آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
دوره 22، شماره 130 - ( زمستان 1402(دی)، 1402 )
جلد 22 شماره 130 صفحات 251-237 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Varghaei N, Fathi Aghdam G, Amiri Majd M, Ebrahimi L. (2023). The efficacy of acceptance and commitment therapy on emotional irritability, and family functioning in women affected by infidelity. , Journal of Psychological Science. 22(130), 237-251. doi:10.52547/JPS.22.130.237
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-1932-fa.html
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-1932-fa.html
ورقائی ندا، فتحی اقدم قربان، امیری مجد مجتبی، ابراهیمی لقمان.(1402). اثربخشی درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش بر تحریک‌پذیری هیجانی و عملکرد خانواده در زنان آسیب‌دیده از پیمان‌شکنی , مجله علوم روانشناختی. 22 (130) :251-237 10.52547/JPS.22.130.237
استادیار، گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران. ، Fathi.gh@abhariau.ac.ir
چکیده: (2260 مشاهده)
زمینه: پژوهش ها نشان می دهند پس از افشاء پیمان شکنی و پیچیدگی آسیب های ناشی از آن، تحریک پذیری بالای هیجانی در افراد منجر به واکنش آنی جبران ناپذیر شده و عملکرد خانواده را تحت شعاع قرار می دهد لذا این شکاف با استفاده از فرآیند های پذیرش، تمرکز ذهنی، تعهد و تغییر رفتار قابل اصلاح است.
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان اثربخشی درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش بر تحریک پذیری هیجانی و عملکرد خانواده در زنان آسیب دیده از پیمان شکنی بود.
روش: روش این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری کلیه زنان آسیب دیده از پیمان شکنی مراجعه کننده به معاونت پیشگیری قوه قضائیه شهر زنجان بود (1400) و از بین آن‌ها ۳۰ نفر به صورت نمونه گیری هدفمند بر اساس ملاک های ورود انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) جای گرفتند. پروتکل هشت جلسه ای درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش بر روی گروه آزمایش انجام شد هر دو گروه در مرحله پیش آزمون و پس آزمون مقیاس تحریک پذیری هیجانی (بری تویت، ۱۹۸۷) و مقیاس عملکرد خانواده (اپشتاین و همکاران، 1983) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و نرم افزار SPSS-23 تحلیل شدند.
یافته ها: یافته های حاصل از تحلیل کوواریانس یک راهه نشان داد که درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش باعث کاهش معنادار میانگین نمرات پس آزمون تحریک پذیری هیجانی و افزایش میانگین نمرات پس آزمون عملکرد خانواده درگروه آزمایش نسبت به گروه گواه است (05/0 p<).
نتیجه گیری: این یافته‌ها حاکی از تغییرات معناداری در مؤلفه‌های تحریک پذیری و عملکرد خانواده است، بنابراین روان‌درمانگرانی که با رویکرد درمانی مبتنی بر تعهد و پذیرش فعالیت می‌کنند با تعدیل تحریک پذیری هیجانی ناشی از پیمان شکنی در زنان آسیب‌دیده می‌توانند عملکرد خانواده را بهبود بخشیده و مانع از تصمیمات مخرب در زندگی مشترک شوند.
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان اثربخشی درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش بر تحریک پذیری هیجانی و عملکرد خانواده در زنان آسیب دیده از پیمان شکنی بود.
روش: روش این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری کلیه زنان آسیب دیده از پیمان شکنی مراجعه کننده به معاونت پیشگیری قوه قضائیه شهر زنجان بود (1400) و از بین آن‌ها ۳۰ نفر به صورت نمونه گیری هدفمند بر اساس ملاک های ورود انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) جای گرفتند. پروتکل هشت جلسه ای درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش بر روی گروه آزمایش انجام شد هر دو گروه در مرحله پیش آزمون و پس آزمون مقیاس تحریک پذیری هیجانی (بری تویت، ۱۹۸۷) و مقیاس عملکرد خانواده (اپشتاین و همکاران، 1983) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و نرم افزار SPSS-23 تحلیل شدند.
یافته ها: یافته های حاصل از تحلیل کوواریانس یک راهه نشان داد که درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش باعث کاهش معنادار میانگین نمرات پس آزمون تحریک پذیری هیجانی و افزایش میانگین نمرات پس آزمون عملکرد خانواده درگروه آزمایش نسبت به گروه گواه است (05/0 p<).
نتیجه گیری: این یافته‌ها حاکی از تغییرات معناداری در مؤلفه‌های تحریک پذیری و عملکرد خانواده است، بنابراین روان‌درمانگرانی که با رویکرد درمانی مبتنی بر تعهد و پذیرش فعالیت می‌کنند با تعدیل تحریک پذیری هیجانی ناشی از پیمان شکنی در زنان آسیب‌دیده می‌توانند عملکرد خانواده را بهبود بخشیده و مانع از تصمیمات مخرب در زندگی مشترک شوند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)