دوره 18، شماره 80 - ( 8-1398 )                   جلد 18 شماره 80 صفحات 869-878 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشیار دانشگاه خوارزمی
چکیده:   (670 مشاهده)
زمینه: تحقیقات، اثربخشی شفقت‌درمانگری و ادغام برخی روان درمانگری‌ها با آموزه‌های دینی و اسلامی را تأیید کرده‌اند، اما آیا ترکیب شفقت ‌درمانگری با آموزه‌های اسلامی می‌تواند اثربخشی آن را افزایش دهد؟ هدف: هدف این پژوهش، مقایسه اثربخشی شفقت ‌درمانگری انطباق‌یافته با آموزه‌های اسلامی با شفقت‌درمانگری کلاسیک در خودشفقتی بیماران مبتلا به سرطان سینه بود. روش: روش این پژوهش، شبه­ آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس ­آزمون و گروه گواه بود. جامعه مورد مطالعه شامل 45 نفر از بیماران مراجعه‌کننده به بخش آنکولوژی بیمارستان شهدای تجریش در سال 1397 بود که به صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و به شکل تصادفی در سه گروه شفقت‌درمانگری اسلامی، شفقت‌درمانگری کلاسیک و گروه گواه جایگزین شدند. جلسات آموزش طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای بر روی گروه شفقت‌درمانگری کلاسیک (بر اساس گیلبرت «2010») و شفقت ‌درمانگری اسلامی (بر اساس پروتکل محقق‌ساخته، 1398) انجام شد. به منظور جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه خودشفقتی (نف، 2003) استفاده شد و داده‌ها با روش مانکوا مورد تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که گرچه هر دو درمان در مؤلفه‌های متغیر مورد مطالعه مؤثر بودند اما شفقت‌درمانگری انطباق‌یافته با اسلام در بهبود مؤلفه خودمهربانیِ خودشفقتی مؤثرتر از شفقت‌درمانگری کلاسیک بود (0/005P=). نتیجه‌گیری: ادغام با آموزه‌های اسلامی می‌تواند به اثربخشی شفقت‌درمانگری کلاسیک بیفزاید.
 
متن کامل [PDF 583 kb]   (333 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۸/۸/۴ | پذیرش: ۱۳۹۸/۹/۵ | انتشار: ۱۳۹۸/۹/۵