Journal of Psychological Science

fa الگوی روابط ساختاری پیش‌بینی نشانه‌های اضطراب جدایی کودکان بر اساس سبک‌های فرزندپروری با میانجی‌گری تنیدگی مادران The model of structural relationships predicting children's separation anxiety symptoms based on parenting styles with the mediation of mothers' stress تخصصي Special پژوهشي Research زمینه: همۀ کودکان در طول زندگی خود ترس و اضطراب را به عنوان دو هیجان طبیعی تجربه می کنند و این اضطراب بیشتر زمانی است که از مراقبان اصلی خود دور می شوند. پس از بررسی پیشینۀ پژوهشی مشخص شد هر کدام از مطالعات انجام شده صرفاً یکی از مؤلفه‌های این پژوهش را مطالعه کرده‌اند. بنابراین عدم وجود پژوهشی که تمام مؤلفه‌های ذکر شده را در ارتباط با یکدیگر مورد بررسی قرار دهد، نشان‌ دهندۀ وجود خلاء پژوهشی در این زمینه بود. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی الگوی روابط ساختاری پیش‌بینی نشانه‌های اضطراب جدایی کودکان بر اساس سبک‌های فرزندپروری با میانجی‌گری تنیدگی انجام شد. روش: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری پژوهش حاضر شامل 500 نفر از مادران کودکان 6 تا 8 ساله مبتلا به اختلال اضطراب جدایی در 4 منطقه شمال، جنوب، شرق و غرب شهر تهران بود، که 217 نفر از آن‌ها بر اساس فرمول کوکران و به روش نمونه‌گیری در دسترس، به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. همچنین ابزار جمع‌آوری اطلاعات در این پژوهش، نسخۀ والدین مقیاس سنجش اضطراب جدایی (هان و همکاران، ۲۰۰۳)، پرسش‌نامه سبک‌های فرزندپروری (بامریند، ۱۹۷۱)، و پرسشنامه استاندارد شاخص تنیدگی والدینی (آبیدین، 1983) بود و برای تجزیه و تحلیل داده ها نیز از روش معادلات ساختاری و نرم افزارهای Spss22. و AMOS22 استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که نشانه های اضطراب جدایی کودکان بر اساس سبک‌های فرزندپروری با میانجی‌گری تنیدگی قابل پیش‌بینی است (0/001 P<) و همین طور تنیدگی مادران در پیش بینی نشانه‌های اضطراب جدایی کودکان بر اساس سبک‌های فرزندپروری نقش میانجی دارد. همچنین یافته‌های به دست آمده حاکی از آن است که الگوی روابط ساختاری پیش‌بینی نشانه‌های اضطراب جدایی کودکان بر اساس سبک‌های فرزندپروری با میانجی‌گری تنیدگی مادران دارای برازش مناسب است (0/05P>. نتیجه‌گیری: با توجه به برازش مطلوب مدل ساختاری پژوهش، نشانه های اضطراب جدایی کودکان را می‌توان براساس سبک‌های فرزندپروری با میانجی‌گری تنیدگی مادران پیش‌بینی نمود. طبق نتیجه بدست آمده می‌توان گفت اضطراب جدایی کودکان ابعاد مختلفی از زندگی شخصی و اجتماعی کودکان را دچار درگونی‌های عمیق می‌کند. استفاده از مقوله‌های شناسایی شده در پژوهش حاضر می‌تواند راهنمایی برای متخصصان در ارزیابی این مورد باشد که کودکان دچار اضطراب جدایی در کدام یک از مقوله‌ها دچار مشکلات جدی‌تری هستند و در نتیجه می‌تواند متخصصان را در طراحی و اجرای مداخلات متناسب با همان مقوله یاری کند. <div style="text-align: justify;">Background: All children experience fear and anxiety as two natural emotions during their life, and this anxiety is more when they are away from their main caregivers. After examining the research background, it was found that each of the conducted studies only studied one of the components of this research. Therefore, the absence of a research that examines all the mentioned components in relation to each other, indicated the existence of a research gap in this field. Aims: The model study was conducted with the aim of investigating the pattern of structural relationships predicting children's separation anxiety symptoms based on parenting styles with the mediation of stress. Methods: This This research was descriptive and correlational in terms of applied purpose and based on the method of data collection. The statistical population of the present study included 500 mothers of 6-8 year old children suffering from separation anxiety disorder in 4 regions of north, south, east and west of Tehran city and 217 of them were based on Cochran's formula and available as a statistical sample. were chosen. Also, the data collection tool in this research was the Separation Anxiety Assessment Scale (Parent Version) (Han et al., 2003), Parenting Styles Questionnaire (Baumrind, 1971), and Parental Stress Index Standard Questionnaire (Abidin, 1983) and for data analysis Structural equation method and Spss-22.AMOS-22 software were also used. Results: The results of the research showed that children's separation anxiety symptoms can be predicted based on parenting styles with the mediation of stress (P<0.001) and also mothers' stress plays a mediating role in predicting children's separation anxiety symptoms based on parenting styles. has it. Also, the obtained findings indicate that the model of structural relationships predicting children's separation anxiety symptoms based on parenting styles with the mediation of mothers' stress has a suitable fit (P>0.05). Conclusion: According to the optimal fit of the research structural model, children's separation anxiety symptoms can be predicted based on parenting styles with the mediation of mothers' stress. According to the results, it can be said that children's separation anxiety causes deep changes in various aspects of children's personal and social life. Using the categories identified in the current research can be a guide for experts in evaluating which of the categories children with separation anxiety have more serious problems in, and as a result, can help experts in designing and implementing interventions appropriate to the same category.</div> اضطراب جدایی کودکان, سبک‌های فرزندپروری, تنیدگی, رشد کودک, مادر children's separation anxiety, parenting styles, stress, child development, mother 129 144 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-2260-1&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh Shamsi فاطمه شمسی Dr.f.shams1350@gmail.com 1971922102 No Ph.D Candidate in General Psychology, Tehran North Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Mehrangiz Shoaa Kazemi مهرانگیز شعاع کاظمی M.shkazemi@alzahra.ac.ir 2721481940 Yes Associate Professor, Department of Women and Family Studies, Faculty of Social Sciences and Economics, Al-Zahra University, Tehran, Iran دانشیار، گروه مطالعات زنان و خانواده، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران. Parenaz Banisi پریناز بنی سی Parenazbanisi2017@gmail.com 2092252771 No Assistant Professor, Department of Psychology and Counseling, West Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. استادیار، گروه روانشناسی و مشاوره، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.