دوره 19، شماره 85 - ( 1-1399 )                   جلد 19 شماره 85 صفحات 110-101 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشیار، گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
چکیده:   (1510 مشاهده)
زمینه: کیفیت زناشویی را می‌توان مهمترین شاخص موفقیت رابطه زناشویی تلقی کرد که عوامل مختلفی مانند رضایت زناشویی بر آن اثر می­ گذارد، اما مسئله اصلی این است که کدام بسته آموزشی بر کیفیت زناشویی زوج ­ها تأثیر بیشتری دارد؟ هدف: مقایسه اثر بخشی بسته آموزشی رضایت­ زناشویی بومی ایرانی و روی آورد مسترز و جانسون بر کیفیت زناشویی زوج ­ها بود. روش: پژوهش از نوع نیمه­ آزمایشی و طرح پژوهش، سه­ گروهی در سه مرحله پیش ­آزمون، پس ­آزمون و پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری شامل 60 فرد متأهل مراجعه ­کننده به دو مرکز روانشناسی و مشاوره شهر تهران در حوزه روابط جنسی در زمستان 1397 بود، 45 نفر به صورت تصادفی گزینش و در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. ابزار عبارتند از: برگه جمعیت شناختی و پرسشنامه کیفیت زناشویی باسبی، کران، لارسن و کریستینسن (1995)، برنامه آموزشی مسترز و جانسون (مسترز و جانسون، 1976؛ به نقل از مسترز، جانسون و کلودی، 2006) و بسته آموزش رضایت زناشویی بومی ایرانی (رسولی، گل پرور، رمضانی، حسنی، 2020). داده­ها از طریق تحلیل واریانس اندازه­های تکرار شده و آزمون تعقیبی برونفرونی تحلیل گردید. یافته‌ها: بسته آموزشی رضایت­ زناشویی بومی ایرانی و روی آورد مسترز و جانسون بر کیفیت زناشویی زوج‌ها تأثیر معناداری داشتند (0/01P<). بین دو درمان از لحاظ تأثیر بر کیفیت زناشویی تفاوت معنادار وجود نداشت (0/05>p). نتیجه ­گیری: برای افزایش کیفیت زناشویی زوجین می ­توان از بسته آموزشی رضایت­ زناشویی بوم ایرانی استفاده کرد
متن کامل [PDF 716 kb]   (840 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/9/15 | پذیرش: 1398/10/24 | انتشار: 1398/11/19

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.