دوره 19، شماره 87 - ( بهار 1399(خرداد) 1399 )                   جلد 19 شماره 87 صفحات 313-320 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zamani Zarchi M S, Sayadi M, Safarpour F. The effectiveness of emotionally focused couple therapy on perceived social support and feeling of loneliness among infertile couples. علوم روانشناختی. 2020; 19 (87) :313-320
URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-559-fa.html
زمانی زارچی محمد صادق، صیادی معصومه، صفرپور فاطمه. اثربخشی زوج‌درمانگری هیجان مدار بر حمایت اجتماعی ادراک شده و احساس تنهایی زوجین نابارور. فصلنامه علمی پژوهشی علوم روانشناختی. 1399; 19 (87) :313-320

URL: http://psychologicalscience.ir/article-1-559-fa.html


دانشجوی دکتری دانشگاه خوارزمی، تهران ، ایران
چکیده:   (742 مشاهده)
زمینه: ناباروری در سراسر جهان و در همه فرهنگ‌ها به عنوان یک تجربه تنش­آور، بحرانی و تهدیدکننده ثبات فردی، زناشویی، خانوادگی و اجتماعی شناخته شده است. اما مسئله اصلی اینست، آیا زوج‌درمانگری هیجان­مدار بر حمایت اجتماعی ادراک شده و احساس تنهایی زوجین نابارور تأثیر دارد؟ هدف: اثربخشی زوج‌درمانگری هیجان­مدار بر حمایت اجتماعی ادراک شده و احساس تنهایی در زوجین نابارور بود. روش: پژوهش از نوع نیمه­تجربی با طرح پیش­آزمون پس­آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری را زوج‌های نابارور مراجعه‌کننده به مراکز خصوصی زنان و نازایی شهر قم در نیمه دوم سال 1394 و نیمه اول سال 1395 تشکیل دادند. 30 زوج به صورت نمونه‌گیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمون (15 زوج) و گواه (15 زوج) جایگزین شدند. ابزار پژوهش عبارتند از، مقیاس حمایت اجتماعی ادراک شده چندبعدی (زیمت، داهلم، زیمت و فارلی، 1988)، مقیاس احساس تنهایی اجتماعی عاطفی برای بزرگسالان (دیتوماس، برنن و بست، 2004) و برنامه آموزش زوج جانسون (2004). تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تحلیل کوواریانس چند متغیری انجام شد. یافته‌ها: نتایج حاصل از تحلیل نشان داد که زوج‌ درمانگری هیجان­مدار باعث افزایش معنادار میانگین نمرات پس­آزمون متغیر حمایت اجتماعی ادراک شده و خرده مقیاس‌های آن (حمایت دوستان، حمایت خانواده و حمایت افراد خاص) در گروه آزمون گردید (0/05P<). همچنین نتایج بیانگر آن بود که میانگین نمرات پس­آزمون متغیر احساس تنهایی و خرده مقیاس‌های آن (تنهایی رمانتیک، تنهایی خانوادگی و تنهایی اجتماعی) در گروه آزمون و گواه تفاوت معناداری با یکدیگر داشتند (0/05P<). نتیجه‌گیری: آموزش مبتنی بر زوج‌ درمانگری هیجان­مدار باعث بهبود حمایت اجتماعی ادراک شده در زوجین گردید و احساس تنهایی آنان را کاهش داد.
متن کامل [PDF 574 kb]   (306 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/9/26 | پذیرش: 1399/1/5 | انتشار: 1399/1/8

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم روانشناختی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Journal of psychologicalscience

Designed & Developed by : Yektaweb