fa اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه بر تحمل پریشانی و تنظیم هیجان دانش آموزان با مشکلات رفتاری درونی شده تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Tahoma;"><strong><span style="color:#a42898;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه: </span></span></strong><span style="font-size:10.0pt;">پژوهش &shy;ها نشان می&shy;دهند دانش &shy;آموزان با مشکلات رفتاری درونی &shy;شده از کنش &shy;هایی مانند عدم تحمل پریشانی و نارسایی در تنظیم هیجان رنج می&shy;برند، همچنین پژوهش&shy; های پیشین نشان داده&shy; اند درمان فرا&shy; تشخیصی یکپارچه بر متغیر&shy; های مختلفی تأثیر دارد. بنابراین با توجه به پیشینه پژوهش، در زمینه اثربخشی درمان فرا&shy; &shy;تشخیصی یکپارچه بر تحمل پریشانی و تنظیم هیجان دانش&shy; آموزان با مشکلات رفتاری درونی شده شکاف تحقیقاتی وجود داشت.</span><br> <strong><span style="color:#a42898;"><span style="font-size:10.0pt;">هدف:</span></span></strong><span style="font-size:10.0pt;"> هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان فرا &shy;تشخیصی یکپارچه بر تحمل پریشانی و تنظیم هیجان دانش &shy;آموزان با مشکلات رفتاری درونی &shy;شده بود.</span><br> <strong><span style="color:#a42898;"><span style="font-size:10.0pt;">روش:</span></span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">روش پژوهش حاضر شبه&shy; آزمایشی با طرح پیش&shy; آزمون و پس&shy; آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش &shy;آموزان دختر متوسطه اول دارای اختلالات رفتاری درونی&shy; شده در مدارس تهران در سال 1399-1398 بود که 30 دانش&shy; آموز دارای مشکلات رفتاری درونی شده با روش نمونه&shy; گیری غیر &shy;تصادفی هدفمند انتخاب شدند و در گروه&shy;های آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش مداخله درمان فرا&shy; تشخیصی یکپارچه (بارلو و همکاران، 2017) را طی سه ماه در 10 جلسه 90 دقیقه &shy;ای دریافت کرد. برای جمع &shy;آوری داده&shy;ها از پرسشنامه خودسنجی نوجوانان (آخنباخ و ریسکولا، 2003)، پرسشنامه تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر، 2005) و پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (گارنفسکی، کرایج و اسپینهاون، 2001) استفاده شد. داده&shy; ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره تجزیه و تحلیل شد.</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span style="color:#a42898;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته&shy; ها:</span></span></strong> <span style="font-size:10.0pt;">نتایج نشان داد که درمان فرا&shy; تشخیصی یکپارچه در افزایش تحمل پریشانی و بهبود تنظیم هیجان دانش&shy; آموزان تأثیر داشته است (0/01&nbsp;</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">). همچنین نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که میزان تأثیر درمان فرا&shy; تشخیصی یکپارچه بر تحمل پریشانی (106/23&nbsp;</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">F</span></span> <span style="font-size:10.0pt;">)، ملامت خویش (17/84&nbsp;</span> <span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">F</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، ملامت دیگران (37/22&nbsp;</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">F</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، نشخوارگری (36/12&nbsp;</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">F</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، فاجعه انگاری (38/67&nbsp;</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">F</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، پذیرش (18/67&nbsp;</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">F</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، تمرکز مجدد بر برنامه ریزی (21/06&nbsp;</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">F</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، تمرکز مجدد مثبت (35/26&nbsp;</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">F</span></span><span style="font-size:10.0pt;">)، ارزیابی مجدد مثبت (29/69&nbsp;</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">F</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) و دیدگاه&shy; پذیری (33/59&nbsp;</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">F</span></span><span style="font-size:10.0pt;">) معنادار بوده است (0/01&nbsp;</span><span style="font-size:8.0pt;">=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-size:10.0pt;">).