fa تأثیر گروه درمانگری مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد بر کیفیت زندگی مبتلایان به اچ آی وی تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL" style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;"><span style="font-family:tahoma;"><strong><span style="font-size:12.0pt;">زمینه:</span></strong><span style="font-size:12.0pt;"> ارزیابی &shy;ها حاکی از سطوح پایین کیفیت زندگی در مبتلایان به اچ &shy;آی &shy;وی است. آیا درمان پذیرش و تعهد می &shy;تواند سبب بهبود کیفیت زندگی این بیماران شود؟ <strong>هدف: </strong>هدف </span>&nbsp;<span style="font-size:12.0pt;">این پژوهش بررسی تأثیر گروه &shy;درمانگری مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد بر افزایش کیفیت زندگی مبتلایان به اچ&shy; آی&shy; وی بود. <strong>روش:</strong> روش پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش &shy;آزمون و پس&shy; &shy;آزمون با گروه گواه و پیگیری بود. جامعه آماری شامل 42 مرد مبتلا به اچ&shy; آی &shy;وی در استان البرز در بهار 98 می&shy; شد که داوطلب شرکت در طرح بودند. با روش نمونه &shy;گیری تصادفی 20 بیمار انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 10 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش در 12 جلسه مداخله شرکت کردند. جلسات مبتنی بر بسته درمانی الینبرگ (2016) بود. پرسشنامه کیفیت زندگی مک &shy;گیل (کوهن و همکاران، 1995) در دو گروه اجرا گردید. از تحلیل واریانس مختلط برای بررسی نتایج استفاده شد. <strong>یافته &shy;ها:</strong> نتایج نشان می&shy; دهد که اثر گروه &shy;درمانگری مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد بر افزایش کیفیت زندگی (</span></span><span style="font-family: tahoma; font-size: 12pt;">0/029</span><span dir="LTR" style="font-family: tahoma;"><span style="font-size: 10pt;">p=</span></span><span style="font-family: tahoma; font-size: 12pt;">) معنادار بوده است. نتایج در خرده مقیاس &shy;های جسمانی (0/024</span><span dir="LTR" style="font-family: tahoma;"><span style="font-size: 10pt;">p=</span></span><span style="font-family: tahoma; font-size: 12pt;">) و روانشناختی (0/007</span><span dir="LTR" style="font-family: tahoma;"><span style="font-size: 10pt;">p=</span></span><span style="font-family: tahoma; font-size: 12pt;">) معنادار بود. اما در خرده مقیا</span><span style="font-family: tahoma; font-size: 12pt;">س &shy;های نگرش کلی (0/12</span><span dir="LTR" style="font-family: tahoma;"><span style="font-size:10.0pt;">p=</span></span><span style="font-family: tahoma; font-size: 12pt;">)، وجودی (0/067</span><span dir="LTR" style="font-family: tahoma;"><span style="font-size:10.0pt;">p=</span></span><span style="font-family: tahoma; font-size: 12pt;">) و حمایت (0/055</span><span dir="LTR" style="font-family: tahoma;"><span style="font-size:10.0pt;">p=</span></span><span style="font-family: tahoma; font-size: 12pt;">) معنادار نبود. <strong>نتیجه&shy; گیری:</strong> درنتیجه، استفاده از گروه</span><span style="font-family: tahoma;"> </span><span style="font-family: tahoma; font-size: 12pt;">درمانگری مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد می&shy; تواند سبب ارتقاء سطح کیفیت زندگی در مبتلایان به اچ&shy; آی&shy; وی شود.</span></p> <p dir="RTL" style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: justify;"></p> <div style="text-align: justify;"><strong>Background:</strong> Evaluations indicate low levels of quality of life in people with HIV. Can Acceptance and Commitment Therapy improve quality of life for these patients? <strong>Aims:</strong> The aim of the present study was to investigate the effect of group therapy based on Acceptance and Commitment Therapy on enhancing quality of life in people with HIV. <strong>Method:</strong> The research method was experimental with pretest -posttest with control group and follow up design. The statistical population included 42 men with HIV in Alborz province who were volunteered to participate in this project in spring 98. Twenty patients were selected by random sampling and were divided into intervention and control groups (n=10 each). The intervention group participated in 12 weekly intervention sessions. The sessions were based on the Einberg (2016) Package. The McGill Quality of Life Questionnaire (Cohen et al, 1995) was administered in two groups. Mixed ANOVA was performed to evaluate the results. <strong>Results:</strong> The results showed that the effect of group therapy based on Acceptance and Commitment Therapy on increasing quality of life (p= 0/029) was significant. The results were also significant in the physical (p= 0/024) and psychological (p= 0/007) subscales. But in the subscales of general attitude (p= 0/12), existential (p= 0/067) and support (p= 0/055) was not significant. <strong>Conclusions</strong>: As a result, using group therapy based on Acceptance and Commitment Therapy can improve the quality of life in people with HIV.&nbsp;</div> اچ آی وی, درمان پذیرش و تعهد, کیفیت زندگی HIV, Acceptance and commitment therapy, Quality of life 923 932 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-283-1&slc_lang=fa&sid=1 Farshad Mohsenzadeh فرشاد محسن زاده Farshadm56@gmail.com 10031947532846004393 10031947532846004393 No Kharazmi university دانشگاه خوارزمی Hosein Yarahmadi حسین یاراحمدی Yarahmadi.h64@gmail.com 0310753171 10031947532846004394 Yes Kharazmi university دانشگاه خوارزمی Kianoosh Zahrakar کیانوش زهراکار Dr_Zahrakar@yahoo.com 10031947532846004395 10031947532846004395 No Kharazmi university دانشگاه خوارزمی Alireza Soleimani علیرضا سلیمانی Ali.doctor@yahoo.com 1290963037 10031947532846004396 No Alborz University of Medical Science دانشگاه علوم پزشکی البرز