استادیار روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اسلامشهر، تهران، ایران. ، ma1382ze@gmail.com
چکیده: (20 مشاهده)
زمینه: با افزایش شیوع سرطان در زنان، توجه به عوامل روانشناختی مانند استرس ادراکشده و معنای زندگی اهمیت یافته است. اگرچه مطالعات تأثیر مداخلات رواندرمانی را بر بهبود این متغیرها نشان دادهاند، اما پژوهشهای محدودی به بررسی اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی بهعنوان یک رویکرد تلفیقی پرداختهاند.
هدف: هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی بر استرس ادراک شده و معنای زندگی در زنان مبتلا به سرطان بود.
روش: روش پژوهش حاضر نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان مبتلا به سرطان در بیمارستان میلاد تهران در سال 1403 بود و از میان آنها 30 نفر با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و در گروههای گواه و آزمایش گمارش شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه استرس ادراکشده (کوهن، 1998) و پرسشنامه معنای زندگی (استگر، 2006) استفاده شد و پروتکل طرحواره درمانی (یانگ، 2011) برای گروه آزمایش اجرا شد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره در نرم افزار spss ورژن 24 تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که که طرحواره درمانی هیجانی تأثیر معناداری بر کاهش استرس ادراک شده داشته است (05/0>P). همچنین نتایج نشان داد طرحواره درمانی هیجانی موجب افزایش معنای زندگی در زنان مبتلا به سرطان شده است (05/0> P).
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشان میدهد که طرحواره درمانی هیجانی میتواند بهعنوان یک مداخله مؤثر برای کاهش استرس ادراکشده و افزایش معنای زندگی در زنان مبتلا به سرطان مورد استفاده قرار گیرد. درمانگران و متخصصان میتوانند از این روش بهصورت مکمل در کنار درمانهای پزشکی برای بهبود سلامت روانی و کیفیت زندگی این بیماران استفاده کنند. همچنین، گنجاندن این رویکرد در برنامههای حمایتی بیماران سرطانی میتواند به تقویت تابآوری و انگیزه آنان در مواجهه با بیماری کمک کند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/2/1 | پذیرش: 1404/4/25 | انتشار: 1404/5/1
| بازنشر اطلاعات |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |