fa اثربخشی روان بنه درمانگری گروهی بر توانش های سازش یافتگی و هیجانات منفی معتادان مصرف کننده سنتی و صنعتی تحت درمان متادون تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:tahoma;"><strong>زمینه:</strong> مطالعات متعددی پیرامون اثر بخشی روان درمانگری و بررسی توانش &shy;های سازش یافتگی و هیجانات منفی معتادان انجام شده است. اما پژوهشی که به بررسی اثربخشی روان &shy;بنه درمانگری گروهی بر توانش &shy;های سازش یافتگی و هیجانات منفی معتادان مصرف &shy;کننده سنتی و صنعتی تحت درمان متادون &nbsp;پرداخته باشد مغفول مانده است. &nbsp;<strong>هدف: </strong>اثربخشی روان &shy;بنه درمانگری گروهی بر توانش&shy;های سازش یافتگی و هیجانات منفی معتادان سنتی و صنعتی بود. <strong>روش:</strong> این پژوهش از نوع نیمه&shy; آزمایشی با دو گروه آزمایش و یک گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه معتادان تحت درمان مرکز ترک اعتیاد امید فردا، زیر نظر سازمان بهزیستی شهر بیرجند بود. بر اساس نمونه &shy;گیری در دسترس 45 نفر بعنوان نمونه انتخاب و در سه گروه (15 نفری، مصرف کننده مواد سنتی، مصرف &shy;کننده مواد صنعتی و گروه گواه) جایگزین شدند. ابزار عبارتند از: پرسشنامه سازش یافتگی اجتماعی بل (1961)، پرسشنامه افسردگی، اضطراب، استرس (<span dir="LTR">DASS- 21</span>) لاویبوند و لاویبوند (1999) و آموزش روان&shy; بنه درمانگری (غلامرضایی و طهرانچی، 1395). تجزیه و تحلیل داده &shy;ها با روش تحلیل کوواریانس انجام شد.<strong> یافته&shy; ها:</strong> روان بنه درمانگری گروهی بر بهبود سازش یافتگی عاطفی و کاهش هیجانات منفی تأثیر معنادار داشت (0/05&nbsp;<span dir="LTR">p<</span>). <strong>نتیجه &shy;گیری:</strong> برای افزایش توانش &shy;های سازش یافتگی و کاهش هیجانات منفی معتادان مصرف‌کننده سنتی و صنعتی تحت درمان متادون می &shy;توان از روان &shy;بنه درمانگری گروهی استفاده کرد.<span dir="LTR"></span></span></span><br> &nbsp;</div> <div style="clear:both;"></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background:</strong> Numerous studies have been conducted on the efficacy of psychotherapy and the evaluation of coping abilities and negative emotions of addicts. But research investigating the effectiveness of group therapy psychotherapy on coping abilities and negative emotions of traditional and industrial methadone-treated drug abusers has been neglected. <strong>objective:</strong> The effectiveness of group corm psychotherapy was on coping abilities and negative emotions of traditional and industrial addicts. <strong>Method:</strong> The research method was quasi-experimental with two experimental groups and one control group. The statistical population consisted of all addicts treated by Hope Tomorrow Addiction Treatment Center under Birjand Welfare Organization. Based on available sampling, 45 individuals were selected and replaced in three groups (15 people, traditional drug users, industrial drug users and control group). The instruments are: Bell&#39;s Social Adjustment Questionnaire (1961), Lovebond & Lovebird&#39;s Depression, Anxiety, Stress Questionnaire (DASS-21) (1999), and Mental Therapy Psychotherapy Training (Gholamrezaie and Tehranchi, 2016). Data were analyzed using covariance analysis. <strong>Results:</strong> Group corm psychotherapy had a significant effect on improving emotional adjustment and decreasing negative emotions (p< 0/05). <strong>Conclusions:</strong> Group therapy can be used to increase coping abilities and reduce the negative emotions of traditional and industrial methadone-treated drug users.&nbsp;</div> روان بنه درمانگری, توانش های سازش یافتگی, هیجانات منفی, معتادان سنتی و صنعتی Cormorant psychosis, Adaptation abilities, Negative emotions, Traditional and industrial addicts. 619 628 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-334-2&slc_lang=fa&sid=1 Ali Akbar Nakhee Shamahmood علی اکبر نخعی شامحمود nakhei1353@yahoo.com 0651780713 No Ph.D Student of Depertment of Educational Psychology, Zahedan Branch, Islamic Azad University, Zahedan, Iran دانشجوی دکتری گروه روانشناسی تربیتی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران Ali Arab علی عرب Aliarab@edpsy.usb.ac.ir 3620988501 Yes Assistant Professor, Department of Psychology, Sistan and Baluchestan University, Zahedan, Iran(Corresponding Author) استادیار، گروه روانشناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران(نویسنده مسئول) Ali Farnam علی فرنام farnam@ped.usb.ac.ir 3671779081 No Associate Professor, Department of Psychology, Sistan and Baluchestan University, Zahedan, Iran دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران