fa مدل معادلات ساختاری رویکرد اجتماع محور و رویکرد پیشگیری مثبت با میانجی گری راهبردهای کنار آمدن برای بررسی تبعیت از درمان در افراد دارای اچ آی وی تخصصي Special كاربردي Applicable <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><strong>زمینه: </strong>بیماری ایدز تا سال ۱۹۸۱ ناشناخته بود و در سال ۱۹۸۴ مشخص شد که ویروس اچ &shy;آی&shy; وی <span dir="LTR">HIV</span> عامل این بیماری است. مدل‌های متعددی از جمله رویکردهای اجتماع محور و برنامه&shy; های پیشگیری مثبت به منظور افزایش سازگاری با بیماری و بهره&shy; مندی از راهبردهای مقابله &shy;ای برای پیشگیری از ابتلا افراد دارای اچ&shy;آی&shy;وی <span dir="LTR">HIV</span> به ایدز <span dir="LTR">AIDS</span> تدوین شده است ولیکن هیچ&shy; کدام به موضوع تبعیت از درمان در این بیماران با استفاده از رویکردهای پیش گفت نپرداخته &shy;اند، اما این پژوهش درنظر دارد به بررسی روابط ساختاری مدل اجتماعی سازگاری و رویکرد پیشگیری مثبت با بررسی نقش میانجی‌گر راهبردهای مقابله‌ای برای بررسی تبعیت از درمان در افراد تحت پوشش باشگاه&shy; های مثبت سازمان بهزیستی بپردازد. <strong>هدف:</strong> این پژوهش با هدف تعیین رابطه علّی روش‌های اجتماع محور سازگاری برای پیشگیری مثبت بر اساس تبعیت درمانی با میانجی &shy;گری راهبردهای مقابله &shy;ای در بیماران مبتلا به اچ &shy;آی&shy; وی انجام شد. <strong>روش: </strong>پژوهش حاضر از نوع پژوهش&shy; های کاربردی و در چهارچوب طرح&shy; های همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این مطالعه شامل تمامی بیماران مبتلا به ایدز در شهر تهران در سال 1398 بود که تعداد 250 نفر از آنان با نمونه &shy;گیری هدفمند از نوع در دسترس از بین بیماران مراجعه&shy; کننده به باشگاه‌های مثبت تحت نظارت سازمان بهزیستی به عنوان نمونه انتخاب شدند. به منظور جمع &shy;آوری داده‌ها از پرسشنامۀ سبک‌های مقابله &shy;ای (لازاروس و فولکمن، 1984)، پرسشنامۀ سازگاری روانی - اجتماعی با بیماری (دروگتیس و دروگتیس، 1990) و پرسشنامۀ تبعیت درمانی (سیدفاطمی، رفیعی، حاجی&shy; زاده و مدانلو، 1397) استفاده شد. ارزیابی مدل مفهومی با روش الگویابی معادلات ساختاری انجام شد و برای آزمودن روابط غیرمستقیم، روش بوت استراپ (با استفاده از نرم &shy;افزار <span dir="LTR">AMOS-21</span>) به کار رفت. <strong>یافته &shy;ها:</strong> مدل پیشنهادی پس از تصحیح، برازش قابل قبولی با داده‌ها دارد و همه مسیرهای مستقیم از لحاظ آماری معنادار بودند (0/05 <<span dir="LTR">P</span>). همچنین، همه مسیرهای غیر مستقیم (رابطه روش‌های سازگاری برای پیشگیری مثبت و تبعیت درمانی از طریق راهبردهای مقابله<span dir="LTR">&shy; </span>ای) معنادار بود (0/05 <<span dir="LTR">P</span>). مسیر غیر مستقیم، تبعیت درمانی بر سازگاری روانی - اجتماعی با میانجی&shy; گری راهبردهای مقابله&shy; ای در افراد مبتلا به اچ &shy;آی &shy;وی با توجه به روش برآورد بوت استرپ مورد تأیید واقع گردید. علاوه براین، نتایج نشان داد تبعیت درمانی (0/001 ><span dir="LTR">P</span>) و راهبردهای مقابله &shy;ای (0/002 ><span dir="LTR">P</span>) بر سازگاری روانی - اجتماعی افراد مبتلا به <span dir="LTR">HIV</span> اثر مستقیم دارد و تبعیت از درمان باعث سازگاری روانی - اجتماعی و به تبع آن بهره &shy;گیری از شیوه&shy; های مناسب و فعال مقابله با فشار روانی است و رفتار مقابله &shy;ای مسئله&shy; مدار را تسهیل می&shy; نماید. <strong>نتیجه&shy; گیری:</strong> بر اساس رویکرد اجتماع محور و روش&shy; های سازگاری انجام شده درباشگاه های مثبت سازمان بهزیستی، بیمارانی که راهبردهای کنارآمدن را با رویکرد پیشگیری مثبت دنبال کرده بودند، تبعیت از درمان آسات&shy; تری را تجربه کردند که احتمالا می&shy; تواند از تبدیل شدن اچ&shy; آی &shy;وی به ایدز در این بیماران پیشگیری نماید<span dir="LTR">.</span><span dir="LTR"></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background</strong>: Numerous models have been developed for the prevention of AIDS in people with HIV. However, the present study sought to intervente structural relationships between a community-based adaptation model and adherence therapy mediated by coping strategies in HIV-positive people supported by positive clubs of the Welfare Organization of Iran. <strong>Aims</strong>: The aim of this study was to determine the causal relationship between community-based coping methods for positive prevention based on adherence therapy mediated by coping strategies in HIV patients. Method: The present study was descriptive and of correlation and structural equations. The statistical population of this study included all patients with AIDS in Tehran in 1398, of which 250 people were selected as the sample by purposive sampling of the available type from patients referring to positive clubs under the supervision of the Welfare Organization. In order to collect data, the Coping Styles Questionnaire (Lazarus and Folkman, 1984), the Psychosocial Adjustment Questionnaire (Drogtis and Drogtis, 1990) and the Adherence Therapy Questionnaire (Seyed Fatemi, Rafiei, Hajizadeh and Madanloo, 2018) were used. The Conceptual Model was evaluated by the structural equation modeling method and indirect relationships were tested using the bootstrap method (using AMOS-21 software). <strong>Results:</strong> The corrected proposed model had an acceptable fit with the data and all direct and indirect (the relationship between adaptation methods for positive prevention and adherence therapy through coping strategies) paths were statistically significant (P< 0.05). The bootstrap estimation method confirmed the indirect path of adherence therapy on psychosocial adjustment mediated by coping strategies in people with HIV. In addition, therapeutic adherence (P< 0.001) and coping strategies (P < 0.002) had a direct effect on psychosocial adjustment of people with HIV. Adherence to treatment also causes psychosocial adjustment and, consequently, the use of appropriate and active coping strategies with stress and facilitates problem-oriented coping behavior. <strong>Conclusions</strong>: Based on the results of the study, adherence therapy and coping strategies training can be used to increase the level of psychosocial adjustment in HIV-positive people. Therefore, it is suggested that psychological counseling be provided for patients in addition to medical measures to strengthen adaptation to the disease.</div> رویکرد اجتماع محور, روش‌های سازگاری, تبعیت درمانی, راهبردهای مقابله ای, بیماران مبتلا به HIV. Community-based model, coping strategies, adherence therapy, HIV patients. 911 924 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-1143-1&slc_lang=fa&sid=1 Mehri Amiri مهری امیری m.amiri.mehri@gmail.com 0058313745 100319475328460013584 No Kish International Branch, Islamic Azad University, Kish Island, Iran واحد بین الملل کیش،دانشکاه آزاد اسلامی، جزیره کیش،ایران Peyman Hassani-Abharian پیمان حسنی ابهریان abharian@iricss.org 0057367413 100319475328460013585 Yes ,Director of Cognitive Rehabilition Group,,Department of rehabilitation, Research Institute of Cognitive Science,Tehran,Iran مدیرگروه توانبخشی شناختی، کلینیک مغز و شناخت،موسسه آموزش عالی علوم شناختی،تهران،ایران. Mohsen Roshanpajouh محسن روشن پژوه roshanpajouh@gmail.com 4322792316 100319475328460013586 No Department of Addiction, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences (IUMS), Tehran, Iran دانشگاه علوم پزشکی ایران.انستیتو روانپزشکی تهران.تهران.ایران.