Journal of Psychological Science

fa اثربخشی درمان بین‌فردی بر نگرانی‌های وجودی و نشانه‌های افسردگی در سالمندان افسرده با تجربه آزاردیدگی Effectiveness of interpersonal therapy on existential concerns and symptoms of depression in depressed elderly individuals with a history of trauma تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه: افسردگی در سالمندان یکی از چالش‌های مهم سلامت روان است. علی‌رغم پژوهش‌های گسترده درباره افسردگی در سالمندان، خلأ قابل‌توجهی در بررسی نقش نگرانی‌های وجودی، به‌ویژه در سالمندانی که تجربه آسیب‌دیدگی دارند، و اثربخشی درمان‌های مبتنی بر بهبود روابط بین‌فردی در کاهش این مشکلات وجود دارد. درمان بین‌فردی به‌عنوان یک رویکرد روان‌درمانی مبتنی بر بهبود روابط بین‌فردی و کاهش نشانه‌های افسردگی، پتانسیل مؤثری در کاهش این مشکلات دارد. هدف: بنابراین پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی درمان بین‌فردی بر نگرانی‌های وجودی و نشانه‌های افسردگی در سالمندان باتجربه آزاردیدگی انجام شد. روش: روش این پژوهش از نوع پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه گواه و پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی سالمندان افسرده باتجربه آزاردیدگی ساکن شهر قزوین در سال 1402 بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند 20 سالمند افسرده باتجربه آزاردیدگی ساکن شهر قزوین که بر اساس نمره برش 21 در پرسش‌نامه افسردگی بک و نمره برش 4 و بالاتر در پرسش‌نامه سالمند والک و سنگ استاک (1987) و مصاحبه بالینی شناسایی شدند و در گروه آزمایش درمان بین‌فردی و گروه گواه با همتاسازی جنسیت جای‌دهی شدند (هر گروه 10 نفر). در پژوهش حاضر از پرسش‌نامه‌های پرسش‌نامه افسردگی (بک،1994) و نگرانی‌های وجودی (بروگن و همکاران،2017) استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 12 جلسه درمان بین‌فردی کلرمن و وایزمن را دریافت کردند. جهت تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر با استفاده از نرم‌افزار SPSS-26 استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که درمان بین‌فردی بر نگرانی‌های وجودی و نشانه‌های افسردگی تأثیر (001/0 <P) داشته و این تأثیر در دوره پیگیری نیز پایدار بود (001/0 >P). نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش اهمیت درمان بین‌فردی را به‌عنوان یک روش مؤثر در بهبود وضعیت روانی و اجتماعی سالمندان افسرده مورد تأکید قرار می‌دهد و پیشنهاد میشود که این روش در برنامه‌های درمانی برای این گروه سنی گنجانده شود.  </div> <div style="text-align: justify;">Background: Depression in older adults is one of the major challenges in mental health. Despite extensive research on depression in the elderly, there is a significant gap in examining the role of existential concerns, especially in older individuals who have experienced trauma, and the effectiveness of treatments focused on improving interpersonal relationships in reducing these issues. Interpersonal therapy, as a psychotherapy approach aimed at enhancing interpersonal relationships and alleviating symptoms of depression, has shown promising potential in addressing these challenges. Aims: Therefore, the present study aimed to investigate the effectiveness of interpersonal therapy on existential concerns and symptoms of depression in elderly individuals with a history of trauma. Methods: The method of this research was pre-test type - so the test was with the certificate group and two-month follow-up. The statistical population of this study consisted of all depressed elderly individuals with a history of trauma residing in Qazvin city in the year 1402 (2023-2024). The sample for this study included 20 depressed elderly individuals with a history of trauma, identified based on a cutoff score of 21 on the Beck Depression Inventory and a cutoff score of 4 or higher on the Walker and Sincere (1987) questionnaire, as well as clinical interviews. Participants were matched by gender and assigned to either the interpersonal therapy group or the control group (10 individuals in each group). The study utilized the Beck Depression Inventory (1994) and the Existential Concerns Questionnaire by Brueckner et al. (2017). The experimental group received 12 sessions of interpersonal therapy based on the model by Klerman and Weissman. Data analysis was conducted using repeated measures ANOVA with SPSS-26 software. Results: The results indicated that interpersonal therapy had a significant impact on existential concerns and symptoms of depression (P< 0.001), and this effect was maintained during the follow-up period (P< 0.001). Conclusion: This study emphasizes the importance of interpersonal therapy as an effective method for improving the psychological and social status of depressed elderly individuals and suggests that this approach should be incorporated into treatment programs for this age group.  </div> درمان بین فردی, نگرانی های وجودی, افسردگی, سالمندان Interpersonal therapy, existential concerns, depression, elderly 55 71 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-2934-1&slc_lang=fa&sid=1 Sanaz Zamani ساناز زمانی S.zamani2974@gmail.com 3258498581 100319475328460045645 No Department of Psychology, Rasht Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. Azar Kiamarsi آذر کیامرثی A.kiamarsi@iauardabil.ac.ir 3290681920 100319475328460045646 Yes Department of Psychology, Rasht Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. Sideh Maryam Mousavi سیده مریم موسوی mmousavi.msc@gmail.com 3329973412 100319475328460045647 No Department of Health Psychology, Rasht Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran. گروه پرستاری و مامایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران. Leila Moghtader لیلا مقتدر Leila.moghtader@iau.ac.ir 3329977337 100319475328460045648 No Department of Psychology, Rasht Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran. گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.