پاییز 1399(مهر)                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
چکیده:   (145 مشاهده)
زمینه: تحقیقات متعددی به اثر بخشی آموزش شفقت به خود ذهن آگاه و بررسی لذت جویی، حافظه سرگذشتی و کیفیت خواب افراد افسرده  پرداخته ­اند. اما پیرامون تاثیر آموزش شفقت به خود ذهن ­آگاه بر لذت­جویی، حافظه سرگذشتی و کیفیت خواب دانشجویان افسرده شکاف تحقیقاتی وجود دارد. هدف: بررسی اثربخش آموزش شفقت به خود ذهن­آگاه بر لذت ­جویی، حافظه سرگذشتی و کیفیت خواب دانشجویان افسرده بود. روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش ­آزمون و پس ­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشجویانی که سال 98-1397 در دانشگاه آزاد لاهیجان مشغول به تحصیل بودند بود، تعداد 36 نفر از دانشجویان افسرده به شیوه در دسترس به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (برای هر گروه 18 نفر) جایگزین شدند. ابزار پژوهش عبارتند از: پرسشنامه ­ی لذت ­جویی (همیلتون، 1995)، حافظه سرگذشتی (ویلیامز و برودبنت، 1986) و کیفیت خواب (بویس و همکاران، 1988). تحلیل داده­ ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس انجام شد. یافته­ ها: آموزش شفقت به خود ذهن­ آگاه بر لذت ­جویی، حافظه سرگذشتی و کیفیت خواب تأثیر معنادار داشت (0/001 >p). نتیجه ­گیری: برنامۀ آموزش شفقت به خود ذهن ­آگاه سبب بهبود لذت­ جویی، حافظه سرگذشتی و کیفیت خواب در دانشجویان دارای نشانه‌های افسردگی شد.
متن کامل [PDF 799 kb]   (37 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/11/29 | پذیرش: 1398/12/25 | انتشار: 1399/7/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم روانشناختی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Journal of psychologicalscience

Designed & Developed by : Yektaweb