Journal of Psychological Science

fa پیش بینی استرس والدگری بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده و تمایز یافتگی خود در خانواده دارای کودکان با ناتوانی رشدی Predicting Parenting Stress Based on Perceived Social Support and Self-Differentiation in Families with Children with Developmental Disabilities تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه:  خانواده‌های کودکان با ناتوانی‌های رشدی، استرس والدگری بالایی را تجربه می‌کنند که بر سلامت روان والدین و تعاملات خانوادگی اثر منفی دارد. حمایت اجتماعی ادراک‌شده و تمایزیافتگی خود، عوامل مهمی در کاهش این استرس هستند. با این حال، پژوهش‌های محدودی به بررسی همزمان نقش پیش‌بیننده این دو متغیر بر استرس والدگری در این جمعیت پرداخته‌اند که نشان‌دهنده یک خلأ پژوهشی است. هدف: پژوهش حاضر باهدف پیش بینی استرس والدگری بر اساس حمایت اجتماعی ادراک شده و تمایز یافتگی خود در خانواده دارای کودکان با ناتوانی رشدی انجام شد. روش: پژوهش حاضر با توجه به هدف و از لحاظ روش یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل، 450 مادر دارای کودکان اتیسم در حال تحصیل در مدارس اتیسم شهر تهران بود. در این پژوهش  250 مادر دارای کودک اتیسم به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و بااستفاده از پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده چندبعدی (زیمت و همکاران، 1988)،پرسشنامه تمایز یافتگی خود (اسکورن و فرایدلندر، 1998) و شاخص استرس والدگری (اّبیدین، 1995) مورد ارزیابی قرارگرفتند. داده‌ها از طریق روش‌های آماری ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم‌افزار spss24  تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که مدل رگرسیون از لحاظ آماری معنادار بوده (001/0>P، 162/74=(247،2)F) و 37.5% از واریانس استرس والدگری توسط این دو متغیر تبیین می‌شود (375/0= R²). بررسی ضرایب رگرسیون نشان داد که هر دو متغیر حمایت اجتماعی ادراک‌شده (001/0>P، 225/0-= β) و تمایزیافتگی خود (001/0>P، 144/0= β) به طور معناداری استرس والدگری را پیش‌بینی می‌کنند. همچنین، قدرت پیش‌بینی‌کنندگی حمایت اجتماعی ادراک‌شده نسبت به تمایزیافتگی خود بیشتر بود، به این معنا که سطوح بالاتر حمایت اجتماعی ادراک‌شده و تمایزیافتگی خود با سطوح پایین‌تر استرس والدگری مرتبط است. نتیجه‌گیری: این پژوهش نشان می‌دهد که حمایت اجتماعی ادراک‌شده و تمایزیافتگی خود، پیش‌بینی‌کننده‌های معنادار استرس والدگری در خانواده‌های دارای کودکان با ناتوانی‌های رشدی هستند. این یافته‌ها بر لزوم طراحی مداخلات روان‌شناختی و حمایتی تأکید دارد که با تقویت این عوامل، به کاهش استرس و ارتقاء بهزیستی والدین در این جمعیت کمک کند.</div> <div style="text-align: justify;">Background: Families with children with developmental disabilities are prone to high levels of parenting stress due to the chronic and unique nature of the challenges they face, which impacts parental mental health and the quality of family interactions. In this regard, perceived social support as a protective factor and self-differentiation as the ability to maintain emotional autonomy play crucial roles in managing this stress. However, existing research has less frequently examined the simultaneous predictive role of these two constructs on parenting stress in this specific population. Aims: This study aimed to predict parenting stress based on perceived social support and self-differentiation in families with children with developmental disabilities. Methods: The present study adopted an applied, descriptive-correlational design. The statistical population of this research consisted of 450 mothers of autistic children attending autism schools in Tehran. In this study, 250 mothers of autistic children were selected using a convenience sampling method and assessed using the Multidimensional Scale of Perceived Social Support (Zimet, Dahlem, Zimet, & Farley, 1988), the Self-Differentiation Inventory-Revised (Skowron & Friedlander, 1998), and the Parenting Stress Index-Short Form (Abidin, 1995). Data were analyzed using Pearson correlation coefficients and multiple regression, utilizing SPSS-24 software. Results: Results indicated that the regression model was statistically significant (F(2, 247) = 74.162, p < 0.001), explaining 37.5% of the variance in parenting stress (R² = 0.375). Examination of the regression coefficients revealed that both perceived social support (β = -0.255, p < 0.001) and self-differentiation (β = -0.144, p < 0.001) significantly predicted parenting stress. Furthermore, perceived social support demonstrated greater predictive power compared to self-differentiation, indicating that higher levels of perceived social support and self-differentiation are associated with lower levels of parenting stress. Conclusion: The findings of this study clearly indicate that perceived social support and self-differentiation are significant predictors of parenting stress in families with children with developmental disabilities. These findings emphasize the critical role of both environmental support resources and individual capacities in mitigating the psychological burdens faced by parents of children with developmental disabilities, providing a foundation for designing targeted interventions aimed at enhancing the well-being of these families.</div> استرس والدگری, حمایت اجتماعی ادراک شده, تمایز یافتگی خود, کودکان اوتیسم Parenting stress, perceived social support, self-differentiation, autistic children 307 321 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-3062-1&slc_lang=fa&sid=1 Sara Bazzaz Abkenari سارا بزاز آبکنار M_r_sazegar@yahoo.com 3258498581 100319475328460048464 Yes Department of Educational psychology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه روانشناسی تربیتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Monir Kalantar Ghoreishi منیر کلانتر قریشی Monir_esfahan@yahoo.com 0022024786 100319475328460048465 No Department of Educational psychology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه روانشناسی تربیتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.