آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
دوره 24، شماره 153 - ( پاییز 1404(آذر)، 1404 )
جلد 24 شماره 153 صفحات 135-119 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ahani pour abarghan K, Zargham Hajebi M, Fathi Aghdam G. (2025). Explaining the Model of Post-Traumatic Growth Based on Flourishing with the Mediation of Self-Acceptance. Journal of Psychological Science. 24(153), 119-135. doi:10.61186/jps.24.153.119
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-2819-fa.html
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-2819-fa.html
آهنی پور ابرغان کریم، ضرغام حاجبی مجید، فتحی اقدم قربان.(1404). تبیین مدل تعالی پس از ضربه روانی بر اساس شکوفایی با میانجی گری پذیرش خود مجله علوم روانشناختی 24 (153) :135-119 10.61186/jps.24.153.119
دانشیار گروه روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران. ، Zarghamhajebi@gmail.com
چکیده: (772 مشاهده)
زمینه: پژوهشهای پیشین نشان دادهاند که ضربه روانی میتواند تأثیرات عمیقی بر سلامت روان افراد داشته باشد، اما در عین حال، برخی افراد پس از تجربه ضربه، به سطحی از رشد و تعالی پس از ضربه (PTG) دست مییابند. شکوفایی به عنوان یکی از ابعاد مثبت روانشناختی، نقش مهمی در این فرآیند ایفا میکند. با این حال، مکانیسمهای زیربنایی این رابطه، به ویژه نقش پذیرش خود به عنوان یک عامل میانجی، کمتر مورد بررسی قرار گرفته است.
هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین مدل تعالی پس از ضربه روانی بر اساس شکوفایی با میانجی گری پذیرش خود انجام شد.
روش: روش پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی افرادی بود که تجربه ضربه روانی داشته و برای دریافت خدمات روانشناختی به مراکز ارائه خدمات مشاوره در شهر تهران در سال 1402 مراجعه کرده بودند. از میان آنها 400 نفر به صورت در دسترس انتخاب شد و به پرسشنامه رشد پس از ضربه روانی (تدسچی و کالهون، 1996)، پرسشنامه شکوفایی (سالمی و همکاران، 1396) و پرسشنامه پذیرش خود (چمبرلین و هاگا، 2001) پاسخ دادند.
یافتهها: یافتههای این مطالعه نشان داد که شکوفایی روانشناختی به طور مستقیم و غیرمستقیم (از طریق پذیرش خود) بر تعالی پس از ضربه روانی تأثیر مثبت و معناداری دارد (05/0P<). پذیرش خود به عنوان یک عامل میانجی، نقش کلیدی در تسهیل فرآیند دستیابی به تعالی پس از ضربه ایفا میکند (05/0P<). این نتایج بر اهمیت تقویت پذیرش خود و شکوفایی در مداخلات روانشناختی برای افرادی که تجربه ضربه روانی داشتهاند، تأکید میکنند.
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد که تقویت شکوفایی روانشناختی و پذیرش خود میتواند به افراد کمک کند تا پس از تجربه ضربه روانی، به سطحی از تعالی و رشد شخصی دست یابند
هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین مدل تعالی پس از ضربه روانی بر اساس شکوفایی با میانجی گری پذیرش خود انجام شد.
روش: روش پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی افرادی بود که تجربه ضربه روانی داشته و برای دریافت خدمات روانشناختی به مراکز ارائه خدمات مشاوره در شهر تهران در سال 1402 مراجعه کرده بودند. از میان آنها 400 نفر به صورت در دسترس انتخاب شد و به پرسشنامه رشد پس از ضربه روانی (تدسچی و کالهون، 1996)، پرسشنامه شکوفایی (سالمی و همکاران، 1396) و پرسشنامه پذیرش خود (چمبرلین و هاگا، 2001) پاسخ دادند.
یافتهها: یافتههای این مطالعه نشان داد که شکوفایی روانشناختی به طور مستقیم و غیرمستقیم (از طریق پذیرش خود) بر تعالی پس از ضربه روانی تأثیر مثبت و معناداری دارد (05/0P<). پذیرش خود به عنوان یک عامل میانجی، نقش کلیدی در تسهیل فرآیند دستیابی به تعالی پس از ضربه ایفا میکند (05/0P<). این نتایج بر اهمیت تقویت پذیرش خود و شکوفایی در مداخلات روانشناختی برای افرادی که تجربه ضربه روانی داشتهاند، تأکید میکنند.
