندارد. نتیجه‌گیری: تجربۀ سوء استفاده عاطفی و غفلت فیزیکی در دوران کودکی با کاهش ذهن‌آگاهی در بزرگسالی بر بهزیستی فرد اثر منفی می‌گذارند. نتایج این پژوهش می‌تواند به توسعۀ برنامه‌های آموزش ذهن‌آگاهی در محیط‌های کاری، مدارس و مراکز مشاوره برای افرادی که ترومای کودکی را تجربه کرده‌اند، کمک کننده باشد.</div> <div style="text-align: justify;">Background: Experiencing childhood trauma has a devastating impact on a person's quality of life and mental health in adulthood. Despite numerous studies on the relationship between mindfulness and psychological well-being, the mediating role of mindfulness in the relationship between childhood trauma and psychological well-being in the PERMA model has not been specifically investigated. Aims: The purpose of this study was to predict psychological well-being in the PERMA model based on childhood trauma with the mediating role of mindfulness.   Methods: The present study was a descriptive, correlational study using the structural equation modeling (SEM) approach. The statistical population of the study included all women and men aged 25 to 55 who had experienced childhood trauma throughout the country in 2024 during the three-month period of September, October and November. Among them, 710 people (533 women and 177 men) were selected using Stratified Sampling. They were asked to complete the The PERMA - profiler (Butler & Kern, 2016), the Childhood Trauma Questionnaire (Bernstein et al., 2003), and the Mindful Attention Awareness Scale (Brown & Ryan, 2003) online. Also, data analysis was performed using structural equation modeling and SPSS-26 and AMOS-24 software. Results: The results showed that emotional abuse (β = -0.05, sig = 0.009) and physical neglect (β = -0.04, sig = 0.010) had significant indirect effects on psychological well-being through the mediation of trait mindfulness. However, physical abuse did not have a significant effect on psychological well-being through the mediation of trait mindfulness Conclusion: Experiencing emotional abuse and physical neglect during adulthood impacts a person's well-being by reducing mindfulness negatively. The results of this study can help develop mindfulness training programs in workplaces, schools, and counseling centers for people who have experienced childhood trauma.</div> بهزیستی روان‌شناختی, مدل پرما, ترومای کودکی, صفت ذهن‌آگاهی. psychological well-being, PERMA model, childhood trauma, mindfulness. 337 355 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-3038-1&slc_lang=fa&sid=1 sara Alleyasin سارا آل یاسین sara.alleyasin@gmail.com 2281607178 100319475328460049542 No Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Allame-tabatabaee University, Tehran, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. Mahdi Khanjani مهدی خانجانی khanjani_m@atu.ac.ir 0558993559 100319475328460049543 Yes Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Allame-tabatabaee University, Tehran, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. Abolghasem Isamorad Roudbeneh ابوالقاسم عیسی مراد رودبنه isamorad@atu.com 2721057952 100319475328460049544 No Allame tabatabaee university گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.