Journal of Psychological Science

fa بررسی اثر روابط ابژه بر نشانه‌های فیبرومیالژیا: نقش میانجیگر ناگویی هیجانی و شفقت به خود Examining the Effect of Object Relations on Fibromyalgia Symptoms: The Mediating Role of Alexithymia and Self-Compassion تخصصي Special پژوهشي Research زمینه: فیبرومیالژیا با پیچیدگی‌های روانشناختی و زیستی، همچنان چالشی درک نشده باقی‌مانده است. نقش روابط ابژه و ناگویی هیجانی در تشدید نشانه‌ها و تأثیر شفقت به خود به‌عنوان یک منبع مقابله‌ای کمتر بررسی شده‌اند. این پژوهش به ترکیب این عوامل پرداخته و چشم‌اندازی جدید برای مداخلات روانشناختی مؤثر ارائه می‌دهد. هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر روابط ابژه بر نشانه‌های فیبرومیالژیا با نقش میانجیگر ناگویی هیجانی و شفقت به خود بود. روش: روش این پژوهش، همبستگی از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی بیماران با تشخیص بیماری فیبرومیاژیا در شهر تهران در سال 1403 بود که از میان آنها 250 نفر به‌صورت در دسترس به‌عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و به پرسشنامه بازنگری شده فیبرومیالژیا (بنت و همکاران،2009)، پرسشنامه‌های سیاهه روابط ابژه و واقعیت‌سنجی (بل، 1986)، فرم کوتاه شفقت خود (ریس و همکاران،2011) و ناگویی هیجانی تورنتو (باگبی،1994) پاسخ دادند. برای تجزیه‌وتحلیل اطلاعات، از روش معادلات ساختاری و نرم‌افزار AMOS24 استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد مدل ساختاری پژوهش با داده‌های گردآوری شده برازش دارد. ضریب مسیر کل بین روابط ابژه با نشانه‌های فیبرومیالژیا (001/0 =P، 489/0 β=) مثبت و معنادار است. همچنین ضریب مسیر بین روابط ابژه با نشانه‌های فیبرومیالژیا از طریق شفقت به خود (001/0 =P، 118/0 β=) و از طریق ناگویی هیجانی (001/0 =P، 193/0 β=) مثبت و معنادار است. نتیجه‌گیری: براین‌اساس چنین نتیجه‌گیری شد که شفقت به خود و ناگویی هیجانی اثر روابط ابژه بر نشانه‌های فیبرومیالژیا را به‌صورت مثبت و معنادار میانجیگری می‌کند. یافته‌های پژوهش نشان دادند که مداخلات روانشناختی متمرکز بر تقویت شفقت به خود، کاهش ناگویی هیجانی، و بهبود روابط ابژه می‌تواند به مدیریت مؤثرتر و کاهش نشانه‌های فیبرومیالژیا کمک کند. این مداخلات می‌توانند در طراحی برنامه‌های درمانی جامع و روانشناختی برای بیماران مبتلا به فیبرومیالژیا مورد استفاده قرار گیرند.   Background: Fibromyalgia, with its complex psychological and biological aspects, remains a largely misunderstood challenge. The role of object relations and emotional dysregulation in exacerbating symptoms and the impact of self-compassion as a coping resource has been less explored. This study integrates these factors and offers a new perspective on effective psychological interventions. Aims: The aim of this study was to examine the effect of object relations on fibromyalgia symptoms, with emotional dysregulation and self-compassion serving as mediators. Methods: This research employed a correlational design with structural equation modeling. The study population consisted of all individuals diagnosed with fibromyalgia in Tehran in 2023. From this group, 250 participants were selected via convenience sampling. They completed the Revised Fibromyalgia Impact Questionnaire (Bennett et al., 2009), the Object Relations and Reality Testing Inventory (Blatt, 1986), the Self-Compassion Short Form (Raes et al., 2011), and the Toronto Alexithymia Scale (Bagby et al., 1994). Data were analyzed using structural equation modeling and AMOS24 software. Results: The results showed that the structural model fit the collected data. The total path coefficient between object relations and fibromyalgia symptoms was significant and positive (P= 0.001, β= 0.489). Additionally, the path coefficient between object relations and fibromyalgia symptoms through self-compassion (P= 0.001, β= 0.118) and emotional dysregulation (P= 0.001, β= 0.193) was also positive and significant. Conclusion: self-compassion and emotional dysregulation significantly mediate the effect of object relations on fibromyalgia symptoms. The findings suggest that psychological interventions focused on enhancing self-compassion, reducing emotional dysregulation, and improving object relations could contribute to more effective management and reduction of fibromyalgia symptoms. These interventions may be applied in the design of comprehensive therapeutic and psychological programs for fibromyalgia patients.   روابط ابژه, شفقت به خود, فیبرومیالژیا, ناگویی هیجانی Object relations, self-compassion, fibromyalgia, alexithymia 33 54 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-2828-1&slc_lang=fa&sid=1 Asadollah Omidi Cheshmeh Kabood اسداله امیدی چشمه کبود omidi.a@lu.ac.ir 4199790748 No Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, Lorestan University, Lorestan, Iran دانشجوی دکترای روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران. Mohammad Sepahvandi محمدعلی سپهوندی sepahvandi.m@lu.ac.ir 4199790748 Yes Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, Lorestan University, Lorestan, Iran دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران. Fazlollah Mirderikvand فضل الله میردریکوند mirderikvand.f@lu.ac.ir 4199790748 No Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, Lorestan University, Lorestan, Iran استاد، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران.