Journal of Psychological Science

fa اعتباریابی مقیاس انگیزش اجتماعی در افراد مبتلا به ناتوانی جسمی- حرکتی، روانی و ذهنی Validation of the Social Motivation Scale in People with Physical- motor AND mental-psychological disabilities تخصصي Special پژوهشي Research زمینه: ارزیابی انگیزش اجتماعی می‌تواند به درک بهتر نیازها، توانمندی‌ها و موانع روانی و اجتماعی افراد دارای ناتوانی کمک کند. با این حال، ابزارهای مستقیم اندکی برای سنجش انگیزش اجتماعی در مورد جمعیت ناتوان وجود دارد. علی‌رغم اهمیت انگیزش اجتماعی در افراد مبتلا به ناتوانی جسمی- حرکتی، روانی و ذهنی و داشتن ابزاری پایا برای سنجش آن، مقیاس استانداردی در ایران جهت ارزیابی این سازه برای افراد دارای ناتوانی وجود ندارد. هدف: هدف از انجام این پژوهش، بررسی اعتباریابی مقیاس انگیزش اجتماعی در افراد مبتلا به ناتوانی جسمی- حرکتی، روانی و ذهنی در شهر یزد بود. روش: روش این پژوهش، توصیفی- مقطعی از نوع مطالعات روان‌سنجی بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی تمامی افراد 18 تا 40 سال دارای ناتوانی جسمی- حرکتی، روانی و ذهنی در شهر یزد به تعداد 1540 نفر در سال 1403 بود. بر اساس روش کلاین (2023) با توجه به این که تعداد سؤالات مقیاس مورد مطالعه (مقیاس انگیزش اجتماعی) 26 سؤال بود، حجم نمونۀ پژوهش، 520 نفر در نظر گرفته شد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، مقیاس انگیزش اجتماعی (فیلیپس و همکاران، 2021) بود. پس از ترجمه و تطبیق‌های لازم، نسخۀ نهایی با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده بر روی 520 از افراد دارای ناتوانی در شهر یزد اجرا شد. هم‌چنین برای تجزیه و تحلیل داده‌ها در این پژوهش از آزمون ضریب همبستگی، تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل عاملی تأییدی و نرم‌افزار SPSS استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل داده‌های این پژوهش نشان داد که مقیاس انگیزش اجتماعی از روایی صوری و محتوایی مناسب برخوردار بود. هم‌چنین داده‌ها حاکی از آن بود که این مقیاس در افراد مبتلا به ناتوانی جسمی- حرکتی، روانی و ذهنی از ساختار پنج عاملی برخوردار است و این مدل پنج عاملی مقیاس از برازش مطلوب برخوردار بود. ضریب آلفای کرونباخ برای خرده‌مقیاس‌ها در دامنه 77/0 تا 93/0 و برای نمرۀ کل برابر 88/0 بود. نتایج هم‌چنین نشان داد که بار عاملی تمامی سؤالات مقیاس بالاتر از 60/0 بود. نتیجه‌گیری: در مجموع نتایج نشان داد این مقیاس این مقیاس از اعتبار مناسب برای سنجش انگیزش اجتماعی در افراد مبتلا به ناتوانی جسمی- حرکتی، روانی و ذهنی در بین نمونۀ ایرانی برخوردار است و می‌توان ازآن برای مقاصد مشاوره‌ای و توانبخشی در افراد دارای ناتوانی استفاده کرد.   Background: Assessing social motivation can help to better understand the needs, capabilities, and psychological and social barriers of people with disabilities. However, there are few direct tools to measure social motivation in the disabled population. Despite the importance of social motivation in people with Physical- motor AND mental-psychological disabilities and the availability of a reliable tool to measure it, there is no standard scale in Iran to assess this construct for people with disabilities. Aims: The purpose of this study was to investigate the validation of the social motivation scale in people with Physical- motor AND mental-psychological disabilities in Yazd. Methods: The method of this research was a descriptive-crosssectional a type of Psychometric studies. The statistical population of the study included all individuals aged 18 to 40 with physical- motor, psychological, and mental disabilities in the city of Yazd (1540 people) in 2024. Based on the Kline (2023) method, given that the number of questions in the scale under study (social motivation scale) was 26 questions, the sample size of the study was 520 people. The instrument used in this study was the Social Motivation Scale (Phillips et al., 2021). After translation and necessary adaptations, the final version was administered using a simple random samplingto 520 people with disabilities in Yazd city. Also, correlation coefficient test, exploratory factor analysis, confirmatory factor analysis, and SPSS software were used to analyze the data in this study. Results: The results of data analysis in this study showed that the social motivation scale had appropriate face and content validity. The data also indicated that this scale has a five-factor structure in people with Physical- motor AND mental-psychological disabilities, and this five-factor scale model had a good fit. Cronbach's alpha coefficient for the subscales ranged from 0.77 to 0.93 and for the total score was 0.88. The results also showed that the factor loading of all scale questions was higher than 0.60. Conclusion: Overall, this scale appears to have adequate validity for measuring social motivation in people with Physical- motor AND mental-psychological disabilities among the Iranian sample, and it can be used for counseling and rehabilitation purposes in people with disabilities.   مقیاس انگیزش اجتماعی, افراد دارای ناتوانی, اعتباریابی social motivation scale, People with Disabilities, validation 321 336 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-2800-1&slc_lang=fa&sid=1 Samaneh Rezaei Behdani سمانه رضایی بهدانی samanehrezaie830@gmail.com 5619988902 No . PhD Student of educational Psychology, Department of Psychology, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Sharkord, Iran دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران. Ahmad Ghazanfari احمد غضنفری agzhaan5@yahoo.com 1199050921 Yes Associate professor, Department of Psychology, Faculty of Humanities, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Shahrekord, Iran. دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران. Reza Ahmadi رضا احمدی rozgarden28@yahoo.com 0557842956 No Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Humanities, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Shahrekord, Iran. دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.