آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
دوره 24، شماره 151 - ( پاییز 1404(مهر)، 1404 )
جلد 24 شماره 151 صفحات 54-33 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Omidi Cheshmeh Kabood A, Sepahvandi M, Mirderikvand F. (2025). Examining the Effect of Object Relations on Fibromyalgia Symptoms: The Mediating Role of Alexithymia and Self-Compassion. Journal of Psychological Science. 24(151), 33-54.
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-2755-fa.html
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-2755-fa.html
امیدی چشمه کبود اسداله، سپهوندی محمدعلی، میردریکوند فضل الله.(1404). بررسی اثر روابط ابژه بر نشانههای فیبرومیالژیا: نقش میانجیگر ناگویی هیجانی و شفقت به خود مجله علوم روانشناختی 24 (151) :54-33
دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران. ، sepahvandi.m@lu.ac.ir
چکیده: (1197 مشاهده)
زمینه: فیبرومیالژیا با پیچیدگیهای روانشناختی و زیستی، همچنان چالشی درک نشده باقیمانده است. نقش روابط ابژه و ناگویی هیجانی در تشدید نشانهها و تأثیر شفقت به خود بهعنوان یک منبع مقابلهای کمتر بررسی شدهاند. این پژوهش به ترکیب این عوامل پرداخته و چشماندازی جدید برای مداخلات روانشناختی مؤثر ارائه میدهد.
هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر روابط ابژه بر نشانههای فیبرومیالژیا با نقش میانجیگر ناگویی هیجانی و شفقت به خود بود.
روش: روش این پژوهش، همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی بیماران با تشخیص بیماری فیبرومیاژیا در شهر تهران در سال 1403 بود که از میان آنها 250 نفر بهصورت در دسترس بهعنوان نمونه آماری انتخاب شدند و به پرسشنامه بازنگری شده فیبرومیالژیا (بنت و همکاران،2009)، پرسشنامههای سیاهه روابط ابژه و واقعیتسنجی (بل، 1986)، فرم کوتاه شفقت خود (ریس و همکاران،2011) و ناگویی هیجانی تورنتو (باگبی،1994) پاسخ دادند. برای تجزیهوتحلیل اطلاعات، از روش معادلات ساختاری و نرمافزار AMOS24 استفاده شد.
یافته ها: نتایج نشان داد مدل ساختاری پژوهش با دادههای گردآوری شده برازش دارد. ضریب مسیر کل بین روابط ابژه با نشانههای فیبرومیالژیا (001/0 =P، 489/0 β=) مثبت و معنادار است. همچنین ضریب مسیر بین روابط ابژه با نشانههای فیبرومیالژیا از طریق شفقت به خود (001/0 =P، 118/0 β=) و از طریق ناگویی هیجانی (001/0 =P، 193/0 β=) مثبت و معنادار است.
نتیجهگیری: برایناساس چنین نتیجهگیری شد که شفقت به خود و ناگویی هیجانی اثر روابط ابژه بر نشانههای فیبرومیالژیا را بهصورت مثبت و معنادار میانجیگری میکند. یافتههای پژوهش نشان دادند که مداخلات روانشناختی متمرکز بر تقویت شفقت به خود، کاهش ناگویی هیجانی، و بهبود روابط ابژه میتواند به مدیریت مؤثرتر و کاهش نشانههای فیبرومیالژیا کمک کند. این مداخلات میتوانند در طراحی برنامههای درمانی جامع و روانشناختی برای بیماران مبتلا به فیبرومیالژیا مورد استفاده قرار گیرند.
هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر روابط ابژه بر نشانههای فیبرومیالژیا با نقش میانجیگر ناگویی هیجانی و شفقت به خود بود.
روش: روش این پژوهش، همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی بیماران با تشخیص بیماری فیبرومیاژیا در شهر تهران در سال 1403 بود که از میان آنها 250 نفر بهصورت در دسترس بهعنوان نمونه آماری انتخاب شدند و به پرسشنامه بازنگری شده فیبرومیالژیا (بنت و همکاران،2009)، پرسشنامههای سیاهه روابط ابژه و واقعیتسنجی (بل، 1986)، فرم کوتاه شفقت خود (ریس و همکاران،2011) و ناگویی هیجانی تورنتو (باگبی،1994) پاسخ دادند. برای تجزیهوتحلیل اطلاعات، از روش معادلات ساختاری و نرمافزار AMOS24 استفاده شد.
یافته ها: نتایج نشان داد مدل ساختاری پژوهش با دادههای گردآوری شده برازش دارد. ضریب مسیر کل بین روابط ابژه با نشانههای فیبرومیالژیا (001/0 =P، 489/0 β=) مثبت و معنادار است. همچنین ضریب مسیر بین روابط ابژه با نشانههای فیبرومیالژیا از طریق شفقت به خود (001/0 =P، 118/0 β=) و از طریق ناگویی هیجانی (001/0 =P، 193/0 β=) مثبت و معنادار است.
نتیجهگیری: برایناساس چنین نتیجهگیری شد که شفقت به خود و ناگویی هیجانی اثر روابط ابژه بر نشانههای فیبرومیالژیا را بهصورت مثبت و معنادار میانجیگری میکند. یافتههای پژوهش نشان دادند که مداخلات روانشناختی متمرکز بر تقویت شفقت به خود، کاهش ناگویی هیجانی، و بهبود روابط ابژه میتواند به مدیریت مؤثرتر و کاهش نشانههای فیبرومیالژیا کمک کند. این مداخلات میتوانند در طراحی برنامههای درمانی جامع و روانشناختی برای بیماران مبتلا به فیبرومیالژیا مورد استفاده قرار گیرند.
فهرست منابع
1. ایمانی، مهدی؛ دهقان، مریم (1399). مقایسه سبکهای دفاعی، ناگویی هیجانی و طرحواره ناسازگار در افراد مبتلا به آسم و افراد بهنجار. مجله علوم روانشناختی، 19(92)، 957-966. https://psychologicalscience.ir/article-1-736-fa.html
2. بشارت، محمدعلی؛ گرانمایه پور، شیوا؛ پورنقدعلی، علی؛ افقی، زهرا؛ حبیب نژاد، محمد؛ آقایی ثابت، سیده سارا (1393). رابطه ناگویی هیجانی و مشکلات بین شخصی: نقش تعدیل کننده سبک های دلبستگی. روانشناسی معاصر، 9(1)، 3-16. https://sid.ir/paper/498483/fa
3. تهمتن، علی؛ کلهرنیا گلکار، مریم؛ حاجی علیزاده، کبری (۱۴۰۰). بررسی مدل ساختاری رابطه بین تنظیم شناختی هیجان و سبکهای دفاعی با کیفیت زندگی و با میانجیگری ناگویی هیجانی در بیماران مبتلا به فشارخون بالا. مجله علوم روانشناختی، ۲۰(۱۰۸)، ۲۳۰۶-۲۲۸۵. URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-1122-fa.html
4. دوست محمدی، فاطمه؛ طاولی، آزاده؛ خسروی، زهره (1401). بررسی ارتباط بین الگو های روابط موضوعی و علائم جسمانی سازی با میانجی گری ناگویی هیجانی (مدلی بر اساس دیدگاه Bion): یک مطالعه توصیفی. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، 21(1 )، 71-90.. https://sid.ir/paper/1001818/fa
5. سعلبی فرد، صدیقه؛ تاجری، بیوک؛ رفیعی پور، امین (۱۳۹۹). اثربخشی مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبتگرا بر رشد پس از سانحه، شفقت به خود و امید در زنان مبتلا به سرطان پستان. سلامت جامعه، 14(14)، 34-44 10.22123/chj.2021.240342.1541
6. نعمتیزاده، زهرا؛ ثابت، مهرداد،؛ رفیعیپور، امین؛ ابوالمعالی الحسینی، خدیجه (1402). مدل ساختاری خودمراقبتی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ بر اساس نشانههای هیجانی و معنویت: نقش میانجی شفقت به خود. مجله علوم روانشناختی، 22(126)، 1191-1206. https://doi.org/10.52547/JPS.22.126.1191
7. هادی نژاد، حسن؛ طباطباییان، مریم؛ دهقانی، محمود (1393). بررسی مقدماتی روایی و پایایی پرسشنامه روابط موضوعی و واقعیت آزمایی بل. مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران (اندیشه و رفتار)، 20(2)، 162-169. https://sid.ir/paper/17110/fa
8. هومن، حیدرعلی (۱۳۹۲). شناخت روش علمی در علوم رفتاری (چاپ پنجم). تهران: نشر سمت.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)