fa تأثیر رهنمودهای کلامی حین تمرینات مشاهده ای بر عملکرد پرتاب از بالای شانه کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:tahoma;"><strong>زمینه: </strong>در تحقیقات متعدد اثربخشی دستوراالعمل &shy;های کلامی و تمرینات مشاهده&shy; ای به صورت مجزا نشان داده شده است اما اثر همزمان این دو متغیر بر عملکرد حرکتی کودکان اوتیسم هنوز مبهم است. <strong>هدف: </strong>تعیین اثر دو نوع دستورالعمل کلامی توجه به اثرات و الگوی حرکت هنگام مشاهده الگو بر عملکرد پرتاب از بالای شانه کودکان اوتیسم بود.<strong> روش: </strong>این پژوهش شبه &shy;تجربی با طرح پیش &shy;آزمون &ndash; پس &shy;آزمون بود. جامعه آماری پژوهش کلیه کودکان اوتیسم مرکز نیک&shy; اندیشان شهرستان ساری بودند (68 نفر) که تعداد 24 کودک 7 تا 10 سال اوتیسم بصورت دردسترس به عنوان نمونه انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه الگودهی - تمرکز روی الگوی حرکت و الگودهی - تمرکز روی اثرات حرکت قرار گرفتند. تمرینات (بر اساس العبود و همکاران، 2002) هر دو گروه شامل مشاهده 10 بار مدل ماهر پرتاب از بالای شانه بود با این تفاوت که قبل از آن هر گروه دستورالعمل توجهی مربوط به خود را دریافت می‌کرد. قبل و بعد از مداخلات عملکرد حرکتی هر دو گروه توسط آزمون پرتاب از بالای شانه (چیوویاکوفسکی و همکاران، 2008) ارزیابی و از طریق آزمون <span dir="LTR">&shy;</span>های تحلیل واریانس مرکب، <span dir="LTR">t</span> مستقل و همبسته تحلیل گردید.<strong> یافته <span dir="LTR">&shy;</span></strong><strong>ها: </strong>هر دو گروه افزایش معنی <span dir="LTR">&shy;</span>داری در عملکرد پرتاب از بالای شانه از پیش<span dir="LTR">&shy;</span> آزمون تا پس<span dir="LTR">&shy;</span>آزمون نشان دادند (0/05<span dir="LTR">p&le;</span>). در مرحله پس<span dir="LTR">&shy;</span> آزمون نیز گروه الگودهی - تمرکز روی اثرات حرکت نسبت به گروه الگودهی - تمرکز روی الگوی حرکت به طور معنی&shy; داری عملکرد بالاتری داشت (0/05<span dir="LTR">p&le;</span>). <strong>نتیجه<span dir="LTR">&shy;</span></strong><strong> گیری: </strong>ارائه دستورالعمل <span dir="LTR">&shy;</span>های کلامی به اثرات حرکت الگوی مشاهده <span dir="LTR">&shy;</span>ای موجب بهبود عملکرد حرکتی در کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم می &shy;شود.<span dir="LTR"></span></span></span><br> <br> <div style="clear:both;"></div></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background</strong>: Numerous studies have shown the effectiveness of verbal instructions and observational training separately, howevere, the simultaneous effect of these two variables on motor performance in autistic children is unclear yet. <strong>Aims:</strong> to determine two type of verbal instruction to effect and form of movement during observing the model on overarm throwing in autism children. <strong>Method: </strong>This study was quasi-experimental with pre-test and post-test design. The statistical population of the study was all autistic children of Nik Andishan Center of Sari (68 persons). 24 children aged 7-10 years were selected as the sample and randomly divided into two groups of pattern-focusing on pattern of movement and pattern-focusing on effects. Movements were affected. Exercises (according to al-Abboud et al., 2002) in both groups included observing 10 skillful throwing models over the shoulder, with each group receiving prior instruction of its own. Before and after the interventions, motor performance of both groups was evaluated by the shoulder throwing test (Chivoyakovsky et al., 2008) and analyzed by paired t-test, ANOVA.<strong> Results: </strong>both groups showed a significant increase from the pre-test to post-test in the performance of overarm throwing (p&le;0/05). In the post-test, the modeling-focus on movement effects group compared to the modeling-focus on movement forms group had significantly higher performance (p&le;0/05).<strong> Conclusions: </strong>Providing verbal instructions to movement effects of observed model improve the motor performance in children with autism spectrum disorder.&nbsp;</div> <div style="clear:both;"></div> الگودهی, دستورالعمل کلامی, مهارت حرکتی, اوتیسم Modeling, verbal instruction, motor skill, autism 237 243 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-549-1&slc_lang=fa&sid=1 souri heidari سوری حیدری souri348@yahoo.com 2091984124 100319475328460035788 No Ph.D. Student in Sport Sciences, Kish International Campus, Kish, Iran دانشجوی دکتری علوم ورزشی، پردیس بین المللی کیش، کیش، ایران. Mahmoud Sheikh محمود شیخ 100319475328460035789 100319475328460035789 Yes Professor, Department of Motor Behavior, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran(Corresponding Author). استاد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران (نویسنده مسئول). افخم دانشفر 100319475328460035790 100319475328460035790 No Associate Professor, Department of Motor Behavior, Faculty of Sport Sciences, Alzahra University, Tehran, Iran دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. Ali Abbaskhanian علی عباسخانیان 100319475328460035791 100319475328460035791 No Associate Professor, Pediatric Infectious Diseases Research Center, Communicable Diseases Institute, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran. دانشیار، مرکز تحقیقات عفونی اطفال، پژوهشکده بیماریهای واگیر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران.