آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
دوره 24، شماره 155 - ( زمستان 1404(بهمن)، 1404 )
جلد 24 شماره 155 صفحات 249-233 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Homayoun F, Rezaei Jamalouei H, Taheri M, Nikyar H. (2025). Comparison of the efficacy of cognitive-behavioral therapy and self-compassion therapy on post-traumatic growth among heart patients. Journal of Psychological Science. 24(155), 233-249. doi:10.61186/jps.24.155.15
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-2903-fa.html
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-2903-fa.html
همایون فاطمه، رضایی جمالویی حسن، طاهری مهدی، نیک یار حمید رضا.(1404). مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری و درمان مبتنی بر شفقت بر رشد پس از سانحه در بین بیماران قلبی مجله علوم روانشناختی 24 (155) :249-233 10.61186/jps.24.155.15
گروه روانشناسی سلامت، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران. ، h.rezayi2@iau.ac.ir
چکیده: (841 مشاهده)
زمینه: اگرچه درمان شناختی-رفتاری بهعنوان روشی مؤثر در بهبود رشد پس از سانحه در بیماران قلبی شناختهشده، تأثیر درمان مبتنی بر شفقت بر این متغیر کمتر بررسی شده است. مطالعات موجود عمدتاً بر کاهش علائم روانشناختی متمرکز بودهاند، درحالیکه مقایسه مستقیم این دو روش در ارتقای رشد پس از سانحه بهویژه در بیماران قلبی، یک شکاف پژوهشی محسوب میشود.
هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری و درمان مبتنی بر شفقت بر رشد پس از سانحه در بین بیماران قلبی انجام شد.
روش: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه و پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی افراد با بیماری گرفتگی رگ قلب مراجعه کننده به بیمارستان ها، کلینیک ها، مراکز و مطب های تخصصی قلب شهر شیراز در سه ماهه سوم سال 1402 بود که از میان آنها 45 نفر به عنوان نمونه آماری با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به 3 گروه با حجم 15 نفر در هر گروه گمارش شدند. داده های مورد نظر با استفاده از پرسشنامه رشد پس از سانحه تدسچی و کالهون (1996) گردآوری شد. درمان شناختی–رفتاری بر اساس پروتکل (رضائیان و همکاران، 1393) و درمان مبتنی بر شفقت بر اساس پروتکل خودشفقتی (گیلبرت، 2009) اجرا شد. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس با اندازه گیری مکرر در نرمافزار SPSS نسخه 26 انجام شد.
یافتهها: تحلیل داده ها نشان داد، بین اثربخشی درمان شناختی رفتاری و درمان مبتنی بر شفقت بر مؤلفههای رابطه با دیگران، قدرت شخصی، ارزش زندگی و تغییرات معنوی در بین بیماران قلبی تفاوت وجود دارد (05/0 >P) و در هر چهار مؤلفه، اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بیشتر از درمان شناختی رفتار هست (05/0 >P).
نتیجهگیری: برای بهبود رشد روانشناختی بیماران قلبی، استفاده از درمان مبتنی بر شفقت بهجای درمان شناختی-رفتاری توصیه میشود، چرا که این روش در تقویت روابط بینفردی، افزایش احساس توانمندی، غنای زندگی و تحول معنوی مؤثرتر عمل میکند. متخصصان سلامت روان و تیمهای درمانی میتوانند این رویکرد را در برنامههای توانبخشی قلبی بگنجانند.
هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری و درمان مبتنی بر شفقت بر رشد پس از سانحه در بین بیماران قلبی انجام شد.
روش: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه و پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی افراد با بیماری گرفتگی رگ قلب مراجعه کننده به بیمارستان ها، کلینیک ها، مراکز و مطب های تخصصی قلب شهر شیراز در سه ماهه سوم سال 1402 بود که از میان آنها 45 نفر به عنوان نمونه آماری با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به 3 گروه با حجم 15 نفر در هر گروه گمارش شدند. داده های مورد نظر با استفاده از پرسشنامه رشد پس از سانحه تدسچی و کالهون (1996) گردآوری شد. درمان شناختی–رفتاری بر اساس پروتکل (رضائیان و همکاران، 1393) و درمان مبتنی بر شفقت بر اساس پروتکل خودشفقتی (گیلبرت، 2009) اجرا شد. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس با اندازه گیری مکرر در نرمافزار SPSS نسخه 26 انجام شد.
یافتهها: تحلیل داده ها نشان داد، بین اثربخشی درمان شناختی رفتاری و درمان مبتنی بر شفقت بر مؤلفههای رابطه با دیگران، قدرت شخصی، ارزش زندگی و تغییرات معنوی در بین بیماران قلبی تفاوت وجود دارد (05/0 >P) و در هر چهار مؤلفه، اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بیشتر از درمان شناختی رفتار هست (05/0 >P).
نتیجهگیری: برای بهبود رشد روانشناختی بیماران قلبی، استفاده از درمان مبتنی بر شفقت بهجای درمان شناختی-رفتاری توصیه میشود، چرا که این روش در تقویت روابط بینفردی، افزایش احساس توانمندی، غنای زندگی و تحول معنوی مؤثرتر عمل میکند. متخصصان سلامت روان و تیمهای درمانی میتوانند این رویکرد را در برنامههای توانبخشی قلبی بگنجانند.
فهرست منابع
1. آهنگر، آرزو؛ احمدی، صدیقه؛ اسدپور، اسماعیل و مقدسین، مریم. (1403). اثربخشی درمان تک جلسه راه حل محور بر میزان شفقت به خود، بخشایشگری و تعارض زناشویی زنان متأهل: مطالعه تک آزمودنی. مجله علوم روانشناختی، ۲۳ (۱۴۲)، ۵۰-۳۳. http://dx.doi.org/10.52547/JPS.23.142.2343
2. جواهری، عباس؛ اسماعیلی، اکرم. و وکیلی و مطهره.(1401). ارتباط بین رشد پس از سانحه و معنای زندگی با نقش واسطهای بهزیستی معنوی در بیماران بهبودیافته از کرونا. نشریه علمی رویش روانشناسی، (11)10، 87-98. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.2383353.1400.10.11.17.7
3. رضائیان، حمید.، حسینیان، سیمین. و اثناعشری، میترا. (1393). مقایسه اثربخشی روشهای شناختی – رفتاری در مقابل روشهای القای خلق بر خلق مادران کودکان کمتوان ذهنی. مطالعات روانشناختی، 4(40)، 33-52. https://doi.org/10.22051/psy.2015.1785
4. مشرفی، مطهره؛ خاکپور، رضا و نیکنام، مژگان. (1403). مدل ساختاری تبیین گرایش به خیانت زناشویی بر اساس شفقت به خود با نقش میانجیگر بلوغ عاطفی. مجله علوم روانشناختی، ۲۳ (۱۳۳)، ۱۱۲-۹۵. http://dx.doi.org/10.52547/JPS.23.133.95
5. نعیمیپور، فاطمه؛ شاهقلیان، مهناز و یاریاری، فریدون. (1403). طراحی و آزمون الگوی ساختاری خود خاموشی در زنان متأهل بر اساس سبک دلبستگی، ابرازگری هیجانی، احساس تنهایی با میانجیگری شفقت به خود. مجله علوم روانشناختی، ۲۳ (۱۴۳)، ۴۰-۲۳. http://dx.doi.org/10.52547/JPS.23.143.2593
6. Ahangar, A., Ahmadi, S., Asadpour, E., & Moghaddasin, M. (2024). The effectiveness of single-session solution-focused therapy on self-compassion, forgiveness, and marital conflict in married women: A single-subject study. Journal of Psychological Science, 23(142), 33-50. (In Persian) http://dx.doi.org/10.52547/JPS.23.142.2343
7. Balata, M., Gbreel, M. I., Elrashedy, A. A., Westenfeld, R., Pfister, R., Zimmer, S., Nickenig, G., Becher, M. U., & Sugiura, A. (2023). Clinical effects of cognitive behavioral therapy in heart failure patients: a meta-analysis of randomized controlled trials. BMC complementary medicine and therapies, 23(1), 280. https://doi.org/10.1186/s12906-023-04117-2
8. Field, A. (2005) Reliability analysis. In: Field, A., Ed., Discovering Statistics Using spss. 2nd Edition, Sage, London, Chapter 15. https://www.scirp.org/reference/referencespapers?referenceid=885687
9. Gilbert, P. (2009). Introducing compassion-focused therapy. Advances in Psychiatric Treatment, 15(3), 199–208. https://doi:10.1192/apt.bp.107.005264
10. Gregory V. L., Jr (2021). Cognitive-Behavioral Therapy for Relationship Distress: Meta-analysis of RCTs with Social Work Implications. Journal of evidence-based social work (2019), 18(1), 49–70. https://doi.org/10.1080/26408066.2020.1806164
