پژوهش حاضر پیامدهای روان­ شناختی بخشایش ­گری که مادران ایرانی کودکان دارای نارسایی تحولی عقلی تجربه کرده­ اند را مورد بررسی قرار داده است. برای نیل به این هدف، روش کیفی و نظریه برخاسته از داده ­ها مورد استفاده قرار گرفت. بیست نفر از مادران کودکان دارای نارسایی تحولی عقلی که برای تکمیل پرونده فرزند خود به سازمان آموزش پرورش رجوع کرده بودند به‌صورت تصادفی انتخاب و سؤالات نیمه‌ساختاریافته در مورد پیامدهای بخشایش ­گری تا رسیدن به مرحله اشباع مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل یافته ­ها از طریق کدهای باز و مشخص شدن گزاره­های اصلی و فرعی، نشان داد که در ایران مادران این گروه از کودکان به‌ترتیب به پیامدهای روانی، پیامدهای معنوی و اجتماعی، خانوادگی دست یافته‌اند. این نشان می­دهد که غنی بودن محتوا و متون مربوط به بخشایش­ گری در فرهنگ ایرانی- اسلامی به مادران کودکان دارای نارسایی تحولی عقلی برای بخشیدن دیگران کمک کرده است.