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد که تقویت شکوفایی روانشناختی و پذیرش خود میتواند به افراد کمک کند تا پس از تجربه ضربه روانی، به سطحی از تعالی و رشد شخصی دست یابند
فهرست منابع
1. یارمحمدیان، احمد.، قمرانی، امیر.، شیرزادی، پرستو.، قاسمی، مسلم. (1395). بررسی اثربخشی روش داستانگویی بر عملکرد خواندن دانش آموزان نارساخوان پسر (پایه سوم ابتدایی شهر اصفهان). مجله مطالعات ناتوانی، 6، 184-190.http://dorl.net/dor/20.1001.1.23222840.1395.6.0.27
2. علیزاده، حمید، پیرزادی، حجت، غباری بناب، باقر، پزشک، شهلا، و کاظمی، فرنگیس. (1394). دقیق آموزی: مداخله ای رفتاری برای دانش آموزان با اختلال یادگیری خواندن. روانشناسی افراد استثنایی، 5(20).https://sid.ir/paper/519973/fa
3. عالی، شهربانو.، امین یزدی، سیدامیر.، عبدخدایی، محمدسعید.، غنایی چمن آباد، علی.، محرری، فاطمه. (1392). تدوین و اعتباریابی پرسشنامه سنجش کارکرد تحولی خانواده. پژوهش های روانشناسی بالینی و مشاوره، 3(2)، 176-157.https://doi.org/10.22067/ijap.v3i2.36678
4. عزیزیان، مرضیه. (1397). مداخله های آموزشی کارکردهای اجرایی برای کودکان با نارسایی شناختی. تعلیم و تربیت استثنائی، 1(150)، 1-63.http://exceptionaleducation.ir/article-1-1316-fa.html
5. Aali, S., Amin Yazdi, S. A., Abdkhodaie, M. S., Ghanaei Chamanabad, A., & Mehri, F. (2013). Development and validation of the Family Developmental Functioning Questionnaire. Clinical Psychology and Counseling Research, 3(2), 157-176. https://doi.org/10.22067/ijap.v3i2.36678 (In Persian)
6. Alizadeh, H., Pirzadi, H., Ghobari Bonab, B., Pezeshk, S., & Kazemi, F. (2015). Precision teaching: A behavioral intervention for students with reading learning disabilities. Psychology of Exceptional Individuals, 5(20). https://sid.ir/paper/519973/fa (In Persian)
7. Alonzo, C. N., McIlraith, A. L., Catts, H. W., & Hogan, T. P. (2020). Predicting Dyslexia in Children with Developmental Language Disorder. Journal of speech, language, and hearing research: JSLHR, 63(1), 151–162. https://doi.org/10.1044/2019_JSLHR-L-18-0265
8. Azizian, M. (2018). Educational interventions for executive functions in children with cognitive impairments. Exceptional Education, 1(150), 63-71. http://exceptionaleducation.ir/article-1-1316-fa.html (In Persian)
9. Cainelli, E., Vedovelli, L., Carretti, B., & Bisiacchi, P. (2023). EEG correlates of developmental dyslexia: a systematic review. Annals of dyslexia, 73(2), 184–213. https://doi.org/10.1007/s11881-022-00273-1
10. Catts, H. W., Terry, N. P., Lonigan, C. J., Compton, D. L., Wagner, R. K., Steacy, L. M., Farquharson, K., & Petscher, Y. (2024). Revisiting the definition of dyslexia. Annals of dyslexia, 74(3), 282–302. https://doi.org/10.1007/s11881-023-00295-3
11. Daungsupawong, H., & Wiwanitkit, V. (2024). ChatGPT and dyslexia: correspondence. Disability and rehabilitation. Assistive technology, 19(6), 2413–2414. https://doi.org/10.1080/17483107.2023.2287162
12. Derbyshire, E., & Maes, M. (2023). The Role of Choline in Neurodevelopmental Disorders-A Narrative Review Focusing on ASC, ADHD and Dyslexia. Nutrients, 15(13), 2876. https://doi.org/10.3390/nu15132876
13. Doust, C., Fontanillas, P., Eising, E., Gordon, S. D., Wang, Z., Alagöz, G., Molz, B., 23andMe Research Team, Quantitative Trait Working Group of the GenLang Consortium, Pourcain, B. S., Francks, C., Marioni, R. E., Zhao, J., Paracchini, S., Talcott, J. B., Monaco, A. P., Stein, J. F., Gruen, J. R., Olson, R. K., Willcutt, E. G., … Luciano, M. (2022). Discovery of 42 genome-wide significant loci associated with dyslexia. Nature genetics, 54(11), 1621–1629. https://doi.org/10.1038/s41588-022-01192-y
14. Elsherif, M. M., Wheeldon, L. R., & Frisson, S. (2021). Do dyslexia and stuttering share a processing deficit?. Journal of fluency disorders, 67, 105827. https://doi.org/10.1016/j.jfludis.2020.105827
15. Georgiou, G. K., Parrila, R., & McArthur, G. (2024). Dyslexia and mental health problems: introduction to the special issue. Annals of dyslexia, 74(1), 1–3. https://doi.org/10.1007/s11881-024-00300-3
16. González-Valenzuela, M. J., & Martín-Ruiz, I. (2020). Assessing Dyslexia at Six Year of Age. Journal of visualized experiments: JoVE, (159), 10.3791/60858. https://doi.org/10.3791/60858
17. Helland, T., Morken, F., & Helland, W. A. (2023). Disentangling dyslexia from typical L2-learning in emergent literacy. Dyslexia (Chichester, England), 29(4), 347–368. https://doi.org/10.1002/dys.1753
18. Ijalba, E., Bustos, A., & Romero, S. (2020). Phonological-Orthographic Deficits in Developmental Dyslexia in Three Spanish-English Bilingual Students. American journal of speech-language pathology, 29(3), 1133–1151. https://doi.org/10.1044/2020_AJSLP-19-00175
19. Lampis, V., Ventura, R., Di Segni, M., Marino, C., D'Amato, F. R., & Mascheretti, S. (2021). Animal models of developmental dyslexia: Where we are and what we are missing. Neuroscience and biobehavioral reviews, 131, 1180–1197. https://doi.org/10.1016/j.neubiorev.2021.10.022
20. Majeed, N. M., Hartanto, A., & Tan, J. J. X. (2021). Developmental dyslexia and creativity: A meta-analysis. Dyslexia (Chichester, England), 27(2), 187–203. https://doi.org/10.1002/dys.1677
21. Massarwe, A. O., Nissan, N., & Gabay, Y. (2022). Atypical Reinforcement Learning in Developmental Dyslexia. Journal of the International Neuropsychological Society: JINS, 28(3), 270–280. https://doi.org/10.1017/S1355617721000266
22. Odegard, T. N., & Dye, M. (2024). The gift of dyslexia: what is the harm in it?. Annals of dyslexia, 74(2), 143–157. https://doi.org/10.1007/s11881-024-00308-9
23. Odegard, T. N., Farris, E. A., & Middleton, A. E. (2024). Dyslexia in the 21st century: revisiting the consensus definition. Annals of dyslexia, 74(3), 273–281. https://doi.org/10.1007/s11881-024-00316-9
24. Ottosen, H. F., Bønnerup, K. H., Weed, E., & Parrila, R. (2022). Identifying dyslexia at the university: assessing phonological coding is not enough. Annals of dyslexia, 72(1), 147–170. https://doi.org/10.1007/s11881-021-00247-9
25. Poulsen, M., Juul, H., & Elbro, C. (2023). A national test of dyslexia. Annals of dyslexia, 73(3), 337–355. https://doi.org/10.1007/s11881-023-00285-5
26. Rahul, D. R., & Ponniah, R. J. (2021). The Modularity of Dyslexia. Pediatrics and neonatology, 62(3), 240–248. https://doi.org/10.1016/j.pedneo.2021.03.001
27. Sadusky, A., Berger, E. P., Reupert, A. E., & Freeman, N. C. (2022). Methods used by psychologists for identifying dyslexia: A systematic review. Dyslexia (Chichester, England), 28(2), 132–148. https://doi.org/10.1002/dys.1706
28. Sanfilippo, J., Ness, M., Petscher, Y., Rappaport, L., Zuckerman, B., & Gaab, N. (2020). Reintroducing Dyslexia: Early Identification and Implications for Pediatric Practice. Pediatrics, 146(1), e20193046. https://doi.org/10.1542/peds.2019-3046
29. Shaywitz, S. E., Shaywitz, J. E., & Shaywitz, B. A. (2021). Dyslexia in the 21st century. Current opinion in psychiatry, 34(2), 80–86. https://doi.org/10.1097/YCO.0000000000000670
30. Wagner, R. K., Zirps, F. A., Edwards, A. A., Wood, S. G., Joyner, R. E., Becker, B. J., Liu, G., & Beal, B. (2020). The Prevalence of Dyslexia: A New Approach to Its Estimation. Journal of learning disabilities, 53(5), 354–365. https://doi.org/10.1177/0022219420920377
31. Wilmot, A., Hasking, P., Leitão, S., Hill, E., & Boyes, M. (2023). Understanding Mental Health in Developmental Dyslexia: A Scoping Review. International journal of environmental research and public health, 20(2), 1653. https://doi.org/10.3390/ijerph20021653
32. Witton, C., Swoboda, K., Shapiro, L. R., & Talcott, J. B. (2020). Auditory frequency discrimination in developmental dyslexia: A meta-analysis. Dyslexia (Chichester, England), 26(1), 36–51. https://doi.org/10.1002/dys.1645
33. Yarmohammadian, A., Ghamarani, A., Shirzadi, P., & Ghasemi, M. (2016). The effectiveness of storytelling on the reading performance of dyslexic male students (third grade in Isfahan). Journal of Disability Studies, 6, 184-190. (In Persian) http://dorl.net/dor/20.1001.1.23222840.1395.6.0.27
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)