Journal of Psychological Science

fa پیش‌بینی پریشانی روانشناختی بر اساس ابعاد همدلی و نقش واسطه‌ای ارزیابی مجدد شناختی Predicting psychological distress based on the dimensions of empathy and the mediating role of cognitive reappraisal تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه: با وجود اهمیت پریشانی روانشناختی در افت عملکرد و کیفیت زندگی، پژوهش‌های اندکی نقش متغیرهای مثبتی مانند همدلی را بررسی کرده‌اند. به‌ویژه در ایران شواهد کمی درباره رابطه ابعاد همدلی و راهبردهای تنظیم هیجان با پریشانی روانشناختی وجود دارد، که نشان‌دهنده خلأ پژوهشی و ضرورت مطالعه حاضر است. بررسی این موضوع می‌تواند به غنای ادبیات داخلی و طراحی مداخلات پیشگیرانه و ارتقایی در حوزه سلامت روان کمک کند. هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی پریشانی روانشناختی براساس ابعاد همدلی و نقش واسطه‌ای ارزیابی مجدد شناختی انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر در برگیرنده تمامی دانشجویان دانشگاه شاهد تهران بود. که در سال تحصیلی ۱۳۹۸ در این دانشگاه مشغول به تحصیل بودند. نمونه‌ مورد مطالعه، شامل ۲۷۰ نفر از دانشجویان بود که با استفاده از روش نمونهگیری خوشهایی فرآیند نمونه گیری انجام شد. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل، پرسشنامه‌های شاخص‌های بینفردی (دیویس، ۱۹۸۳)، پرسشنامه تنظیم هیجانی (گراس و جان، ۲۰۰۳) و پرسشنامه‌ پریشانی ‌روانشناختی (کسلر و همکاران، ۲۰۰۳) بود. در این پژوهش رابطه بین متغیرها با آزمون همبستگی پیرسون و مدل پژوهش با تکنیک مدلسازی معادلات ساختاری آزمون شد. حداکثر سطح خطای آلفا جهت آزمون فرضیهها، مقدار 05/0 تعیین شد (05/0 ≥p). تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای آماری SPSS-23 و AMOS-26 انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد که همدلی عاطفی اثر مستقیم و منفی معناداری بر ارزیابی مجدد شناختی دارد (002/0 p=) و همدلی شناختی اثر مستقیم و مثبت معناداری بر این راهبرد نشان می‌دهد (001/0 p=). همدلی عاطفی همچنین اثر مثبت و معناداری بر پریشانی روانشناختی داشت (001/0 p=)، درحالیکه اثر مستقیم همدلی شناختی بر این متغیر منفی اما غیرمعنادار بود (162/0 p=). ارزیابی مجدد شناختی با پریشانی روانشناختی رابطه منفی و معناداری داشت (032/0 p=). (032/0 p=). آزمون نقش میانجی‌گری نیز نشان داد که ارزیابی مجدد شناختی به‌طور معناداری روابط بین همدلی عاطفی (001/0 p=) و همدلی شناختی (025/0 p=) با پریشانی روانشناختی را میانجی‌گری می‌کند. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که تعادل میان ابعاد عاطفی و شناختی همدلی و به‌کارگیری راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان، به‌ویژه ارزیابی مجدد شناختی، می‌تواند در کاهش پریشانی روانشناختی و ارتقای سلامتروان دانشجویان مؤثر باشد. بنابراین، پیشنهاد می‌شود مداخلات دانشگاهی بر آموزش مهارت‌های تنظیم هیجان و تقویت همدلی شناختی برای پیشگیری از مشکلات روانی تمرکز کنند.  </div> <div style="text-align: justify;">Background: Despite the significance of psychological distress in reducing performance and quality of life, few studies have investigated the role of positive variables such as empathy. Particularly in Iran, limited evidence exists regarding the relationship between the dimensions of empathy and emotion regulation strategies with psychological distress, indicating a research gap and highlighting the necessity of the present study. Exploring this topic can enrich the domestic literature and inform the design of preventive and promotive interventions in the field of mental health. Aims: The present study aimed to predict psychological distress based on empathy dimensions and the mediating role of cognitive reappraisal. Methods: This study employed a correlational design using structural equation modeling. The statistical population comprised all students of Shahed University, Tehran, enrolled in the 2019–2020 academic year. The sample included 270 students selected through cluster sampling. Data were collected using the Interpersonal Reactivity Index (Davis, 1983), the Emotion Regulation Questionnaire (Gross & John, 2003), and the Kessler Psychological Distress Scale (Kessler et al., 2003). Relationships between variables were examined using Pearson correlation, and the proposed model was tested via structural equation modeling. The maximum allowable alpha level for hypothesis testing was set at 0.05 (p≤ 0.05). Data analysis was conducted using SPSS 23 and AMOS 26. Results: Affective empathy had a significant negative direct effect on cognitive reappraisal (p= 0.002), while cognitive empathy had a significant positive direct effect on this strategy (p= 0.001). Affective empathy also showed a significant positive direct effect on psychological distress (p= 0.001), whereas the direct effect of cognitive empathy on this variable was negative but non-significant (p= 0.162). Cognitive reappraisal was significantly and negatively associated with psychological distress (p= 0.032). Mediation analysis revealed that cognitive reappraisal significantly mediated the relationships between affective empathy (p= 0.001) and cognitive empathy (p= 0.025) with psychological distress. Conclusion: The findings indicate that balancing affective and cognitive empathy, along with employing adaptive emotion regulation strategies—particularly cognitive reappraisal—can effectively reduce psychological distress and promote mental health among students. Therefore, it is recommended that university-based interventions focus on teaching emotion regulation skills and strengthening cognitive empathy to prevent mental health problems.  </div> همدلی عاطفی و شناختی, ارزیابی مجدد شناختی, پریشانی روانشناختی. emotional and cognitive empathy, emotion regulation, psychological distress. 167 181 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-2604-1&slc_lang=fa&sid=1 Ahmadreza Tohidi Nasab احمدرضا توحیدی نسب ahmadrezatohidi@yahoo.com 6330108897 No Department of Psychology, Shahed University, Tehran, Iran. روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران. Leila Heydari Nasab لیلا حیدری نسب Heydarinasab@shahed.ac.ir 4231699755 Yes Department of Psychology, Shahed University, Tehran, Iran. گروه روانشناسی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.