دوره 17، شماره 70 - ( 10-1397 )                   جلد 17 شماره 70 صفحات 643-650 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه تهران
چکیده:   (279 مشاهده)
زمینه: نظریه خودمختاری رویکردی در ارتباط با انگیزه‌های بشریت، رشد روانی و سلامت ذهنی است که بر اهمیت منابع درونی تکاملی برای تحول شخصیت و خودتنظیمی رفتاری تأکید می‌کند. بنابراین حیطه پژوهش‌های این نظریه، میل ذاتی شکوفایی نیازهای بنیادی روانی است که پایه و اساس خودانگیختگی و یکپارچگی شخصیت است. هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه‌ای ارضای نیازهای بنیادی روانی در رابطۀ بین انواع دلبستگی و میزان رضایت از زندگی است. روش: ۲۵۱ نفر از دانشجویان در این پژوهش شرکت کردند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های سبک‌های دلبستگی بزرگسالان هازان و شیور (۱۹۷۸)،  پرسشنامه رضایت از نیازهای بنیادی روانی دسی و رایان (۲۰۰۰) و پرسشنامه رضایت از زندگی اِد دینر و همکاران (۱۹۹۳) استفاده شد. یافته­ ها: نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ارضای نیاز‌های بنیادین (نیاز به شایستگی و ارتباط) در پیش‌بینی رضایت از زندگی توسط دلبستگی ایمن نقش واسطه‌ای ایفا می‌کند؛ نتیجه­ گیری: بنابر این یافته‌ها می‌توان گفت دلبستگی ایمن زمانی که با نیازهای بنیادین همراه شود، رضایت از زندگی را پیش‌بینی می‌کند. همچنین دلبستگی اجتنابی و دلبستگی دو‌سوگرا از طریق ارضا و عدم ارضای نیازهای بنیادین، رضایت از زندگی را پیش‌بینی می‌کند. 
متن کامل [PDF 502 kb]   (76 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۸/۵/۸ | پذیرش: ۱۳۹۸/۵/۸ | انتشار: ۱۳۹۸/۵/۸