11. Henriqueta, F. (2021). Cognitive Behavioral Therapy and promotion of marital satisfaction: an integrative review. Rev. bras.ter. Cogn, 17 (1), 16-22. https://doi.org/10.5935/1808-5687.20210003
12. Huang, Y. L., Li, Z. W., Kung, Y. W., & Su, Y. J. (2022). The facilitating role of dispositional mindfulness in the process of posttraumatic growth: A prospective investigation. Psychological trauma: theory, research, practice and policy, 14(S1), S174–S181. https://doi.org/10.1037/tra0001163
13. Javahari, A., Esmaeili, A., & Vakili, M. (2022). The relationship between post-traumatic growth and meaning of life with the mediating role of spiritual well-being in patients recovered from COVID-19. Ravanshenasi-i Ruyish, 10(11), 87-98. (In Persian) https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.2383353.1400.10.11.17.7
14. Jayawickreme, E., Blackie, L. E., Forgeard, M., Roepke, A. M., & Tsukayama, E. (2022). Examining associations between major negative life events, changes in weekly reports of post-traumatic growth and global reports of eudaimonic well-being. Social psychological and personality science, 13(4), 827-838. https://doi.org/10.1177/19485506211043381
15. Jian, Y., Hu, T., Zong, Y., & Tang, W. (2022). Relationship between post-traumatic disorder and posttraumatic growth in COVID-19 home-confined adolescents: The moderating role of self-efficacy. Current psychology (New Brunswick, N.J.), 1–10. Advance online publication. https://doi.org/10.1007/s12144-021-02515-8
16. Kalaitzaki, A., Tsouvelas, G., & Tamiolaki, A. (2023). Perceived posttraumatic growth and its psychosocial predictors during two consecutive COVID-19 lockdowns. International Journal of Stress Management, 30(3), 223–234. https://doi.org/10.1037/str0000273
17. Kivity, Y., Cohen, L., Weiss, M., Elizur, J., & Huppert, J. D. (2021). The role of expressive suppression and cognitive reappraisal in cognitive behavioral therapy for social anxiety disorder: A study of self-report, subjective, and electrocortical measures. Journal of affective disorders, 279, 334–342. https://doi.org/10.1016/j.jad.2020.10.021
18. Latorre, C., Leppma, M., Platt, L. F., Shook, N., & Daniels, J. (2023). The relationship between mindfulness and self-compassion for self-assessed competency and self-efficacy of psychologists-in-training. Training and Education in Professional Psychology, 17(2), 213–220. https://doi.org/10.1037/tep0000395
19. Magalhães, C., Carraça, B., & de Mato, M. G. (2020). Mindfulness, self-compassion and psychological flexibility on adolescence. In: Carvalho TA, editor. What to know about mindfulness? Nova Science Publishers; 119–138 https://psycnet.apa.org/search/citedBy/2021-12247-004
20. Maia, Â., Sousa, B., Correia-Santos, P., & Morgado, D. (2022). Posttraumatic stress symptoms and posttraumatic growth in a community sample exposed to stressful events: A (not so) curvilinear relationship. Traumatology, 28(1), 98–108. https://doi.org/10.1037/trm0000314
21. Misurya, I., Misurya, P., & Dutta, A. (2020). The Effect of Self-Compassion on Psychosocial and Clinical Outcomes in Patients with Medical Conditions: A Systematic Review. Cureus, 12(10), e10998. https://doi.org/10.7759/cureus.10998
22. Moshrefi, M., Khakpour, R., & Niknam, M. (2024). Structural model explaining the tendency toward marital infidelity based on self-compassion with the mediating role of emotional maturity. Journal of Psychological Science, 23(133), 95-112. (In Persian) http://dx.doi.org/10.52547/JPS.23.133.95
