آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
دوره 21، شماره 116 - ( پاییز 1401(آبان)، 1401 )
جلد 21 شماره 116 صفحات 1598-1581 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Gholami Gherashiran Z, Sanaeizaker B, Kiamanesh A, Zahrakar K. (2022). The role of marriage attitude and emotional maturity in predicting marriage instability in women and men. , Journal of Psychological Science. 21(116), 1581-1598. doi:10.52547/JPS.21.116.1581
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-1665-fa.html
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-1665-fa.html
غلامی قره شیران زهرا، ثنائی ذاکر باقر، کیامنش علیرضا، زهراکار کیانوش.(1401). نقش نگرش به ازدواج و بلوغ عاطفی در پیش‌بینی بیثباتی ازدواج زنان و مردان , مجله علوم روانشناختی. 21 (116) :1598-1581 10.52547/JPS.21.116.1581
استاد، گروه مشاوره، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول). ، kiamanesha@khu.ac.ir
چکیده: (7608 مشاهده)
زمینه: بی ثباتی ازدواج تأثیر عمیقی بر روابط زوجین و بافت خانواده می‌گذارد. اگرچه پژوهش‌های متعددی بر روی بی ثباتی ازدواج انجام شده است، نقش نگرش به ازدواج و بلوغ عاطفی در پیش‌بینی بی ثباتی ازدواج، کمتر مورد بررسی قرار گرفته است.
هدف: این پژوهش به هدف شناسایی سهم عوامل بلوغ عاطفی، نگرش به ازدواج، سن هنگام ازدواج و میزان درآمد بر بی ثباتی ازدواج زنان و مردان متأهل با حداقل 5 و حداکثر 10 سال زندگی مشترک، انجام شد. همچنین شناسایی نقش مؤلفه‌های عامل نگرش به ازدواج و مؤلفه های عامل بلوغ عاطفی در پیش بینی بی ثباتی ازدواج دو گروه مورد مطالعه، از اهداف این مطالعه است.
روش: در این پژوهش، از روش‌توصیفی، همبستگی و رگرسیون استفاده شده است. تعداد 197 مرد و زن با حداقل 5 و حداکثر 10 سال زندگی مشترک و دارای حداقل یک فرزند، با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند تا به پرسشنامه‌های بیثباتی ازدواج (بوث و همکاران، 1987)، نگرش به ازدواج (روزون و براتون، 1998) و بلوغ عاطفی (بهارگاوا و سینگ، 1974) پاسخ دهند. همچنین، سن زمان ازدواج و میزان درآمد از طریق مصاحبه گرد‌آوری شده است. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تی، همبستگی و رگرسیون تحلیل شدند.
یافته ها: یافته‌ها نشان داد در زنان، دو متغیر نگرش به ازدواج و بلوغ عاطفی در مجموع 17/5 درصد و در مردان تنها متغیر نگرش به ازدواج، 21 درصد از واریانس بی ثباتی ازدواج را تبیین می‌کنند (0/01 >p). مؤلفۀ بدبینی در زنان، بیثباتی ازدواج را به میزان 7/6 درصد پیش‌بینی کرده و مؤلفۀ بدبینی در در مردان، بی ثباتی ازدواج را به میزان 26/1 درصد پیش بینی کرد. دیگر مؤلفه‌ها در هر 2 گروه با بی ثباتی ازدواج رابطه نداشتند. مؤلفۀ عدم ثبات هیجانی (بلوغ عاطفی)، در زنان با 17/1 درصد از واریانس بی ثباتی ازدواج را پیش بینی کرده و مؤلفۀ سازگاری اجتماعی (بلوغ عاطفی) در مردان، 7/9 درصد از واریانس بی ثباتی ازدواج را پیش بینی کرد (0/05 >p). همچنین متغیر‌های سن و درآمد ارتباط معنی‌داری با بی ثباتی ازدواج نداشتند.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد بدبینی در زنان و مردان، عدم ثبات هیجانی در زنان و سازگاری اجتماعی در مردان بر میزان بیثباتی ازدواج تأثیرگذار هستند. از نتایج این پژوهش می‌توان در راستای تدوین و اجرای برنامه‌های آموزشی و درمانی به منظور کاهش بدبینی زوجین و افزایش ثبات هیجانی زنان و سازگاری اجتماعی مردان به منظور کاهش بی ثباتی ازدواج زوج ها استفاده نمود.
هدف: این پژوهش به هدف شناسایی سهم عوامل بلوغ عاطفی، نگرش به ازدواج، سن هنگام ازدواج و میزان درآمد بر بی ثباتی ازدواج زنان و مردان متأهل با حداقل 5 و حداکثر 10 سال زندگی مشترک، انجام شد. همچنین شناسایی نقش مؤلفه‌های عامل نگرش به ازدواج و مؤلفه های عامل بلوغ عاطفی در پیش بینی بی ثباتی ازدواج دو گروه مورد مطالعه، از اهداف این مطالعه است.
روش: در این پژوهش، از روش‌توصیفی، همبستگی و رگرسیون استفاده شده است. تعداد 197 مرد و زن با حداقل 5 و حداکثر 10 سال زندگی مشترک و دارای حداقل یک فرزند، با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند تا به پرسشنامه‌های بیثباتی ازدواج (بوث و همکاران، 1987)، نگرش به ازدواج (روزون و براتون، 1998) و بلوغ عاطفی (بهارگاوا و سینگ، 1974) پاسخ دهند. همچنین، سن زمان ازدواج و میزان درآمد از طریق مصاحبه گرد‌آوری شده است. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تی، همبستگی و رگرسیون تحلیل شدند.
یافته ها: یافته‌ها نشان داد در زنان، دو متغیر نگرش به ازدواج و بلوغ عاطفی در مجموع 17/5 درصد و در مردان تنها متغیر نگرش به ازدواج، 21 درصد از واریانس بی ثباتی ازدواج را تبیین می‌کنند (0/01 >p). مؤلفۀ بدبینی در زنان، بیثباتی ازدواج را به میزان 7/6 درصد پیش‌بینی کرده و مؤلفۀ بدبینی در در مردان، بی ثباتی ازدواج را به میزان 26/1 درصد پیش بینی کرد. دیگر مؤلفه‌ها در هر 2 گروه با بی ثباتی ازدواج رابطه نداشتند. مؤلفۀ عدم ثبات هیجانی (بلوغ عاطفی)، در زنان با 17/1 درصد از واریانس بی ثباتی ازدواج را پیش بینی کرده و مؤلفۀ سازگاری اجتماعی (بلوغ عاطفی) در مردان، 7/9 درصد از واریانس بی ثباتی ازدواج را پیش بینی کرد (0/05 >p). همچنین متغیر‌های سن و درآمد ارتباط معنی‌داری با بی ثباتی ازدواج نداشتند.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد بدبینی در زنان و مردان، عدم ثبات هیجانی در زنان و سازگاری اجتماعی در مردان بر میزان بیثباتی ازدواج تأثیرگذار هستند. از نتایج این پژوهش می‌توان در راستای تدوین و اجرای برنامه‌های آموزشی و درمانی به منظور کاهش بدبینی زوجین و افزایش ثبات هیجانی زنان و سازگاری اجتماعی مردان به منظور کاهش بی ثباتی ازدواج زوج ها استفاده نمود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)