Journal of Psychological Science

fa الگوی ساختاری تعادل کار زندگی و تحمل ابهام با خردمندی معلمان دوره ابتدایی: نقش میانجی گر شادکامی A structural model of work-life balance and tolerance for ambiguity with the wisdom of elementary school teachers: The mediating role of happiness تخصصي Special پژوهشي Research زمینه: مفهوم خردمندی در متون فلسفی و دینی دارای قدمتی دیرینه است، اما از حدود دو سه دهه اخیر این موضوع وارد مباحث و پژوهش‌های تجربی در عرصه‌های مختلف روانشناسی شده است. لذا بررسی پیشایندهای خردمندی در معلمان و نقش تأثیرگذار آنها بر دانشآموزان یک حوزه تحقیقاتی نو در جهت درک سلسله مراتب تأثیرگذار بر خرد و دانایی معلمان و متعاقب آن دانشآموزان داشت. هدف: پژوهش حاضر با هدف الگویی ساختاری تعادل کار زندگی و تحمل ابهام با خردمندی معلمان دوره ابتدایی: نقش میانجیگر شادکامی انجام شد. روش: این پژوهش ازنظر هدف بنیادی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی است که با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه معلمان مقطع ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی 1404-1403 تشکیل دادند. نمونه پژوهش 310 نفر از معلمان مقطع ابتدایی شهر تهران به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. بدین صورت که هر منطقه به عنوان یک خوشه در نظر گرفته شد و در ادامه 5 منطقه به صورت تصادفی انتخاب و در ادامه از هر منطقه نیز 62 نفر انتخاب شند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس خردمندی (آردلت، 2003)، پرسشنامه تعادل کار و زندگی (وانگ و کو، 2009)، پرسشنامه تحمل ابهام (مک‌لین، 2009) و فرم کوتاه پرسشنامه شادکامی آکسفورد (هیلز و آرگیل، 2002) استفاده شد. داده‌های جمعآوری شده، با استفاده از نرمافزار SPSS. 28 و AMOS.28 با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری به روش حداکثر درست نمایی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج حاصل از مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که مدل پیشنهادی با دادهها از برازش مطلوب برخوردار است. نتایج نشان داد که تحمل ابهام اثر مثبت و مستقیمی بر خردمندی (45/0 β=، 05/0 >P) دارد. اثر مستقیم تعادل کار و زندگی بر خردمندی (30/0 β=، 05/0 >P) معنی دار بود. در نهایت اثر مستقیم شادکامی بر خردمندی (12/0 β=، 05/0 >P) مثبت و معنیدار بود. 20 درصد از واریانس شادکامی توسط تعادل در زندگی و کار و تحمل ابهام تبیین میشود. همچنین 45 درصد از واریانس خردمندی توسط تعادل در زندگی و کار، تحمل ابهام و شادکامی تبیین میشود. نتیجه‌گیری: این نتایج نشان میدهد که با آموزش مهارت تعادل کار و خانواده و تحمل شرایط مبهم میتوان بخشی از شادکامی را به دلیل غیرقابل پیشبینی نبودن موقعیتها و شرایط بهبود بخشید؛ و با ادراک شادمانی سطحی از دانایی، فضیلت و خرد را در زندگی اجرا و عملیاتی کرد.   Background: The concept of wisdom has a long history in philosophical and religious texts, but for about two to three decades, this subject has entered discussions and empirical research in various fields of psychology. Therefore, examining the antecedents of wisdom in teachers and their influential role on students is a new research area aimed at understanding the hierarchy that affects the wisdom and knowledge of teachers, and consequently, students. Aims: The present research was conducted with the aim of a structural model of work-life balance and tolerance for ambiguity with the wisdom of elementary school teachers: The mediating role of happiness. Methods: This research is fundamental in terms of its objective and descriptive in terms of method, and it was conducted using structural equation modeling. The statistical population of this research consisted of all primary school teachers in the city of Tehran during the 1404-1403 academic year. A sample of 310 teachers from the elementary level in the city of Tehran was selected using cluster random sampling. In this way, each region was considered as a cluster, and subsequently, 5 regions were randomly selected, from each of which 62 individuals were chosen. To collect data, the Wisdom Scale (Ardelt, 2003), the Work-Life Balance Questionnaire (Wang & Ko, 2009), the Ambiguity Tolerance Questionnaire (McLain, 2009), and the Short Oxford Happiness Questionnaire (Hills, & Argyle, 2002) were used. The collected data were analyzed using SPSS version 28 and AMOS version 28 through Pearson correlation coefficient and structural equation modeling using the maximum likelihood method. Results: The results obtained from the structural equation modeling showed that the proposed model has a good fit with the data. The results showed that tolerance of ambiguity has a positive and direct effect on wisdom (β= 0.45, P> 0.05). The direct effect of work-life balance on wisdom was significant (β= 0.30, p> 0.05). Ultimately, the direct effect of happiness on wisdom was positive and significant (β= 0.12, p> 0.05). 20% of the variance in happiness is explained by balance in life and work and tolerance for ambiguity. Additionally, 45% of the variance in wisdom is explained by balance in life and work, tolerance for ambiguity, and happiness. Conclusion: These results indicate that by training the skills of balancing work and family and coping with ambiguous situations, part of happiness can be improved due to the unpredictability of situations and conditions; and that with the perception of superficial happiness, knowledge, virtue, and wisdom can be implemented and operationalized in life.   خردمندی, تعادل کار زندگی, تحمل ابهام, شادکامی Wisdom, Work-Life Balance, Ambiguity Tolerance, Happiness 95 116 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-3069-1&slc_lang=fa&sid=1 Fateme Ghaemi فاطمه قائمی ghaemifa77@gmail.com 3020521467 100319475328460041187 Yes Associate Professor, Ministry of Health and Medical Education, Tehran, Iran دانشیار وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران reyhaneh tabesh ریحانه تابش reyhanetabesh1376@gmail.com 1272484718 100319475328460041188 No Ph.D. Candidate in Educational Psychology, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran. دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. zahra vahidnia زهرا وحیدنیا zahra_vahidnia95@atu.ac.ir 100319475328460041189 100319475328460041189 No Ph.D. Candidate in Educational Psychology, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran. دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. Fereshteh lotfi sarabi فرشته لطفی سرابی fer_lotfi@yahoo.com 100319475328460041190 100319475328460041190 No Ph.D. Candidate in Educational Psychology, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran. دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.