Journal of Psychological Science

fa نقش همدلی و نشخوار خشم در پیش‌بینی رفتار رانندگی پرخطر The role of empathy and rumination of anger in predicting risky driving behavior تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه: تصادفات رانندگی در بسیاری از کشورها به عنوان یک مشکل عمده سلامت عمومی تلقی می‌شود. مطالعات مختلف، متغیرهای روانی-اجتماعی (مثلاً فقدان همدلی و نشخوار خشم) را در خطر رانندگی خطرناک و تصادفات رانندگی دخیل دانسته‌اند. با این حال، اینکه آیا این متغیرها با عوامل نوروبیولوژیکی اساسی‌تر مرتبط هستند یا خیر، و اینکه آیا چنین ارتباطاتی پیامدهایی برای اصلاح عوامل خطر روانی- اجتماعی در زمینه رانندگی دارند، به طور عمیق بررسی نشده است. هدف: این مطالعه با هدف نقش همدلی و نشخوار خشم در پیش بینی رفتار رانندگی پرخطر انجام شد. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود که با استفاده از یک مدل رگرسیونی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه رانندگان شهر شیراز در سال 1403 تشکیل دادند. نمونه پژوهش 209 نفر از رانندگان شهر شیراز بود که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. بدین صورت که پس از هماهنگی لازم با سازمان حمل و نقل درون و برون شهری شهر شیراز به صورت در دسترس از بین رانندگان داوطلب با حداقل سطح تحصیلات سیکل 209 نفر انتخاب و به پرسشنامههای رفتار رانندگی منچستر (MDBQ ریسون و همکاران، 1990)، همدلی جولیف و فارینگتون (BES، 2006)، مقیاس نشخوار خشم (ARS، ساکودولسکی و همکاران، 2001) پاسخ دادند. دادههای جمعآوری شده با استفاده از نرمافزار SPSS. 28 و با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیری مورد تحلیل قرار گرفت. یافتهها: نتایج حاصل از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین همدلی با رفتار رانندگی پرخطر رابطه معنیداری وجود ندارد (05/0<P). همچنین بین نشخوار خشم با رفتار رانندگی پرخطر رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد (05/0>P). نتایج حاصل از رگرسیون چندمتغیری نشان داد که نشخوار خشم 30/5 درصد از واریانس رفتار رانندگی پرخطر را تبیین میکند. نتیجه‌گیری: با توجه به این نتایج نشخوار خشم، پیش‌بینی‌کننده ضعیفی برای رانندگی پرخطر در میان رانندگان است. لذا سایر عوامل روانی- اجتماعی- اقتصادی به بررسی تعاملات بین عوامل مرتبط با رانندگی پرخطررا مدنظر قرار دهند. لذا پیشنهاد میشود مطالعات آینده این یافته‌ها را با معیارهای عینی؛ و با بکارگیری سایر متغیرهای تأثیرگذار تکرار کنند.</div> <div style="text-align: justify;">Background: Traffic accidents are considered a major public health problem in many countries. Various studies have implicated psychosocial variables (e.g., Lack of empathy and rumination of anger) in the risk of dangerous driving and traffic accidents. However, whether these variables are related to more basic neurobiological factors, and whether such associations have implications for the modification of psychosocial risk factors in the context of driving, have not been examined in depth.  Aims: This study was conducted to investigate the role of empathy and anger rumination in predicting risky driving behavior. Methods: The research method was descriptive of the correlational type, which was conducted using a regression model. The statistical population of this research consisted of all drivers in the city of Shiraz in the year 1403. The sample of the study was 209 drivers from the city of Shiraz, who were selected through convenient sampling.  In this way, after necessary coordination with the urban and intercity transport organization of Shiraz, 209 drivers with at least a secondary education level were selected from among the available volunteer drivers and responded to the Manchester Driving Behavior Questionnaire (MDBQ, Reason et al., 1990), the Basic Empathy Scale (Jolliffe, & Farrington, 2006), and the Anger Rumination Scale (ARS, Sukhodolsky et al., 2001). The collected data were analyzed using SPSS 28 by employing Pearson correlation coefficient and multiple regression. Results: The results from the Pearson correlation coefficient indicated that there is no significant relationship between empathy and risky driving behavior (P > 0.05). There is also a positive and significant relationship between the rumination of anger and risky driving behavior (p < 0.05). The results of the multivariate regression showed that rumination of anger explains 5.30% of the variance in risky driving behavior. Conclusion: Considering these results, anger rumination is a weak predictor of risky driving among drivers. Therefore, other psychological, social, and economic factors should consider the interactions between factors related to risky driving. It is suggested that future studies repeat these findings with objective criteria and by utilizing other influential variables.  </div> همدلی, نشخوار خشم, رفتار رانندگی پرخطر. Empathy, Rumination of Anger, Risky Driving Behavior. 1 20 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-3027-1&slc_lang=fa&sid=1 Amirreza Eskandariyan امیررضا اسکندریان 4eskandariyan@gmail.com 2282598253 100319475328460044306 No Department of Clinical Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Shiraz University, Shiraz, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. habib hadianfard حبیب هادیان فرد hadianfd@shirazu.ac.ir@gmail.com 2397466587 100319475328460044307 Yes Department of Clinical Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Shiraz University, Shiraz, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.