fa مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی هیجانی و والدگری بارکلی بر بهبود شایستگی اجتماعی، عملکرد تحصیلی و کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان مبتلا به ناتوانی های یادگیری با همبودی کمبود توجه / فزون کنشی تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>زمینه: </strong>رفتارهای انطباقی، عملکرد تحصیلی پایین و مشکلات رفتاری باعث بوجود آمدن مشکلاتی در زندگی کودکان و والدین آنها می&shy; شود. مسئله این است، اثربخشی راهبردهای خودتنظیمی هیجانی و والدگری بارکلی بر متغیرهای مختلفی تأیید شده است، اما تأثیر این دو بر شایستگی اجتماعی، عملکرد تحصیلی و مشکلات رفتاری در دانش آموزان مبتلا به ناتوانی &shy;های یادگیری با همبودی کمبود توجه / فزون&shy; کنشی مغفول واقع شده است<span dir="LTR">.</span><strong> هدف: </strong>مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی هیجانی و والدگری بارکلی بر بهبود شایستگی اجتماعی، عملکرد تحصیلی و کاهش مشکلات رفتاری دانش &shy;آموزان مبتلا به ناتوانی &shy;های با همبودی کمبود توجه / فزون&shy; کنشی بود <strong>روش: </strong>روش پژوهش حاضر شبه &shy;آزمایشی با طرح پیش &shy;آزمون، پس &shy;آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش &shy;آموزان پایه&shy;های چهارم، پنجم و ششم مراکز دولتی ناتوانی &shy;های یادگیری منطقه 4 آموزش و پرورش شهر تهران در سال تحصیلی 99-98 بود. 30 نفر از دانش &shy;آموزان و 15 نفر از والدین آنها با روش نمونه &shy;گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هر گروه 15 نفر) به صورت تصادفی قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش عبارتند از: مقیاس درجه &shy;بندی رفتار کودک کانزر - فرم معلم (1990)، مقیاسﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻲ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ زو و جی (2012)، ﻣﻘﻴﺎس ارزﻳﺎﺑﻰ اﺧﺘﻼل ﻳﺎدﮔﻴﺮی - وﻳﺮاﺳﺖ دوم ﻣﻚ ﻛﺎرﻧﻰ و آرﺛﻮد (٢٠٠٧)، چک لیست رفتاری کودک آخنباخ و رسکولا (2001)، 8 جلسه 60 دقیقه&shy; ای برنامه آموزش تنظیم هیجان (آلن، 2009)، و والدگری ﺑﺎرﻛﻠﻰ (2013). تحلیل داده&shy;ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس تک متغیری و بوسیله نرم&shy;افزار <span dir="LTR">spss.₂₄</span> انجام شد. <strong>یافته&shy; ها:</strong> برنامه آموزش والدگری مثبت بارکلی بر شایستگی اجتماعی (0/0001&nbsp;<span dir="LTR">p<</span>) و مشکلات رفتاری (0/001&nbsp;<span dir="LTR">p<</span>) و راهبردهای خود &shy;تنظیمی هیجان بر عملکرد تحصیلی (0/001&nbsp;<span dir="LTR">p<</span>) تأثیر داشت. <strong>نتیجه&shy; گیری:</strong> آموزش والدگری بارکلی و راهبردهای خوتنظیمی هیجانی می &shy;تواند، به بهبود شایستگی اجتماعی، عملکرد تحصیلی و کاهش مشکلات رفتاری کودکان دارای ناتوانی &shy;های یادگیری همبودی کم &shy;توجهی / فزون &shy;کنشی کمک کند.<br> &nbsp;</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background:</strong> Adaptive behaviors, low academic performance and behavioral problems cause problems in the lives of children and their parents. The problem is that the effectiveness of emotional self-regulation and Barkley&#39;s parenting strategies on various variables has been confirmed, but the effect of these two on social competence, academic performance and behavioral problems in students with learning disabilities has been comorbidity with attention deficit / hyperactivity disorder. <strong>Aims:</strong> To compare the effectiveness of training Emotional Self-Regulation Strategies and Barkley&#39;s Parenting on Improving Social Competence, Academic Performance and Reducing Behavioral Problems of Students with Learning Disabilities with comorbidity Attention Deficit / Hyperactivity Disorder. <strong>Method:</strong> The present research method is quasi-experimental pretest, posttest design with two groups experiment. The statistical population included all students in the fourth, fifth and sixth grades of state centers for learning disabilities in District 4 Education of Tehran in the academic year of 1398-99. 30 students and 15 parents were selected as the sample by available sampling method and randomly divided into two experimental groups And a group of control (15 people in each group). Research instruments include: Connerss Child behavior Degree Scale- Teacher Form (1990), Zhou & Jei Scale (2012), Learning Disability Assessment Scale - Second Edition McCarney & Arthaud ​​(2007), Experience-Based Child Behavior Checklist Achenbach & Rescola (2001) 8 sessions 60-Minute Emotion Regulation Training Program (Allen, 2009) and Barkley&#39;s Parenting (2013). Data analysis using univariate analysis of variance and By spss.₂₄ software was performed. <strong>Results:</strong> Barkley&#39;s parenting education program had an effect on social competence (p< 0.0001) and behavioral problems (p< 0.001) and emotion self-regulatory strategies on academic performance (p< 0.001). <strong>Conclusions:</strong> Barkley&#39;s Parenting Education and Emotional Self-Regulation Strategies can be used as effective methods to improve social competence and academic performance and reduce behavioral problems in children with Learning Disabilities with comorbidity Attention Deficit Hyperactivity Disorder.</div> راهبردهای خودتنظیمی هیجانی, والدگری بارکلی, شایستگی اجتماعی, مشکلات رفتاری, ناتوانی های یادگیری, کمبود توجه / فزون کنشی. Emotional self-regulation strategies, barkley's parenting, social competence, behavioral problems, learning disabilities, attention deficit / hyperactivity disorder. 787 798 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-993-1&slc_lang=fa&sid=1 nasrollah veisiy نصرالله ویسی veisiy.1364@yahoo.com 4199748695 No PhD Student in Exceptional Child Psychology, Research Sciences Branch, Tehran, Iran دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم تحقیقات ،تهران، ایران aliakbar arjmandnia علی اکبر ارجمندنیا arjmandnia@ut.ac.ir 0531815358 Yes Associate Professor, Department of Exceptional Child Psychology, school of Psychology and Educational Sciences, Tehran, Iran(Corresponding Author) دانشیار ، گروه روانشناسی کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، تهران، ایران) نویسنده مسئول) samira vakili سمیرا وکیلی samira.vakili@srbiau.ac.ir 4199748695 No Assistant Professor, Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Literature, Humanities and Social Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran استادیار، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه علوم وتحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Masoud Gholamali Lavasani مسعود غلامعلی لواسانی lavasani@ut.ac.ir 4199748695 No Associate Professor, Department of Educational Psychology and Counseling, school of Psychology and Educational Sciences, Tehran, Iran دانشیار، گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربتی، تهران، ایران