آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
دوره 25، شماره 161 - ( تابستان 1405(مرداد)، 1405 )
جلد 25 شماره 161 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Gharehzad Azari M, Borjali A, Sodagar S, Kraskian Moujambari A, Mousavi ُ M. (2026). Comparing Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy and Emotion – Focused Therapy on Emotion Cognitive Regulation, in overweight Students with perceived Stress. Journal of Psychological Science. 25(161),
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-3522-fa.html
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-3522-fa.html
قره زاد آذری مریم، برجعلی احمد، سوداگر شیدا، کراسکیان موجمباری آدیس، موسوی سیده مریم.(1405). مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و درمان هیجان مدار بر تنظیم شناختی هیجان، در دانشجویان دارای اضافه وزن با استرس ادراک شده مجله علوم روانشناختی 25 (161)
استاد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران(نویسنده مسئول) ، borjali@atu.ac.ir
چکیده: (3 مشاهده)
زمینه: اضافهوزن در دانشجویان میتواند با اختلال در تنظیم شناختی هیجان همراه باشد. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با تقویت پذیرش و انعطافپذیری روانشناختی و درمان هیجانمدار با پردازش و بازسازی تجربههای هیجانی، ظرفیت بهبود تنظیم شناختی هیجان را دارند. با توجه به محدودبودن شواهد مقایسهای در این زمینه، مقایسه اثربخشی این دو رویکرد در دانشجویان دارای اضافهوزن ضروری به نظر میرسد.
هدف: هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و درمان هیجان مدار بر تنظیم شناختی هیجان در دانشجویان دارای اضافه وزن بود.
روش: پژوهش حاضر مطالعهای نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون، گروه گواه و پیگیری دوماهه بود که در سالهای ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۲ انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دارای اضافهوزن دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت بود که از میان آنان، ۴۵ نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در سه گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اساس پروتکل (هیز و استروسال، ۲۰۱۰)، درمان هیجانمدار بر اساس پروتکل (گرینبرگ و همکاران، ۲۰۱0) و گواه گمارده شدند (هر گروه ۱۵ نفر). دادهها با استفاده از پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (گارنفسکی و همکاران، ۲۰۰۱) در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری گردآوری و با آزمون تحلیل واریانس آمیخته با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی در نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که تعامل گروه و زمان در مؤلفههای سازشیافته و سازشنایافته تنظیم شناختی هیجان معنادار بود. نتایج آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد هر دو مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان هیجانمدار، در مقایسه با گروه گواه، موجب بهبود معنادار مؤلفههای تنظیم شناختی هیجان شدند و این بهبود در مرحله پیگیری دوماهه نیز پایدار ماند (05/0>p). بااینحال، میان اثربخشی دو روش درمانی تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0≤p).
هدف: هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و درمان هیجان مدار بر تنظیم شناختی هیجان در دانشجویان دارای اضافه وزن بود.
روش: پژوهش حاضر مطالعهای نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون، گروه گواه و پیگیری دوماهه بود که در سالهای ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۲ انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دارای اضافهوزن دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت بود که از میان آنان، ۴۵ نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در سه گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اساس پروتکل (هیز و استروسال، ۲۰۱۰)، درمان هیجانمدار بر اساس پروتکل (گرینبرگ و همکاران، ۲۰۱0) و گواه گمارده شدند (هر گروه ۱۵ نفر). دادهها با استفاده از پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (گارنفسکی و همکاران، ۲۰۰۱) در مراحل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری گردآوری و با آزمون تحلیل واریانس آمیخته با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی در نرمافزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد که تعامل گروه و زمان در مؤلفههای سازشیافته و سازشنایافته تنظیم شناختی هیجان معنادار بود. نتایج آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد هر دو مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان هیجانمدار، در مقایسه با گروه گواه، موجب بهبود معنادار مؤلفههای تنظیم شناختی هیجان شدند و این بهبود در مرحله پیگیری دوماهه نیز پایدار ماند (05/0>p). بااینحال، میان اثربخشی دو روش درمانی تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0≤p).
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)