Journal of Psychological Science

fa اثربخشی مواجهه درمانی روایتی بر کاهش علائم سوگ و تسهیل رشد پس از ضربه در افراد مبتلا به سوگ طولانی‌مدت The efficacy of narrative exposure therapy on reducing grief symptoms and facilitating post-traumatic growth in individuals with prolonged grief disorder تخصصي Special پژوهشي Research زمینه: اختلال سوگ می‌تواند کارکردهای عادی فرد را تا حد زیادی مختل نماید. تاکنون اثربخشی مواجهه درمانی روایتی بر برخی اختلالات بررسی‌شده ولی در مورد اثربخشی آن بر اختلال سوگ شکاف پژوهشی وجود دارد. هدف: هدف مطالعۀ حاضر تعیین کارآمدی مواجهه درمانی روایتی بر کاهش علائم سوگ و تسهیل رشد پس از ضربه در افراد مبتلا به اختلال سوگ طولانی‌مدت بود. روش: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی بزرگسالان (18 تا 60 سال) مبتلا به سوگ طولانی‌مدت بر اساس ملاک‌های تشخیصی DSM5-TR، در شهر قزوین در سال 1401 بود؛ که از میان آن‌ها 16 نفر به‌عنوان افراد نمونه با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه ۸ نفر) که از نظر جنسیت همتا شده بود، گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل سیاهۀ تجربۀ سوگ (EGQ) (بارت و اسکات، 1989)، مصاحبۀ بالینی ساختاریافته برای اختلال سوگ طولانی‌مدت (SCIP) (هالی و همکاران، ۲۰۲۲)، پرسشنامه رشد پس از ضربه (PGTI) (تدسچی و کالهون، ۱۹۹۶) بود. پروتکل مورد استفاده در این پژوهش برنامه جلسات مواجهه درمانی روایتی (شوئر و همکاران، ۲۰۱۱) بود. داده‌ها از طریق نرم‌افزار SPSS ورژن ۲۴ و با استفاده از روش آماری t مستقل، در مورد تفاضل نمرات پیش-پس‌آزمون، مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان دادند که مواجهه درمانی روایتی به‌طور معناداری علائم سوگ طولانی‌مدت را کاهش داده (332/9 t= و 001/0 =P) و باعث تسهیل معنادار رشد پس از ضربه شده است (203/6- t= و 001/0 =P). لازم به ذکر است مواجهه درمانی روایتی باعث کاهش معنادار در تمامی زیر مقیاس‌های سوگ طولانی‌مدت به‌جز بدنامی شد و تمامی ابعاد رشد پس از ضربه را تسهیل بخشید (01/0 >p). نتیجه‌گیری: می‌توان به‌کارگیری مواجهه درمانی روایتی را، با در نظر گرفتن ملاحظات بالینی، در مراکز روانشناختی برای درمان مبتلایان به اختلال سوگ طولانی‌مدت، پیشنهاد نمود.   Background: Grief disorder can significantly disrupt an individual's normal functioning. The effectiveness of narrative exposure therapy has been studied for certain disorders, but there is a research gap regarding its effectiveness for grief disorder. Aims: The aim of the present study was to determine the efficacy of narrative exposure therapy in reducing grief symptoms and facilitating post-traumatic growth in individuals with prolonged grief disorder. Methods: The present research was a quasi-experimental study of the pre-test – post-test type with a control group. The statistical population consisted of all adults (18 to 60 years old) diagnosed with prolonged grief disorder based on the DSM-5-TR criteria in Qazvin city in 2022. Sixteen individuals were selected as the sample using convenience sampling and randomly assigned to the experimental and control groups (8 participants in each group). that these groups were matched based on gender. The research tools included the Grief Experience Questionnaire (EGQ) (Barrett & Scott, 1989), the Structured Clinical Interview for Prolonged Grief Disorder (SCIP) (Holly et al., 2022), the Post-Traumatic Growth Inventory (PTGI) (Tedeschi & Calhoun, 1996). The protocol used in this study was the narrative exposure therapy session program (Schauer et al., 2011). The data were analyzed using SPSS software version 24 and an independent t-test to compare pre-test and post-test score differences. Results: The results indicated that narrative exposure therapy significantly reduced prolonged grief symptoms(t= 9.332, P= 0.001) and facilitated significant post-traumatic growth (t= -6.203, P= 0.001). It is worth noting that narrative exposure therapy led to a significant reduction in all subscales of prolonged grief except for stigmatization, and it facilitated all subscales of post-traumatic growth (p< 0.01). Conclusion: It can be suggested to implement narrative exposure therapy, considering clinical considerations, in psychological centers for the treatment of individuals with prolonged grief disorder.   مواجهه درمانی روایتی, سوگ, رشد پس از ضربه Narrative exposure therapy, grief, post-traumatic growth 241 259 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-2910-1&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh Rezaeishahi فاطمه رضایی شاهی fateme.rezaii.shahy@gmail.com 4311285582 100319475328460044941 No M.A. Clinical Psychology, Shahed University, Tehran, Iran. کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران. Mohammad Reza Shaeiri محمدرضا شعیری shairi@shahed.ac.ir 4608925751 100319475328460044942 Yes Associate Professor, Faculty of Humanities, Department of Psychology, Shahed University, Tehran, Iran. دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران. Mohammad Ebrahim Sarichloo محمدابراهیم ساریچلو mesarichloo@qums.ac.ir@gmail.com 4390385984 100319475328460044943 No Assistant Professor, Clinical Research Development Unit, 22 Bahman Hospital, Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran استادیار، گروه توسعه و تحقیقات بالینی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.