بهار 1405ا(خرداد)ج،
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه ایران. ، E.soleimani@urmia.ac.ir
چکیده: (13 مشاهده)
زمینه: افزایش آمار گرایش به ارتکاب جرم و آسیبهای اجتماعی در جوامع بهویژه در میان زنان و دختران، هشداری برای نشان دادن خلأ در ساختار زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی آنان است.
هدف: در پژوهش حاضر، در راستای توجه به نیازهای ویژه روانشناختی زنان بزهکار اثربخشی آموزش گروهی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در ارتقای سطح سلامت معنوی – اجتماعی و تنظیم هیجانی زنان بزهکار موردبررسی قرارگرفته است.
روش: پژوهش حاضر با استفاده از روش پژوهشی نیمه آزمایشی با گروه کنترل اجرا شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زنان دارای سوءپیشینه کیفری است که از میان آنها به روش نمونهگیری در دسترس 40 نفر بهعنوان گروه نمونه انتخابشدهاند. گروه نمونه با استفاده از روش تصادفی به دو گروه 20 نفری تقسیمشدهاند. دادههای مربوط به وضعیت شرکتکنندگان توسط ابزارهای خود سنجی شامل پرسشنامه سلامت اجتماعی کییز (1998)، پرسشنامه سلامت معنوی پولوتزین و الیسون (1982) و پرسشنامه تنظیم هیجانی گراس و جان (1998) در دو مرحله پیشآزمون و پسآزمون گردآوریشده است. در فاصله پیشآزمون و پسآزمون، گروه آزمایش در جلسات درمان پذیرش و تعهد در 8 جلسهی 90 دقیقهای بهصورت حضوری شرکت کردند. داده های گردآوری شده با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره مورد بررسی قرار گرفته است.
یافتهها: نتایج تحلیل های انجام شده نشان داده است که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد توانسته بهصورت معناداری میانگین نمرات سلامت اجتماعی- معنوی و تنظیم هیجانی زنان بزهکار را افزایش دهد.
نتیجهگیری: بهاینترتیب میتوان از رویکرد درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد در کنار سایر مداخلات درمانی و آموزش در راستای ارتقاء وضعیت زنان بزهکار و پیشگیری از پیامدهای نامطلوب اجتماعی در آنها بهره برد.
هدف: در پژوهش حاضر، در راستای توجه به نیازهای ویژه روانشناختی زنان بزهکار اثربخشی آموزش گروهی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در ارتقای سطح سلامت معنوی – اجتماعی و تنظیم هیجانی زنان بزهکار موردبررسی قرارگرفته است.
روش: پژوهش حاضر با استفاده از روش پژوهشی نیمه آزمایشی با گروه کنترل اجرا شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زنان دارای سوءپیشینه کیفری است که از میان آنها به روش نمونهگیری در دسترس 40 نفر بهعنوان گروه نمونه انتخابشدهاند. گروه نمونه با استفاده از روش تصادفی به دو گروه 20 نفری تقسیمشدهاند. دادههای مربوط به وضعیت شرکتکنندگان توسط ابزارهای خود سنجی شامل پرسشنامه سلامت اجتماعی کییز (1998)، پرسشنامه سلامت معنوی پولوتزین و الیسون (1982) و پرسشنامه تنظیم هیجانی گراس و جان (1998) در دو مرحله پیشآزمون و پسآزمون گردآوریشده است. در فاصله پیشآزمون و پسآزمون، گروه آزمایش در جلسات درمان پذیرش و تعهد در 8 جلسهی 90 دقیقهای بهصورت حضوری شرکت کردند. داده های گردآوری شده با استفاده از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره مورد بررسی قرار گرفته است.
یافتهها: نتایج تحلیل های انجام شده نشان داده است که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد توانسته بهصورت معناداری میانگین نمرات سلامت اجتماعی- معنوی و تنظیم هیجانی زنان بزهکار را افزایش دهد.
نتیجهگیری: بهاینترتیب میتوان از رویکرد درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد در کنار سایر مداخلات درمانی و آموزش در راستای ارتقاء وضعیت زنان بزهکار و پیشگیری از پیامدهای نامطلوب اجتماعی در آنها بهره برد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |