fa اثربخشی آموزش برنامه تربیت کودک اندیشمند بر حل‌مسئله و خودکارآمد پنداری والدگری تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:tahoma;"><strong><span style="font-size:11.5pt;">زمینه: </span></strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:11.5pt;">آموزش توانش&shy; حل مسأله و خودکارآمد پنداری به والدین، قابلیت برخورد منطقی و مؤثر با رفتارهای مشکل &shy;آفرین کودک را در موقعیت &shy;های مختلف فرزندپروری فراهم می&shy; کند.</span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:11.5pt;"> اما مسئله اصلی اینست، آیا آموزش برنامه تربیت کودک اندیشمند بر حل مسئله و خودکارآمد پنداری والدگری تأثیر دارد؟ </span></span><strong><span style="font-size:11.5pt;">هدف: </span></strong><span style="color:black;"><span style="font-size:11.5pt;">پژوهش حاضر با هدف بررسی </span></span><span style="font-size:11.5pt;">اثربخشی آموزش برنامه تربیت کودک اندیشمند بر حل‌مسئله و خودکارآمد پنداری والدگری</span> <span style="color:black;"><span style="font-size:11.5pt;">انجام شد.</span></span><strong><span style="font-size:11.5pt;"> روش:</span></strong><span style="font-size:11.5pt;"> پژوهش از نوع شبه &shy;آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون بدون گروه گواه بود. نمونه این پژوهش را والدین کودکان 4 تا 7 سال مدارس غیرانتفاعی شهر تهران در سال تحصیلی 98-97 که به شیوه دردسترس انتخاب شدند و برای شرکت در کارگاه کودک‌ اندیشمند اعلام آمادگی نمودند، تشکیل داد. ابزارهای پژوهش پرسشنامۀ حل‌مسئله هپنر و پترسن</span> <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:11.5pt;">(1982)</span></span><span style="font-size:11.5pt;"> و پرسشنامه خودکارآمد پنداری والدگری<span style="letter-spacing:-.2pt;"> دومکا، استورزینگر، جکسون و روزا (1996)</span> بود. برنامۀ تربیت کودک اندیشمند در 9 جلسه به صورت یک جلسه دو ساعته در هفته برگزار شد</span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.5pt;">.</span></span> <strong><span style="font-size:11.5pt;">یافته&shy; ها:</span></strong><span style="font-size:11.5pt;"> یافته&shy; های مطالعۀ حاضر، نشان داد که پس از اجرای برنامه تربیت کودک اندیشمند میانگین نمرات حل‌مسئله (در مؤلفه‌ &shy;های حل‌مسئله؛ اعتماد به حل‌مسئله، سبک گرایش &ndash; اجتناب و مؤلفه‌ &shy;های شخصی) در مادران، حاکی از افزایش نمرات آنها در پس‌آزمون است (0/0001</span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.5pt;">P=</span></span><span style="font-size:11.5pt;">). همچنین میانگین نمرات خودکارآمد پنداری والدگری در پیش‌آزمون و پس‌آزمون مادران حاکی از افزایش نمرات در پس‌آزمون است (0/01</span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.5pt;">P=</span></span><span style="font-size:11.5pt;">). </span><strong><span style="font-size:11.5pt;">نتیجه &shy;گیری:</span></strong> <span style="font-size:11.5pt;">نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد کارگاه‌</span> <span style="font-size:11.5pt;">آموزشی تربیت کودک اندیشمند توانسته است حل‌مسئله و خودکارآمد پنداری مادران را در سطح معناداری پس از اجرای برنامه تغییر دهد. با استناد به افزایش نمرات می&shy; توان گفت که آموزش مادران بر انتخاب</span> <span style="font-size:11.5pt;">رفتار</span> <span style="font-size:11.5pt;">و راه &shy;حل مناسب تأثیر مثبت داشته است.</span><strong><span style="font-size:11.5pt;"></span></strong><br> &nbsp;</span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background:</strong> Teaching problem-solving skills and parental self-efficacy enable the parents to deal effectively and logically with problematic behaviors of a child in different situations. However this is, can your child&#39;s law-abiding and thoughtful educational program make it possible for you?<strong> Aims:</strong> The purpose of this study was to investigate the effectiveness of teaching Thinking Child Program on problem solving and parenting self-efficacy.<strong> Method:</strong> The research was quasi-experimental with pretest and posttest design without control group. The sample of this study was parents of children aged 4 to 7 years old of non profit schools in Tehran in 97-98 academic year, who were selected by available sampling method for participating in the &ldquo;Thinking Child Program&rdquo; workshops. The research tools were Hepner-Petersen Problem-Solving Questionnaire(1982) and Parental Self-Efficacy Questionnaire(1996). The intervention program was organized as a workshop in 9 sessions, one session of two hours per week. <strong>Results:</strong> The findings of the present study showed that after the implementation of the &ldquo;Thinking Child Program&rdquo;, the mean scores of problem-solving (in problem-solving components, problem-solving confidence, approach-avoidance style, and personal control) in mothers indicated an increase in their post-test scores (P=0/0001). In addition, the mean scores of parenting self-efficacy in pre-test and post-test of mothers indicate a significant increase in post-test scores (P= 0/01).<strong> Conclusions:</strong> The results of this study indicate that teaching &ldquo;Thinking Child Program&rdquo; could change problem solving and self-efficacy of mothers at a significant level after the program intervention. Based on the increase in scores, it can be concluded that mothers&#39; training had a positive effect on choosing appropriate behaviors and solutions</div> <div style="clear:both;"></div> کودک متفکر, روش حل‌مسئله, خودکارآمد پنداری والدین Child thinking, problem solving method, parental self-efficacy 413 420 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-139-2&slc_lang=fa&sid=1 Mohsen Shokoohi-Yekta محسن شکوهی یکتا myekta@ut.ac.ir 0043770592 10031947532846006919 Yes University of Tehran دانشگاه تهران Sogand Ghasemzadeh سوگند قاسم زاده s.ghasemzadeh@ut.ac.ir 0065898095 10031947532846006920 No University of Tehran دانشگاه تهران