دوره 20، شماره 108 - ( زمستان 1400(اسفند)، 1400 )                   جلد 20 شماره 108 صفحات 2326-2307 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
چکیده:   (345 مشاهده)
زمینه: مطالعات متعددی به پیش­ بینی عملکرد تحصیلی بر اساس فراشناخت و ذهن ­آگاهی و مدت زمان استفاده از صفحات نمایشی و حرمت خود پرداخته ­اند. اما پژوهشی که به تدوین مدل عملکرد تحصیلی براساس مدت زمان استفاده از صفحات نمایشی و فراشناخت و ذهن­آگاهی: نقش واسطه ­ای حرمت خود پرداخته باشد مغفول مانده است.
هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین ذهن ­آگاهی، فراشناخت و مدت زمان استفاده از صفحات نمایشی بر عملکرد تحصیلی با نقش واسطه ­ای حرمت خود در دانش ­آموزان دختر و پسر شهر تهران انجام شد.
روش: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی و معادلات ساختاری بود. بودند که از بین آنها 517 نفر (260 پسر - 257 دختر) به روش نمونه ­گیری دردسترس انتخاب شدند. در این پژوهش برای گردآوری داده­ ها از پرسشنامه ذهن­آگاهی فرایبورگ (2006)، پرسشنامه عملکرد تحصیلی درتاج (1383)، پرسشنامه حرمت خود کوپراسمیت (1967)، پرسشنامه فراشناخت ولز (1997) و پرسشنامه مدت زمان استفاده از صفحات نمایشی تیرگر (1397) استفاده شد. داده ­ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شد.
یافته­ ها: یافته­ها نشان داد که مسیرهای مستقیم فراشناخت، ذهن­ آگاهی و مدت زمان استفاده از صفحات نمایشی با عملکرد تحصیلی معنی دار است (0/01 >p) و اثر مستقیم و غیر مستقیم فراشناخت و عملکرد تحصیلی با میانجی­گری حرمت خود (0/20 =p)، ذهن­ آگاهی و عملکرد تحصیلی با میانجی ­گری حرمت خود (0/03 =p) و مدت زمان استفاده از صفحات نمایشی و عملکرد تحصیلی با میانجی ­گری حرمت خود (0/01 >p) معنی­ دار است.
نتیجه‌گیری: مدت زمان استفاده از صفحات نمایشی و فراشناخت و ذهن­ آگاهی در کنار سایر عوامل از جمله حرمت خود نقش کلیدی در عملکرد تحصیلی ایفا می ­کنند و لزوم توجه به این عوامل در بهبود عملکرد تحصیلی دانش ­آموزان ضروری است.
متن کامل [PDF 1256 kb]   (472 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1400/1/24 | پذیرش: 1400/12/10 | انتشار: 1400/11/27

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.