دوره 17، شماره 67 - ( 7-1397 )                   جلد 17 شماره 67 صفحات 391-397 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه شاهرود
چکیده:   (54 مشاهده)
زمینه: مداخله روانی جنسی ترکیبی و درمان­ های طبیِ مسائل جنسی دو مورد از رویکردهاییست که  برای افزایش رضایت­ جنسی زنان مبتلا به سرطان ­پستان طراحی­ شده ­اند. مسأله پژوهش این است که آیا مداخله روانی جنسی به تنهایی می تواند اثربخشی بیشتری در رضایت جنسی داشته باشد؟ هدف: هدف بررسی اثربخشی مداخله روان­ شناختی در مقایسه با درمان طبی بر افزایش رضایت ­جنسی زنان بهبودیافته از سرطان­ پستان است. روش: روش انجام پژوهش نیمه­ آزمایشی با پیش ­آزمون ـ پس­ آزمون و دو گروه تجربی و یک گروه گواه و ابزار پژوهش پرسشنامه رضایت­ جنسی زنان بود. داده­ ها از طریق تحلیل­کواریانس و تحلیل­واریانس بررسی­ شد. یافته­ ها: یافته ­های تحلیل کوواریانس نشان داد میانگین سه گروه مورد مطالعه در زیرمقیاس­ های اضطراب رابطه­ای(0/037=p) و نمره کل رضایت­ جنسی (0/006=p) از نظر آماری با یکدیگر تفاوت دارند؛ درحالی که میانگین سه گروه مورد مطالعه در سایر زیرمقیاس­ ها با یکدیگر تفاوت معناداری نداشتند. همچنین، نتایج آزمون تعقیبی نشان داد اضطراب رابطه ­ای در گروه مداخله بیشتر از گروه درمان طبی کاهش پیدا کرده و نمره­ کل رضایت­ جنسی در گروه مداخله بیشتر از گروه طبی افزایش داشته­ است. تحلیل واریانس انجام­ شده برای سایر زیرمقیاس ­ها تفاوت آماری معناداری بین میانگین گروه ­ها نشان نداد. نتیجه ­گیری: این به آن معناست که: درمان مداخله روان­ شناختی موفقیت نسبی بیشتری از درمان طبی در افزایش رضایت ­جنسی زنان مبتلا به سرطان­ پستان داشته­ است.
 
متن کامل [PDF 429 kb]   (22 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۸/۴/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۸/۴/۱۵ | انتشار: ۱۳۹۸/۴/۱۵