Shahedpour A, Hatami M, Noury R, Borjali M. (2019). Comparing the efficacy of compassionate therapy adapted to islamic teachings with compassionate therapy on self-compassion of breast cancer patients.
Journal of Psychological Science.
18(80), 869-878.
URL:
http://psychologicalscience.ir/article-1-475-fa.html
شاهدپور عارف، حاتمی محمد، نوری ربابه، برجعلی محمود. مقایسه اثربخشی شفقتدرمانگری انطباق یافته با آموزههای اسلامی با شفقتدرمانگری کلاسیک در خودشفقتی بیماران مبتلا به سرطان سینه مجله علوم روانشناختی 1398; 18 (80) :878-869
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-475-fa.html
دانشیار دانشگاه خوارزمی ، hatami51@gmail.com
چکیده: (2629 مشاهده)
زمینه: تحقیقات، اثربخشی شفقتدرمانگری و ادغام برخی روان درمانگریها با آموزههای دینی و اسلامی را تأیید کردهاند، اما آیا ترکیب شفقت درمانگری با آموزههای اسلامی میتواند اثربخشی آن را افزایش دهد؟ هدف: هدف این پژوهش، مقایسه اثربخشی شفقت درمانگری انطباقیافته با آموزههای اسلامی با شفقتدرمانگری کلاسیک در خودشفقتی بیماران مبتلا به سرطان سینه بود. روش: روش این پژوهش، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه مورد مطالعه شامل 45 نفر از بیماران مراجعهکننده به بخش آنکولوژی بیمارستان شهدای تجریش در سال 1397 بود که به صورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و به شکل تصادفی در سه گروه شفقتدرمانگری اسلامی، شفقتدرمانگری کلاسیک و گروه گواه جایگزین شدند. جلسات آموزش طی 8 جلسه 90 دقیقهای بر روی گروه شفقتدرمانگری کلاسیک (بر اساس گیلبرت «2010») و شفقت درمانگری اسلامی (بر اساس پروتکل محققساخته، 1398) انجام شد. به منظور جمعآوری دادهها از پرسشنامه خودشفقتی (نف، 2003) استفاده شد و دادهها با روش مانکوا مورد تحلیل آماری قرار گرفتند. یافتهها: نتایج نشان داد که گرچه هر دو درمان در مؤلفههای متغیر مورد مطالعه مؤثر بودند اما شفقتدرمانگری انطباقیافته با اسلام در بهبود مؤلفه خودمهربانیِ خودشفقتی مؤثرتر از شفقتدرمانگری کلاسیک بود (0/005P=). نتیجهگیری: ادغام با آموزههای اسلامی میتواند به اثربخشی شفقتدرمانگری کلاسیک بیفزاید.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1398/8/4 | پذیرش: 1398/9/5 | انتشار: 1398/9/5
بازنشر اطلاعات |
![](https://licensebuttons.net/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png) |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |