دوره 20، شماره 108 - ( زمستان 1400 (اسفند)، 1400 )                   جلد 20 شماره 108 صفحات 2160-2145 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


استاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ، rezaros@gmail.com
چکیده:   (3158 مشاهده)
 زمینه: بیماری لوپوس یک بیماری خود ایمن است که علت ابتلا و عود آن از منظر پزشکی مشخص و قابل پیش‌بینی نیست، زیربنای این بیماری نابهنجاری در فرآیند التهاب است. التهاب نیز اولین پاسخ سیستم ایمنی به محرک مضر است. ادراک حمایت اجتماعی و رضایت زناشویی بر سیستم ایمنی و التهاب اثرگذار است
هدف: پژوهش حاضر با هدف یافتن تعیین ­گرهای کیفیت روابط زناشویی مؤثر بر روند بیماری لوپوس انجام گرفت.
روش: در این پژوهش از رویکردی کیفی به شیوه پدیدارشناسی تفسیری استفاده شد. بدین منظور با استفاده از روش مصاحبه نیمه ساختاریافته، تجربه زیسته 15 بیمار زن مبتلا به لوپوس که به‌صورت ملاک محور انتخاب شدند، با استفاده از روش دیکلمن، آلن و تانر (1989) و نرم ­افزار MAX-QUDA-10 مورد واکاوی قرار گرفت.
یافته ­ها: پس از پیاده‌سازی مصاحبه‌ها و تحلیل عمیق داده‌ها 53 نشانگر، 17 ملاک و 5 عامل اصلی شامل " ویژگی‌های شخصیتی همسر"، " سبک تعاملی با همسر"، " هیجانات ادراک‌شده در رابطه‌ی زوجی"، " حمایت ادراک‌شده از سوی همسر در برابر بیماری" و " تنش گرهای موقعیتی" شناسایی شد.
نتیجه‌گیری: با لحاظ نمودن تعیین ­گرهای کیفیت روابط زوجی که بر روند این بیماری و حتی پاسخ‌دهی بیمار به درمان اثرگذار است، گام مهمی در بهبود این بیماری می­ توان برداشت.
واژه‌های کلیدی: کیفیت روابط زوجی، لوپوس، زنان
متن کامل [PDF 1006 kb]   (1417 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/9/2 | پذیرش: 1399/11/10 | انتشار: 1400/11/27

بازنشر اطلاعات
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است.