</span><span style="font-size:10.0pt;"></span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="color:#a42898;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه‌گیری</span></span></span>: </strong><span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">بر اساس یافته &shy;های حاصل از این پژوهش می &shy;توان گفت درمان فرا&shy; تشخیصی یکپارچه با استفاده از آموزش آگاهی هیجانی، یادگیری مشاهده تجارب هیجانی، بازشناسی هیجان &shy;ها، شناسایی الگو &shy;های اجتناب از هیجان و ارزیابی مجدد شناختی منجر به افزایش تحمل پریشانی و بهبود تنظیم هیجان در دانش &shy;آموزان با مشکلات رفتاری درونی &shy;شده می &shy;شود.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background:</strong> Research shows that students with internalizing behavioral problems suffer from actions such as distress intolerance and inability to regulate emotion. Previous research has also shown that unified transdiagnostic treatment affects different variables. Therefore, according to the research background, there was a research gap in the effectiveness of unified transdiagnostic treatment in distress tolerance and emotion regulation of students with internalizing behavioral problems.<br> <strong>Aims:</strong> The present study aimed to investigate the effectiveness of unified transdiagnostic treatment on distress tolerance and emotion regulation of students with internalizing behavioral problems.<br> <strong>Methods:</strong> The present study was quasi-experimental with pre-test, post-test, and a control group. The statistical population of this study included first-grade high school female students with internalizing behavioral disorders in Tehran schools in 2019-2020. Thirty students with internalizing behavioral problems were selected by purposive non-random sampling and assigned into experimental (n = 15) and control (n = 15) groups. The experimental group received unified transdiagnostic treatment (Barlow et al., 2017) in ten 90-minute sessions over three months. The data were collected by the Youth Self- Report (Achenbach & Rescorla (2003), Distress Tolerance Scale (Simmons & Gaher, 2005), and Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (Garnefsky, Kraaij & Spinhoven, 2001), and were analyzed by the multivariate analysis of covariance (MANCOVA).<br> <strong>Results:</strong> The results showed that unified transdiagnostic treatment increased distress tolerance and improved students&rsquo; emotion regulation (p= 0.01). Also, the results of MANCOVA showed that the effect of unified transdiagnostic treatment on distress tolerance (F= 106.23), self-blame (F= 17.84), other-blame (F= 37.22), rumination (F= 36.12), catastrophizing (F= 38.67), acceptance (F= 18.86), refocusing on planning (F= 21.06), positive refocusing (F= 35.26), positive reappraisal (F= 29.69), and putting into perspective (F= 33.59) was significant (p= 0.01).<br> <strong>Conclusion:</strong> According to the findings of this study, it can be stated that unified transdiagnostic treatment using emotional awareness training, learning to observe emotional experiences, re-identifying emotions, identifying patterns of emotion avoidance, and cognitive reappraisal increased distress tolerance and improved emotion regulation in students with internalizing behavioral problems.</div> درمان فراتشخیصی یکپارچه, تحمل پریشانی, تنظیم هیجان, مشکلات رفتاری درونی شده Unified transdiagnostic therapy, distress tolerance, emotion regulation, internalized behavioral problems 525 542 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-1440-1&slc_lang=fa&sid=1 Mehdi Ghezelseflo مهدی قزلسفلو Me.ghezelseflo@gmail.com 100319475328460017777 100319475328460017777 No Department of Psychology, Faculty of Humanities, Gonbad Kavoos University, Gonbad Kavoos, Iran استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران sara nejatifar سارا نجاتی فر sara.njt1373@gmail.com 1271679612 100319475328460017778 Yes Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran دانشجوی دکترا دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ali aghaziarati علی آقازیارتی ali_ziarati99@yahoo.com 0580007510 100319475328460017779 No Faculty of Education and Psychology, University of Isfahan, Isfahan, Iran دانشجوی دکترا دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران