پیام خود را بنویسید
دوره 18، شماره 82 - ( 10-1398 )                   جلد 18 شماره 82 صفحات 1121-1130 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Dehestani Ardakani M, Sheikh M. Comparison of individual and collaborative training on the swimming skills learning in children with asperger autism and high performance: the role of mediation of mirror neurons in basic, observation and execution conditions. علوم روانشناختی. 2019; 18 (82) :1121-1130
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-421-fa.html
دهستانی اردکانی مجتبی، شیخ محمود. مقایسه تمرینات انفرادی و مشارکتی بر یادگیری مهارت شنا در کودکان اوتیسم آسپرگر و با عملکرد بالا: نقش میانجی گر نورون های آئینه ای در شرایط پایه، مشاهده و اجرا. فصلنامه علمی پژوهشی علوم روانشناختی. 1398; 18 (82) :1121-1130

URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-421-fa.html


استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشگاه اردکان، ایران
چکیده:   (1056 مشاهده)
زمینه: بهبود نورو­ن­ های آئینه ­ای به عنوان نقشی میانجی ­گر می­تواند سبب بهبود یادگیری مهارت ­های حرکتی گردد که تمرینات مشارکتی به منظور دستیابی به این هدف بکار گرفته می ­شوند. اما مسئله اصلی این است آیا می­ توان تمرینات مشارکتی را برای ارتقاء عملکرد نورون­ های آئینه ­ای و بهبود مهارت شنا در کودکان طیف اوتیسم پیشنهاد داد؟ هدف: مقایسه اثر مقایسه تمرینات انفرادی و مشارکتی بر یادگیری مهارت شنا در کودکان اوتیسم آسپرگر و با عملکرد بالا بود. روش: پژوهش از نوع شبه ­آزمایشی یا طرح پیش ­آزمون و پس ­آزمون باگروه گواه بود، جامعۀ آماری این پژوهش پسران 7 تا 14 سالۀ آسپرگر و اوتیسم با عملکرد بالا بودند، از این جامعه 24 نفر به صورت در دسترس و هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار عبارتند از، مقیاس سنجش شدت اوتیسم گارس (1994) و الکتروانسفالوگرافی. دو گروه تمرین انفرادی و مشارکتی طی مدت 8 هفته (دو جلسه در هفته) به آموزش مهارت شنا پرداختند و در نهایت متغییر پیش ­آزمون به­ عنوان متغییر کوواریانس مورد بررسی قرار گرفت. نتایج با روش آنالیز کوواریانس تحلیل شد. یافته ­ ها: نتایج نشان داد که هر دو گروه در پس­ آزمون عملکرد نورون ­های آئینه ­ای بهبود داشتند ولی گروه تمرینات به شیوه مشارکتی پس از مداخله به طور معناداری در ارتقاء عملکرد نورون­های آئینه ­ای بهبود داشت و تفاوت بین دو گروه به طور معنی ­داری به نفع گروه تمرین دوتایی بود. همچنین یادگیری شنا در گروه تمرین دوتایی بهبود معناداری داشت و تفاوت بین دو گروه در بهبود مهارت شنا به طور معناداری به نفع گروه دوتایی بود. سطح معنا­ داری برای تمامی متغیر ­ها 05/0> P در نظر گرفته شد. نتیجه ­گیری: می‌توان به منظور بهبود علائم حرکتی در کودکان طیف اوتیسم بر بالابردن توانایی­ ها و قابلیت­ های عملکردی نورون­ های آئینه ­ای از طریق تمرینات به شیوه مشارکتی تمرکز صورت گیرد.
متن کامل [PDF 417 kb]   (968 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/7/9 | انتشار: 1398/10/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم روانشناختی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Journal of psychologicalscience

Designed & Developed by : Yektaweb