23. Munroe, M., Al-Refae, M., Chan, H. W., & Ferrari, M. (2022). Using self-compassion to grow in the face of trauma: The role of positive reframing and problem-focused coping strategies. Psychological trauma: theory, research, practice and policy, 14(S1), S157–S164. https://doi.org/10.1037/tra0001164
24. Naemi-Pour, F., Shahgholian, M., & Yariyari, F. (2024). Designing and testing a structural model of self-silencing in married women based on attachment style, emotional expressiveness, and loneliness with the mediation of self-compassion. Journal of Psychological Science, 23(143), 23-40. (In Persian) http://dx.doi.org/10.52547/JPS.23.143.2593
25. Nso, N., Emmanuel, K., Nassar, M., Rezaei Bookani, K., Antwi-Amoabeng, D., Alshamam, M., Kondaveeti, R., Kompella, R., Lakhdar, S., Rizzo, V., Sorkin, M., Munira, M. S., & Radparvar, F. (2023). Efficacy of Cognitive Behavioral Therapy in Heart Failure Patients: A Systematic Review and Meta-Analysis. Cardiology in review, 31(3), 139–148. https://doi.org/10.1097/CRD.0000000000000439
26. Rajasree Katta, M., Prasad, S., Tiwari, A., Abdelgawad Abouzid, M. R., & Mitra, S. (2023). The effectiveness of cognitive-behavioral therapy for heart failure patients: a narrative review. The Journal of international medical research, 51(9), 3000605231198371. https://doi.org/10.1177/03000605231198371
27. Rezaeian, H., Hosseinian, S., & Asnaashari, M. (2014). Comparing the effectiveness of cognitive-behavioral methods versus mood induction methods on mothers' mood of children with intellectual disabilities. Psychological Studies, 4(40), 33-52. https://doi.org/10.22051/psy.2015.1785 (In Persian)
28. Stallard, P., Pereira, A. I., & Barros, L. (2021). Post-traumatic growth during the COVID-19 pandemic in carers of children in Portugal and the UK: cross-sectional online survey. BJPsych open, 7(1), e37. https://doi.org/10.1192/bjo.2021.1
29. Tedeschi, R. G., & Calhoun, L. G. (1996). The Posttraumatic Growth Inventory: Measuring the positive legacy of trauma. Journal of Traumatic Stress, 9(3), 455–472. https://doi.org/10.1002/jts.2490090305
30. Tedeschi, R. G., Blevins, C. L., & Riffle, O. M. (2017). Posttraumatic growth: A brief history and evaluation. In M. A. Warren & S. I. Donaldson (Eds.), Scientific advances in positive psychology (pp. 131–163). Praeger/ABC-CLIO. https://psycnet.apa.org/record/2016-51789-006
31. Thurston, R. C., Fritz, M. M., Chang, Y., Barinas Mitchell, E., & Maki, P. M. (2021). Self-compassion and subclinical cardiovascular disease among midlife women. Health psychology: official journal of the Division of Health Psychology, American Psychological Association, 40(11), 747–753. https://doi.org/10.1037/hea0001137
32. Wakelin, K. E., Perman, G., & Simonds, L. M. (2022). Effectiveness of self-compassion-related interventions for reducing self-criticism: A systematic review and meta-analysis. Clinical psychology & psychotherapy, 29(1), 1–25. https://doi.org/10.1002/cpp.2586
33. Zeligman, M., & Fakhro, D. (2024). Posttraumatic growth and spirituality among adults with chronic illness. Traumatology, 30(3), 376–383. https://doi.org/10.1037/trm0000441
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)