Journal of Psychological Science

fa انطباق بین فرهنگی و ویژگی‌های روان‌سنجی نسخه فارسی مقیاس تجدیدنظر شده اختلال سوگ طولانی‌مدت (PG-13-R) Cross-cultural adaptation and psychometric properties of the Persian version of the revised scale of prolonged grief disorder (PG-13-R) تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه: سوگ واکنشی طبیعی و جهانی به از دست دادن عزیزان است. تجربه سوگ یک وضعیت ثابت نیست، بلکه فرآیندی پویا است. بیشتر افراد ظرف یک سال پس از فقدان، به‌طور مناسب بهبود می‌یابند؛ با این حال، زمانی که فردی دچار امتداد غیرمعمول این فرآیند می‌شود، گفته می‌شود که دچار اختلال سوگ طولانی‌مدت شده است که تصور می‌شود ناشی از ناتوانی در گذار از سوگ حاد به سوگ یکپارچه باشد. بنابراین، اعتبارسنجی ابزارهای مرتبط با سوگ در فرهنگ‌های مختلف می‌تواند زمینه‌ای برای سنجش این مفهوم در بستر فرهنگی فراهم کند تا تفاوت‌های فرهنگی این ساختار بهتر درک شود. اهداف: هدف این مطالعه بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی، پایایی و اعتبار ابزار PG-13-R بود. روش‌ها: داده‌ها از دو نمونه مستقل شامل ۲۸۵ نفر (برای تحلیل عاملی اکتشافی) و ۲۴۱ نفر (برای تحلیل عاملی تأییدی) از بزرگسالان سوگوار جمع‌آوری شد تا مشخص شود آیا یافته‌های حاصل از یک نمونه در نمونه دیگر قابل تأیید هستند یا خیر. اعتبار صوری و محتوایی به‌صورت کمی و کیفی سنجیده شد. اعتبار همزمان با استفاده از محاسبه ضریب همبستگی با چک‌لیست اختلال استرس پس از سانحه (PCL-5)، مقیاس اختلال اضطراب فراگیر (GAD-7)، و پرسشنامه افسردگی بک نسخه دوم (BDI-II) اندازه‌گیری شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده با نرم‌افزارهای SPSS.27 و AMOS.26 تحلیل شدند. تحلیل عاملی اکتشافی با استفاده از مؤلفه‌های اصلی و روش واریماکس انجام شد. تحلیل عاملی تأییدی با نرم‌افزار AMOS.26 صورت گرفت. نتایج: تحلیل‌های عاملی اکتشافی و تأییدی ساختار دو عاملی را تأیید کردند که شامل عوامل پریشانی، گسستگی و بی‌معنایی بود. این عوامل از انسجام درونی قابل قبولی برخوردار بودند. عوامل PG-13-R اعتبار همگرایی خوبی با افسردگی، اضطراب، اختلال استرس پس از سانحه و تجربه سوگ داشتند (P< 0.05). ضریب آلفای کرونباخ برای عامل پریشانی ۰.۷۸، برای عامل گسستگی و بی‌معنایی ۰.۷۹، و برای کل مقیاس ۰.۸۷ بود که نشان‌دهنده انسجام درونی مناسب ابزار است. نتیجه‌گیری: ابزار PG-13-R ابزاری مفید و قابل اعتماد برای سنجش علائم اختلال سوگ طولانی‌مدت در جمعیت ایرانی است. پیشنهاد می‌شود در مطالعات آینده این مقیاس در افراد سوگوار به دلایل مختلف از جمله (مرگ بر اثر خودکشی، مرگ ناگهانی، و مرگ بر اثر حادثه) مورد بررسی قرار گیرد.  </div> Background: Grief is a natural and universal response to the loss of a loved one. The grief experience is not a state but a process. Most individuals recover adequately within a year after the loss; however, when individuals experience an extension of the standard grieving process, they are said to be experiencing prolonged grief disorder, thought to result from failure to transition from acute to integrated grief. Therefore, validating tools related to grief in different cultures can provide the ground for measuring its concept by the culture to understand the cultural differences of this structure. Aims: This study aimed to investigate the psychometric properties, reliability, and validity of PG-13-R. Methods: Data were collected from two independent samples of 285 (exploratory factor analysis) and 241 (confirmatory factor analysis) mourning adults to determine whether the findings explored in one sample can be verified in another. Face and content validity were measured quantitatively and qualitatively. Concurrent validity was measured using correlation coefficient calculation with the Posttraumatic Stress Disorder Checklist (PCL-5), the Generalized Anxiety Disorder scale (GAD-7), and the Beck Depression Inventory-II (BDI-II). The collected data were analyzed using SPSS.27 and AMOS.26 software. Exploratory factor analysis was performed using principal components and the Varimax method. Confirmatory factor analysis was performed using AMOS.26 software. Results: The exploratory and confirmatory factor analyses supported the two-factor structure with emergent distress, detachment, and meaninglessness factors. These factors had acceptable internal consistency. PG-13-R factors had good convergence validity with depression, anxiety, post-traumatic stress disorder, and bereavement experience (P< 0.05). Cronbach's alpha coefficient (α) was 0.78 for Distress and 0.79 for Detachment and Meaning factor, and 0.87 for the whole scale, indicating good internal consistency Conclusion: PG-13-R is a useful and reliable tool for measuring PGD symptoms in the Iranian population. It is suggested that future studies examine this scale in people who have been bereaved for various reasons, including (death by suicide, sudden death, and death by accident).   Prolonged Grief Disorder, Validity, Reliability Prolonged Grief Disorder, Validity, Reliability 1 16 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-656-2&slc_lang=fa&sid=1 Holly G Prigerson Holly G Prigerson hgp2001@med.cornell.edu 4209769312 No Department of Radiology, Weill Cornell Medicine, New York City, NY, USA Cornell Center for Research on End‐of‐Life Care, New York City, NY, USA استاد، گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی ویل کورنل، نیویورک، نیویورک، آمریکا. Mohammad Javad Bagian Koulemarzi Mohammad Javad Bagian Koulemarzi Javadbagiyan@yahoo.com 4209864943 Yes Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Faculty of Humanities, Sayyed Jamaleddin Asadabadi University, Hamadan, Iran. استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سید جمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، ایران Moslem Rajabi Moslem Rajabi rajjabimoslem@yahoo.com 100319475328460042513 No Department of Clinical Psychology, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, IR Iran. دانشجوی دکترای روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران