fa مقایسه اثربخشی گروه‌درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیکی بر خودکارآمدی زنان مطلقه تحت پوشش نهادهای کمیته امداد امام خمینی و سازمان بهزیستی تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Tahoma;"><strong><span style="color:#a42898;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه: </span></span></strong><span style="font-size:10.0pt;">خودکارآمدی زنان پس از طلاق کاهش می‌یابد که بر مقابله آن‌ها با مشکلات و استرس‌های زندگی تأثیر می‌گذارد. ادبیات پژوهشی افزایش خودکارآمدی را بعد از رویکردهای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیکی، که جز روش‌های درمانی موج سوم هستند، نشان دادند اما هنوز مشخص نیست کدام یک اثربخشی بیشتری دارد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="color:#a42898;"><span style="font-size:10.0pt;">هدف:</span></span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> پژوهش حاضر به دنبال مقایسه اثربخشی گروه‌درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیکی بر خودکارآمدی در زنان مطلقه بود.</span><br> <strong><span style="color:#a42898;"><span style="font-size:10.0pt;">روش:</span></span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">این پژوهش به‌صورت شبه&shy; آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه زنان مطلقه شهر اقلید در سال 1398 بود که تعداد 24 نفر با روش نمونه &shy;گیری در دسترس انتخاب و به شیوه تصادفی در دو گروه درمان و گروه گواه (هر گروه 8 نفر)، جایگزین شدند. یکی از گروه&shy; های آزمایش مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (8 نفر) و گروه دیگر مداخله رفتاردرمانی دیالکتیکی (8 نفر) را در 12 جلسه 90 دقیقه &shy;ای دریافت نمودند. شرکت‌کنندگان قبل، بعد و 2 ماه پس از اجرای مداخله &shy;های درمانی، پرسشنامه خودکارآمدی شرر و آدامز (1982) را تکمیل کردند. داده‌های پژوهش با استفاده از نرم&shy;افزار </span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">SPSS-22</span></span><span style="font-size:10.0pt;"> و آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و اثرات ساده گروه مورد تحلیل قرار گرفت.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="color:#a42898;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته&shy; ها:</span></span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">نتایج نشان داد که درمان پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیکی موجب افزایش خودکارآمدی زنان مطلقه ‌می‌شوند (0/05&nbsp;</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">p<</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و بین دو درمان، برتری وجود نداشت (0/05&nbsp;</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">></span></span><span style="font-size:10.0pt;">.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">p</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="color:#a42898;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></span> </strong><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">‌با توجه به یافته&shy; های پژوهش، مداخلات گروه&shy; درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیکی می&shy;توانند به&shy; عنوان روش&shy; هایی کارآمد برای افزایش خودکارآمدی زنان مطلقه مورد استفاده قرار گیرند.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background:</strong> Women, after divorce, do not have enough self-efficacy to cope with life&#39;s problems and stresses, and literatures show the increase of self-efficacy by acceptance and commitment and dialectical behavior therapy, two important treatments in the third wave, but it is not clear which one is more effective.<br> <strong>Aims:</strong> The purpose of this study was to determine comparison of the group therapy based on acceptance and commitment and dialectical behavior therapy on self-efficacy in divorced women.<br> <strong>Methods:</strong> The research method was quasi-experimental. The statistical population included all divorced women in Eghlid in 2019, 24 of whom selected with available sampling and randomly divided into acceptance and commitment therapy group, dialectical behavior therapy group, and the control group. One experimental group received acceptance and commitment therapy intervention (n = 8) and the other group received dialectical behavior therapy intervention (n = 8) in 12 sessions of 90 minutes. Individuals completed the self-efficacy Questionnaire of Sherer, & Adams, (1982) before, after and 2 months after the treatments. Research data were analyzed using repeated measures analysis of variance and simple effects of the group by spss-22 software.<br> <strong>Results:</strong> The results showed that group therapy based on acceptance and commitment and dialectical behavior therapy increase the self-efficacy of divorced women (P<0.05) but there is no significant difference between the two therapies (P>0.05).<br> <strong>Conclusion:</strong> Therefore, it can be concluded that to increase self-efficacy of divorced women both group therapy based on acceptance and commitment and dialectical behavior therapy can be used in psychotherapy sessions.</div> <div><div></div></div> طلاق, زنان مطلقه, خودکارآمدی, درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد, رفتاردرمانی دیالکتیکی Divorce, Divorced Women, Self-Efficacy, Acceptance and Commitment Therapy, Dialectical Behavior Therapy 1733 1747 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-1054-1&slc_lang=fa&sid=1 hosien Raeisi حسین رئیسی hr.dezh54@yahoo.com 2539457355 100319475328460017985 No Kharazmi University گروه مشاوره و راهنمایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Mohsen Rasouli محسن رسولی dr.rasouli@hotmail.com 3230474473 100319475328460017986 Yes Kharazmi University گروه مشاوره و راهنمایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Abdolrahim kasaee عبدالرحیم کسایی rkasaee82@gmail.com 1280382198 100319475328460017987 No Kharazmi University گروه مشاوره و راهنمایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران