دوره 24، شماره 147 - ( بهار 1404(خرداد)، 1404 )                   جلد 24 شماره 147 صفحات 213-197 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


دانشیار گروه روانشناسی، واحد بندر گز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر گز، ایران. ، homayouni.ar@gmail.com
چکیده:   (1900 مشاهده)
زمینه: پرخاشگری و خشونت نتیجه نهایی یک وضعیت روانی معیوب و غیرقانونی است که وقوع آن در ورزش قطعاً ممکن است عواقب منفی داشته باشد و امنیت ورزشکاران و تماشاگران را به خطر بیندازد. بنابراین بررسی سازه­های روانشناختی تأثیرگذار بر پرخاشگری ورزشکاران در جهت مدیریت هیجان­های منفی در محیط­های ورزشی یک ضرورت کابردی است.
هدف: پژوهش حاضر با هدف الگوی ساختاری نارسایی هیجانی با پرخاشگری رقابتی در ورزشکاران فوتبالیست: نقش میانجی تحمل ناکامی انجام شد.
روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است که به روش مدل­یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی فوتبالیست­های حرفه ای شاغل در لیگ استان مازندران در سال 1402 بودند. نمونه پژوهش 280 نفر از فوتبالیست­های تیم­های استان مازنداران بود که به روش نمونه­ گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه­های نارسایی هیجانی (تورنتو، 1994)، تحمل ناکامی (هارینگتون، 2005) و پرخاشگری رقابتی (ماکسول و موریس، ۲۰۰۷) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از نرم افزارهای SPSS.26 و AMOS.24 با استفاد از ضریب همبستگی پیرسون و مدل­یابی معادلات ساختاری استفاده شد.
یافته ­ها: نتایج حاصل از مدل­یابی معادلات ساختاری نشان داد که نارسایی هیجانی و تحمل ناکامی بر پرخاشگری رقابتی ورزشکاران فوتبالیست اثر مثبت و مستقیمی دارند. همچنین نارسایی هیجانی با میانجی­گری تحمل ناکامی بر پرخاشگری رقابتی اثر غیرمستقیم معنادار دارد. در نهایت 40 درصد از واریانس پرخاشگری رقابتی توسط متغیرهای نارسایی هیجانی و تحمل ناکامی قابل تبیین بود.
نتیجه‌گیری: تجربه ناکامی خارج از تحمل فرد، باعث ایجاد هیجانات ناخوشایندی از قبیل خشم می­شود که به نوبه خود پیامدهای روانشناختی، اجتماعی و اخلاقی را برای ورزشکاران به همراه دارد. بنابراین بهتر است ورزشکارانی که مستعد احساسات خشمگینانه و پرخاشگرایانه هستند، شناسایی کرده تا بتوان به بهبود عملکرد ورزشی و پیشگیری از آسیب­های روانی ورزشکاران کمک شایانی کرد.
متن کامل [PDF 1297 kb]   (665 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1403/7/22 | پذیرش: 1404/3/1 | انتشار: 1403/12/7

بازنشر اطلاعات
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است.