دوره 13، شماره 50 - ( تابستان 1393 )
جلد 13 شماره 50 صفحات 255-237 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشیار دانشگاه تهران
چکیده: (2089 مشاهده)
توانش حل مسأله انسان را در حل بسیاری از مسائل یاری میدهد، همچنین خشم بهعنوان یکی از مؤلفههای غریزی میتواند منجر به آسیبپذیری گردد، از اینرو آموزش توانشهای حل مسأله و کنترل خشم میتواند از بروز تعارضات پیشگیری کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش حل مسئله، و مدیریت خشم بر روشهای تربیتی، و میزان افسردگی، اضطراب، تنیدگی و پرخاشگری مربیان پیشدبستانی انجام گرفته است. این پژوهش از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون تکگروهی است. 48 نفر از مربیان زن پیشدبستانی شهر تهران بهصورت در دسترس انتخاب شدند و مقیاس روشهای تربیتی معلمان، پرسشنامۀ پرخاشگری باسوپری و همچنین مقیاس افسردگی، اضطراب و تنیدگی را تکمیل کردند. سپس در معرض دو نوع مداخله آموزش حل مسأله و آموزش مدیریت خشم قرار گرفتند. نتایج حاصل از مقایسۀ نمرههای پیشآزمون و پسآزمون در کلیۀ خردهمقیاسهای سبکهای تربیتی تفاوت معناداری (05/0 p <) نشان داد. همچنین در بررسی نتایج پرسشنامۀ خشم باس و پری، آزمون اثر بین آزمودنیها نشان داد بین مراحل پیشآزمون و پسآزمون تنها در میانگین خردهمقیاس رنجشتفاوت معنادار (05/0 p <) وجود داشت. همچنین، بین مراحل پیشآزمون و پسآزمون در میانگین کلیۀ خردهمقیاسهای افسردگی، اضطراب و تنیدگی نیز تفاوت معنادار (05/0 p <) وجود داشت. آموزش حل مسأله و مدیریت خشم میتواند بهمنظور ارتقاء سلامت روانی و تغییر روشهای تربیتی در جهت مطلوب و کاهش پرخاشگری مربیان پیشدبستانی استفاده شود.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |