Journal of Psychological Science

fa اثربخشی مداخله‌ی سایکودرام بر کاهش افسردگی و افزایش ابرازگری هیجانی در میان دانشجویان رشته بازیگری The Effectiveness of a psychodrama intervention on reducing depression and increasing emotional expressiveness among acting students تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه: اختلال افسردگی از شایع‌ترین مشکلات روان‌شناختی در میان دانشجویان، به‌ویژه در رشته‌های هنری است. همچنین، ضعف در ابرازگری هیجانی یکی از عوامل مؤثر در تداوم و تشدید این اختلال محسوب می‌شود. به نظر می‌رسد مداخله‌ای که از همین ابزارها برای اهداف درمانی استفاده کند، می‌تواند اثربخشی ویژه‌ای داشته باشد. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مداخله‌ی سایکودرام بر کاهش افسردگی و افزایش ابرازگری هیجانی در میان دانشجویان رشته بازیگری بود. روش: این پژوهش با روش شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و پیگیری دو ماهه همراه با گروه گواه انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان رشته بازیگری دانشگاه هنر (با تعداد تقریبی ۵۰۰ نفر) بود. از این جامعه، به روش نمونه‌گیری هدفمند، ۳۰ نفر از دانشجویانی که بر اساس ابزارهای پژوهش بالاترین نمره افسردگی و پایین‌ترین نمره ابرازگری هیجانی را کسب کرده بودند، انتخاب و سپس با گماشت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه گواه (۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش، مداخله سایکودرام را طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای (هفته‌ای یک‌بار) دریافت کرد. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه افسردگی بک-ویرایش دو (بک و همکاران، ۱۹۹۶) و پرسشنامه ابرازگری هیجانی (کینگ و امونز، ۱۹۹۰) بود. داده‌ها با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس آمیخته با اندازه‌گیری مکرر در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که مداخله مبتنی بر سایکودراما به‌طور معناداری باعث کاهش نمرات افسردگی و افزایش ابرازگری هیجانی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه شد (p<0.05). نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نیز حاکی از آن بود که این تأثیر درمانی هم در مرحله پس‌آزمون و هم در مرحله پیگیری نسبت به پیش‌آزمون معنادار بود، اما تفاوت معناداری بین مراحل پس‌آزمون و پیگیری مشاهده نشد، که نشان‌دهنده پایداری نتایج مداخله در طول زمان است. نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از اثربخشی سایکودرام در کاهش افسردگی و افزایش ابرازگری هیجانی در دانشجویان بازیگری است. با توجه به سازوکارهای کنش‌محور و همسویی این مداخله با ماهیت حرفه‌ی این دانشجویان، پیشنهاد می‌شود سایکودرام به عنوان یک رویکرد درمانی مؤثر در مراکز مشاوره دانشگاه‌ها و برنامه‌های حمایتی سلامت روان، به‌ویژه برای دانشجویان رشته‌های هنری، مورد استفاده قرار گیرد.</div> <div style="text-align: justify;">Background: Depression is one of the most prevalent psychological problems among university students, particularly those in the arts. Furthermore, poor emotional expressiveness is considered a contributing factor to the persistence and exacerbation of this disorder. An intervention that utilizes these same tools for therapeutic purposes could be uniquely effective. Aims: The present study aimed to investigate the effectiveness of a psychodrama intervention on reducing depression and increasing emotional expressiveness among acting students. Methods: This study was a quasi-experimental research with a pre-test, post-test, and two-month follow-up design, including a control group. The statistical population consisted of acting students at the University of Art (N=500). From this population, 30 students who obtained the highest scores in depression and the lowest scores in emotional expressiveness were selected through purposive sampling and then randomly assigned to an experimental group (n=15) and a control group (n=15). The experimental group received the psychodrama intervention over eight 90-minute weekly sessions. Data were collected using the Beck Depression Inventory-II (BDI-II; Beck, Steer, & Brown, 1996) and the Emotional Expressiveness Questionnaire (EEQ; King & Emmons, 1990). The data were analyzed using mixed ANOVA with repeated measures in SPSS version 26. Results: The results indicated that the psychodrama-based intervention led to a significant reduction in depression scores and a significant increase in emotional expressiveness scores in the experimental group compared to the control group (p<0.05). The Bonferroni post-hoc test results also showed that this therapeutic effect was significant at both the post-test and follow-up stages compared to the pre-test. However, no significant difference was observed between the post-test and follow-up, indicating the stability of the intervention’s effects over time. Conclusion: The findings suggest the effectiveness of psychodrama in reducing depression and enhancing emotional expressiveness in acting students. Considering the action-oriented mechanisms of this intervention and its alignment with the nature of these students’ profession, it is recommended that psychodrama be utilized as an effective therapeutic approach in university counseling centers and mental health support programs, especially for students in the arts.</div> سایکودرام, افسردگی, ابرازگری هیجانی, دانشجویان بازیگری, مداخله گروهی Psychodrama, Depression, Emotional Expressiveness, Acting Students, Group Intervention. 1 15 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-3059-1&slc_lang=fa&sid=1 Sarina Mohammadi سارینا محمدی Sarina98.mhd@gmail.com 2282642147 100319475328460044325 No Department of Clinical and general Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran. گروه روانشناسی بالینی و عمومی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Ahmad Borjali احمد برجعلی borjali@atu.ac.ir 0053244028 100319475328460044326 Yes Department of Clinical and general Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran. گروه روانشناسی بالینی و عمومی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Mahdi Khanjani مهدی خانجانی khanjani_m@atu.ac.ir 1111111111 100319475328460044327 No Department of Clinical and general Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran. دانشیار، گروه روانشناسی بالینی و عمومی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.