آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
پاییز 1405(آبان)،
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
استادیار، گروه روانشناسی، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، pordelan@srbiau.ac.ir
چکیده: (17 مشاهده)
زمینه: خشونت خانگی علیه زنان پدیدهای شایع با پیامدهای جدی روانی و جسمانی است. شواهد نشان میدهد که عواملی چون شرم درونیشده و اضطراب اجتماعی در بروز و تداوم آن نقش دارند. در این میان، راهبردهای تنظیم هیجان میتوانند بهعنوان سازوکاری میانجی بر شدت یا کاهش خشونت اثرگذار باشند، بااینحال، این روابط به طور همزمان در قالب یک مدل مفهومی بررسی نشدهاند.
هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجیگر راهبردهای تنظیم هیجان در رابطه بین شرم درونیشده و اضطراب اجتماعی با خشونت خانگی علیه زنان بود.
روش: این پژوهش به لحاظ هدف، از نوع بنیادی و به لحاظ نحوه گردآوری داده ها از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان قربانی همسرآزاری مراجعهکننده به بهزیستی و اورژانس اجتماعی شهر کرمان در سال 1403 بودند که 219 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. شرکتکنندگان، پرسشنامه خشونت خانگی (حاج یحیی، 2001)، شرم درونیشده (کوک، 1993)، اضطراب اجتماعی (جرابک، 1996) و پرسشنامه تنظیم هیجان (گراس و جان، 2003) را بهصورت آنلاین تکمیل کردند. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از مدل معادلات ساختاری و نرمافزار SPSS-27 و PLS-4 انجام گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد، شرم درونیشده و اضطراب اجتماعی بهصورت مستقیم با راهبردهای تنظیم هیجان رابطه مثبت معناداری دارد (001/0> p). راهبردهای تنظیم هیجان با خشونت خانگی رابطه مثبت معناداری دارد (001/0> p). شرم درونی شده بهصورت مستقیم و غیرمستقیم با میانجیگری راهبردهای تنظیم هیجان با خشونت خانگی اثر مثبت معناداری دارد (001/0> p). اضطراب اجتماعی بهصورت مستقیم و غیرمستقیم با میانجیگری راهبردهای تنظیم هیجان با خشونت خانگی اثر مثبت معناداری دارد (001/0> p).
نتیجهگیری: یافتههای این پژوهش میتواند به طراحی مداخلاتی باهدف بهبود استراتژیهای تنظیم هیجان برای کاهش اثرات منفی شرم درونی و اضطراب اجتماعی در زنان قربانی خشونت خانگی کمک کند. این مداخلات میتوانند در جهت کاهش آسیبهای عاطفی، روند بهبود را تسهیل کند.
هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجیگر راهبردهای تنظیم هیجان در رابطه بین شرم درونیشده و اضطراب اجتماعی با خشونت خانگی علیه زنان بود.
روش: این پژوهش به لحاظ هدف، از نوع بنیادی و به لحاظ نحوه گردآوری داده ها از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان قربانی همسرآزاری مراجعهکننده به بهزیستی و اورژانس اجتماعی شهر کرمان در سال 1403 بودند که 219 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. شرکتکنندگان، پرسشنامه خشونت خانگی (حاج یحیی، 2001)، شرم درونیشده (کوک، 1993)، اضطراب اجتماعی (جرابک، 1996) و پرسشنامه تنظیم هیجان (گراس و جان، 2003) را بهصورت آنلاین تکمیل کردند. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از مدل معادلات ساختاری و نرمافزار SPSS-27 و PLS-4 انجام گرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد، شرم درونیشده و اضطراب اجتماعی بهصورت مستقیم با راهبردهای تنظیم هیجان رابطه مثبت معناداری دارد (001/0> p). راهبردهای تنظیم هیجان با خشونت خانگی رابطه مثبت معناداری دارد (001/0> p). شرم درونی شده بهصورت مستقیم و غیرمستقیم با میانجیگری راهبردهای تنظیم هیجان با خشونت خانگی اثر مثبت معناداری دارد (001/0> p). اضطراب اجتماعی بهصورت مستقیم و غیرمستقیم با میانجیگری راهبردهای تنظیم هیجان با خشونت خانگی اثر مثبت معناداری دارد (001/0> p).
نتیجهگیری: یافتههای این پژوهش میتواند به طراحی مداخلاتی باهدف بهبود استراتژیهای تنظیم هیجان برای کاهش اثرات منفی شرم درونی و اضطراب اجتماعی در زنان قربانی خشونت خانگی کمک کند. این مداخلات میتوانند در جهت کاهش آسیبهای عاطفی، روند بهبود را تسهیل کند.
واژههای کلیدی: خشونت خانگی، شرم درونی شده، اضطراب اجتماعی، راهبردهای تنظیم هیجان، زنان قربانی همسرآزاری
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)