بهار 1405ا(خرداد)ج،                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران ، Hghhossein44@gmail.com
چکیده:   (17 مشاهده)
زمینه: زوجین متعارض معمولاً با چالش‌های قابل توجهی در زندگی زناشویی خود روبرو هستند، که این مسائل می‌تواند در نهایت به جدایی یا طلاق منجر شود. ازاین‌رو، بررسی متغیرهای روان‌شناختی مرتبط با روابط زناشویی و طراحی مداخلات مؤثر، ضرورت بالینی و اجتماعی دارد. در مورد بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهنی سازی بر باورهای ارتباطی، تعهد زناشویی و راهبردهای مقابله ای در زوجین دارای تعارض، شکاف پژوهشی وجود  دارد. 
هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهنی سازی بر باورهای ارتباطی، تعهد زناشویی و راهبردهای مقابله ای در زوجین دارای تعارض انجام شد.
 روش: پژوهش حاضر، از نوع پژوهش‌های نیمه آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زوجین (زن یا مرد متاهل) دارای تعارض زناشویی( تشخیص تعارض از سوی مشاور و درمانگر مراکز دریافت کرده اند و تاکنون تحت درمان قرار نگرفته اند) بودند که در 3 ماهه دوم سال 1404 به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی وابسته به سازمان نظام روانشناسی و بهزیستی در شهر تبریز مراجعه کردند که از میان آنها 30 نفر با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب و به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده در دو گروه آزمایش مبتنی بر ذهنی سازی (15 نفر) و گروه گواه(15 نفر) گمارده شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه باورهای ارتباطی (ایدلسون و اپشتاین، 1982)، پرسشنامه تعهد زناشویی (آدامز و جونز، 1997) و پرسشنامه راهبردهای مقابله ای (لازاروس و فولکمن، 1984) بودند. گروه آزمایش آموزش مبتنی بر ذهنی سازی را در 10 جلسه 90 دقیقه‌ایی دریافت کرد و گروه گواه آموزشی دریافت نکردند. داده‌ با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و با بهره‌گیری از نرم‌افزار SPSS-24 انجام شد.
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1404/10/30 | پذیرش: 1405/4/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است.