fa اثربخشی برنامه توانمندسازی زنان پناهنده سرپرست خانوار بر عزت نفس، خودکارآمدی، امید و سبک های اسنادی آنان تخصصي Special كاربردي Applicable <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><strong><span style="color:#a42898;">زمینه: </span></strong>تحقیقات نشان داده&shy; اند که پناهندگان در معرض عوامل استرس &shy;زای مختلفی قرار می &shy;گیرند که این استرس &shy;زاها برای زنان پررنگ&shy; تر هستند. از طرف دیگر، برنامه&shy; های توانمندسازی روانشناختی می&shy; توانند باعث بهبود عملکرد انسان&shy; ها می&shy; شود. ازاین&shy; رو، برنامه &shy;های توانمندسازی بر روی زنان پناهنده سرپرست خانوار می &shy;تواند بسیار مفید باشد.<br> <strong><span style="color:#a42898;">هدف:</span></strong> این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی برنامه توانمندسازی زنان پناهنده سرپرست خانوار بر عزت <span dir="LTR">&shy;</span>نفس، خودکارآمدی، امید و سبک<span dir="LTR">&shy;</span> های اسنادی آنان انجام شد.<br> <strong><span style="color:#a42898;">روش:</span></strong> پژوهش حاضر از نوع نیمه <span dir="LTR">&shy;</span>تجربی با دوگروه آزمایش و گواه بود. در این پژوهش تعداد 50 نفر از زنان پناهنده سرپرست خانوار که به حضور در پژوهش تمایل داشتند، انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو دسته آزمایش و گواه قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از پرسشنامه خودپنداره راجرز (1975-1938)، پرسشنامه سبک‌های اسنادی پیترسون، سمل، وون بایر و همکاران (1982)، مقیاس عزت‌نفس روزنبرگ (1965)، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی توسط شرر و همکاران (1982) و پرسشنامه امید به زندگی اشنایدر (1991). پیش<span dir="LTR">&shy; </span>آزمون در هر دو گروه انجام شد و گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه <span dir="LTR">&shy;</span>ای برنامه توانمندسازی زنان پناهنده سرپرست خانوار که توسط طوسی (1399) با مطالعات کیفی تنظیم شده است را دریافت کردند. جهت تجزیه و تحلیل یافته <span dir="LTR">&shy;</span>ها از آزمون تحلیل واریانس مختلط استفاده<span dir="LTR">&shy;</span> شد.<br> <strong><span style="color:#a42898;">یافته&shy; ها:</span></strong> یافته<span dir="LTR">&shy; </span>های پژوهش نشان داد که آموزش برنامه توانمندسازی بر اعتماد به خود، خودپنداره، خودکارآمدی، امید و سبک‌های اسنادی زنان سرپرست خانوار پناهنده تأثیر معناداری داشته<span dir="LTR">&shy; </span>است (0/05 ><span dir="LTR">p</span>). به نحوی که نمرات عزت‌نفس، خودپنداره، خودکارآمدی، امیدواری و سبک‌های اسنادی درونی مثبت افزایش و سبک <span dir="LTR">&shy;</span>های اسناد درونی منفی کاهش معناداری در مرحله پس‌آزمون داشته و تغییر نمرات در مرحله پیگیری پایدار بود.<br> <strong><span dir="RTL"><span style="color:#a42898;">نتیجه‌گیری:</span></span> </strong><span dir="RTL">به نظر می</span> <span dir="RTL">&shy;رسد این برنامه توانمندسازی بر اعتماد به خود، خودپنداره، خودکارآمدی، امید و سبک‌های اسنادی زنان سرپرست خانوار پناهنده تأثیر داشته است. تحقیق در نمونه &shy;های بزرگ&shy; تر میدانی مورد نیاز است.</span></span></span><span dir="LTR"></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background:</strong> <a name="_Hlk80547523">Mental health of </a><a name="_Hlk80548659">female-headed refugee households </a>is a human right.<br> <strong>Aims:</strong> The present study aims at inspecting the impact of the empowerment program of female-headed refugee households on their self-esteem, self-efficacy, hope, and attributional styles. The study is a semi-experimental one with two groups: experimental and control.<br> <strong>Methods:</strong> 50 refugee single mothers, who were willing to participate in the study, were chosen. They were randomly assigned into two groups. The instruments for the study were Rogers&rsquo; self-concept questionnaire (1938-1975), Peterson, Semmel, von Baeyer attributional styles questionnaire (1982), Rosenberg&rsquo;s self-esteem scale questionnaire (1965), Sherer et.al. General self-efficacy scale (1982), Schneider&rsquo;s life expectancy questionnaire (1991). The pre-test was conducted in both groups. The experimental group received eight sessions of empowerment program of female-headed refugee households, which was designed by Toosi (2020), using qualitative studies. The duration of each session was 90 minutes. Mixed analysis of variance was used.<br> <strong>Results:</strong> The findings of the study indicated that empowerment teaching programs have a significant effect (p<0.05) on self-esteem, self-concept, hope, and attributional styles of female-headed refugee households.<br> <strong>Conclusion:</strong> Thus, this empowerment program can be used to improve female-headed refugee households&#39; psychological conditions.</div> برنامه توانمندسازی, زنان سرپرست خانوار, عزت‌ نفس, خودکارآمدی, امید,سبک‌ ‌های اسنادی Empowerment program, Refugees, Female - headed households, Self-esteem, Self-efficacy, Hope, Attributional Styles 509 524 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-1312-1&slc_lang=fa&sid=1 Faranak Toosi فرانک طوسی faranak.toosi@gmail.com 2296366511 100319475328460017773 No Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, University of Guilan, Rasht, Iran دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Mansoor Hakim Javadi منصور حکیم جوادی mansourhakimjavadi@gmail.com 4322007481 100319475328460017774 Yes Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, University of Guilan, Rasht, Iran(Corresponding Author) دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران(نویسنده مسئول) Sajad Rezaee سجاد رضائی sajjad.rezaei@guilan.ac.ir 2569687439 100319475328460017775 No Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, University of Guilan, Rasht, Iran استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Ashkan Naseh اشکان ناصح ashkan.naseh@guilan.ac.ir 2593773421 100319475328460017776 No Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, University of Guilan, Rasht, Iran استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران