<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Psychological Science</title>
<title_fa>مجله علوم روانشناختی</title_fa>
<short_title>Journal of Psychological Science</short_title>
<subject>Literature &amp; Humanities</subject>
<web_url>http://psychologicalscience.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1735-7462</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2676-6639</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii>8</journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.61186/jps</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>14</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>8888</journal_id_nlai>
<journal_id_science>13</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1399</year>
	<month>7</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2020</year>
	<month>10</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>19</volume>
<number>92</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر میزان تاب‌آوری و امید به زندگی افراد مبتلابه دیابت نوع 2</title_fa>
	<title>The effectiveness of compassion - focused therapy on resilience and life expectancy in type diabetes mellitus 2</title>
	<subject_fa>تخصصي</subject_fa>
	<subject>Special</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Zar;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12.0pt;&quot;&gt;زمینه:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Zar;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12.0pt;&quot;&gt; مطالعات متعددی به بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت، تاب&amp;shy;آوری و امید به زندگی پرداخته&amp;shy;اند. اما پژوهشی که به بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر میزان تاب&#8204;آوری و امید به زندگی افراد مبتلابه دیابت نوع 2 پرداخته باشد مغفول مانده است.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;هدف:&lt;/strong&gt; تعیین اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر میزان تاب&#8204;آوری و امید به زندگی افراد مبتلابه دیابت نوع 2 بود.&lt;strong&gt; روش:&lt;/strong&gt; پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش&#8204;آزمون، پس&#8204;آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری را در این پژوهش کلیه بیماران مبتلابه دیابت نوع دو تشکیل می&#8204;دادند که در سال 1398 به مرکز مشاوره روان یار مراجعه کرده بودند. حجم نمونه پژوهش حاضر شامل 30 نفر که 15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه گواه با روش نمونه&#8204;گیری در دسترس در نظر گرفته شد. ابزار مورد استفاده طرح درمانی گیلبرت (2014)، مقیاس امیدواری اشنایدر (1991) و مقیاس تاب&#8204;آوری کونور - دیویدسون (2003) بود. داده&#8204;ها با تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شد. یافته &amp;shy;ها: درمان متمرکز بر شفقت بر میزان تاب&#8204;آوری و امید به زندگی افراد مبتلا به دیابت نوع دو تأثیر معنادار داشت (0/05&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Times New Roman,serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;p&lt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:B Zar;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12.0pt;&quot;&gt;)&lt;strong&gt;. نتیجه&amp;shy; گیری:&lt;/strong&gt; بیمارانی که در جلسات درمانی متمرکز بر شفقت شرکت کرده بودند تاب&#8204;آوری بیشتر و امید به زندگی بیشتری داشتند.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Background:&lt;/strong&gt; Numerous studies have examined the effectiveness of treatment based on compassion, resilience, and life expectancy. But research that examines the effectiveness of compassion-focused therapy on resilience and life expectancy in people with type 2 diabetes has been overlooked. &lt;strong&gt;Aims:&lt;/strong&gt; To determine the effectiveness of compassion-focused therapy on resilience and life expectancy in people with type 2 diabetes. &lt;strong&gt;Method:&lt;/strong&gt; The research was semi-experimental with pre-test, post-test and control group design. The statistical population in this study consisted of all patients with type 2 diabetes who had referred to Ravan Yar Counseling Center in 2019. The sample size of the present study included 30 people, 15 of whom were in the experimental group and 15 in the control group with the available sampling method. The tool used was Gilbert&amp;#39;s (2014) treatment plan, Schneider&amp;#39;s Hope Scale (1991), and Connor-Davidson&amp;#39;s Resilience Scale (2003). Data were analyzed by multivariate analysis of covariance. &lt;strong&gt;Results:&lt;/strong&gt; Compassion-focused therapy had a significant effect on resilience and life expectancy in people with type 2 diabetes (p&lt; 0/05). &lt;strong&gt;Conclusions:&lt;/strong&gt; Patients who participated in compassionate therapy sessions were more resilient and more hopeful for life.&lt;/div&gt;</abstract>
	<keyword_fa>درمان متمرکز بر شفقت, تاب‌آوری, امید به زندگی, دیابت نوع 2</keyword_fa>
	<keyword>Compassion-focused therapy, resilience, life expectancy, type 2 diabetes</keyword>
	<start_page>945</start_page>
	<end_page>956</end_page>
	<web_url>http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-573-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>javad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>seyyedjafari</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>جواد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سید جعفری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>javad_jafary90@yahoo.com</email>
	<code>1250149959</code>
	<orcid>10031947532846008888</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Ph.D. Student of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشجوی دکتری روان شناسی ،دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی،دانشگاه علامه طباطبائی،تهران،ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>ahmad</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>borjali</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>احمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>برجعلی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>borjali@atu.ac.ir</email>
	<code>0053244028</code>
	<orcid>10031947532846008889</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>PhD in Psychology, Professor, Department of Clinical Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دکترای روانشناسی، استاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه عالمه طباطبایی، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>shahin</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>sherafati</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>شاهین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شرافتی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>shahinsherafati62@gmail.com</email>
	<code>0322800838</code>
	<orcid>10031947532846008890</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Master of Personality Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Azad University of Science and Research, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>کارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>mahdi</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>panahi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پناهی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mahdi2420m@gmail.com</email>
	<code>1671364678</code>
	<orcid>10031947532846008891</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>M.Sc. in Rehabilitation Management, Faculty of Rehabilitation, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>کارشناسی ارشد مدیریت توانبخشی، دانشکده توانبخشی ، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>tajmah</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>dehnashi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>تاجماه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>دهناشی لاطان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>tdehnashi@gmail.com</email>
	<code>1881066096</code>
	<orcid>10031947532846008892</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>M.Sc. in Clinical Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Azad University of Science and Research, Ahvaz, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی ، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات، اهواز، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>saedeh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>oboodyat</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سعیده</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عبودیت</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>saedeh-o1984@yahoo.com</email>
	<code>1290864551</code>
	<orcid>10031947532846008893</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>M.Sc. in Clinical Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Azad University of Science and Research, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
