Journal of Psychological Science

fa الگوی خود-دیگری در بستر روایت زندگی زنان با رگه اختلال شخصیت مرزی: یک مطالعه کیفی Self-other model in the context of life narratives of women with trait of borderline personality disorder: A qualitative study تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه: روابط آشفته از مشکلات اساسی افراد با رگه اختلال شخصیت مرزی می‌باشد. رابطه نامطلوب والد-کودک منجر به فقدان حس ثبات، تمایز و آشفتگی خود-دیگری می‌شود. اگرچه، سالهاست آشفتگی خود-دیگری به عنوان یکی از معیارهای تشخیصی اختلال شخصیت مرزی درنظرگرفته شده، اما نسبت به سایر جنبه‌های این اختلال نادیده گرفته شده است. هدف: هدف پژوهش حاضر دستیابی به الگوی خود-دیگری در زنان با رگه اختلال شخصیت مرزی بود. روش: پژوهش حاضر، پژوهشی بنیادی با رویکرد آمیخته بود که از روش‌های کیفی و کمی به فراخور نیاز پژوهشی استفاده شد. جامعه آماری شامل زنان با رگه اختلال شخصیت مرزی، بعلاوه متخصصان روانشناسی و روانپزشکی مشهد و تهران در سال 1400 بود. پانزده زن با رگه اختلال شخصیت مرزی با استفاده از نمونه‌گیری در دسترس و پرسشنامه شخصیت مرزی لیشنریگ (1999) از بیمارستان ابن سینا مشهد انتخاب شدند. داده‌ها در قسمت کیفی با استفاده از پرسشنامه شخصیت مرزی لیشنرینگ و مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی با پرسشنامه محقق‌ساخته گردآوری شد و سپس با استفاده از تحلیل محتوا و تحلیل عاملی تأییدی تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد «مدل خود در روابط» شامل مؤلفه‌های «رابطه با والدین»، «رابطه با جنس مخالف» و «روابط ناموفق» می‌باشد. تحلیل عاملی مرتبه دوم نیز نشان داد «رابطه با والدین» بیشترین سهم را در مدل دارد. نتیجه‌گیری: آشفتگی خود-دیگری در زنان با رگه اختلال شخصیت مرزی، اساسی و منتج از روابط بی‌ثبات اولیه با والدین می‌باشد. بنابراین در درمان افراد با رگه اختلال شخصیت مرزی از نتایج پژوهش حاضر می‌توان استفاده نمود.</div> <div style="text-align: justify;">Background: Disturbance relationships are among the main problems of people with traits of borderline personality disorder. An unpleasant parent-child relationship leads to a lack of stability sense, differentiation, and self-other disturbance. Although self-other disturbance has been considered one of the main criteria for borderline personality disorder for a long time, it has been neglected compared to its other aspects. Aims: The present study aimed to identify the self-other pattern in women with borderline personality disorder. Methods: The current research was basic research with a mixed approach using qualitative and quantitative methods. The statistical population included women with traits of borderline personality disorder, in addition to psychology and psychiatry specialists in Mashhad and Tehran in 2021. 15 women with traits of borderline personality disorder were selected from Ibn Sina Hospital in Mashhad by convenience sampling using Leichsenring's borderline personality questionnaire (1999). The data was collected in the qualitative part using Leichsenring's borderline personality questionnaire and semi-structured interview, and in the quantitative part using a researcher-made questionnaire and then analyzed by content analysis and confirmatory factor analysis. Results: The results indicated the model of self-other includes components such as “relation to parents”, “relation to the opposite sex” and “unsuccessful relationships”. Results of factor analysis also indicated “relation to parents” has the most contribution to the model. Conclusion: Self-other disturbance in women with a borderline personality disorder is fundamental and a result of initial unstable relationships with parents. Therefore, the findings of the current study can be used in the treatment of individuals with borderline personality disorder.</div> الگوی خود-دیگری, اختلال شخصیت مرزی, روایت, مطالعه کیفی Self-other model, Borderline personality disorder, Narrative, Qualitative study 327 342 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-1895-1&slc_lang=fa&sid=1 Akram Ahangi اکرم آهنگی a_ahangi@atu.ac.ir 0931613949 100319475328460023111 Yes Ph.D Candidate in Psychology, Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Hosein Eskandari حسین اسکندری sknd@atu.ac.ir 0048828386 100319475328460023112 No Professor, Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran استاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Ahmad Borjali احمد برجعلی borjali@atu.ac.ir 0053244028 100319475328460023113 No Professor, Department of Clinical Psychology, Faculty of Psychology and Education, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran. استاد، گروه مطالعات برنامه درسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. Mohammad Asgari محمد عسگری drmasgari423@gmail.com 3930872171 100319475328460023114 No Associate Professor, Department of Assessment and Measurement, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.