دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران ، farideh_hosseinsabet@yahoo.com
چکیده: (5 مشاهده)
زمینه: در بستر روابط زناشویی، بروز تنشها و اختلافات، ممکن است منجر به فاصله عاطفی و در نهایت طلاق شود. در این میان، مداخلاتی که به تقویت بخشایش و افزایش سازگاری کمک کنند، اهمیت خاصی پیدا میکنند. بررسی پژوهشهای آموزشی موجود برای کاهش آمار طلاق نشان میدهد بخش عمدهای از این پژوهشها به بررسی ناتوانیهای ارتباطی و فقدان این مهارتهای ارتباطی در زوجین در آستانه طلاق پرداخته است و کمتر به مسائل شخصیتی و هویتی یکی از زوجین تأکید شده است.
هدف: پژوهش حاضر با هدف تدوین و اعتباریابی بسته آموزشی «من آرام» بهمنظور بهبود بخشایش بینفردی و سازگاری زناشویی در زوجین در آستانه طلاق انجام شد.
روش: روش این پژوهش کاربردی، کیفی و در دو مرحله انجام شد. در مرحله اول، دادهها از سه جامعه آماری جمعآوری شد: مقالات علمی ۱۰ سال اخیر مرتبط با «من آرام»، مصاحبه با ۱۵ بانوی متأهل دارای حداقل سه سال زندگی مشترک و مصاحبه با ۱۵ متخصص روانشناسی با حداقل ۱۰ سال سابقه، به روش نمونهگیری هدفمند. دادهها با استفاده از تحلیل مضمون موضوعی و به صورت دستی کدگذاری و تحلیل شد تا مضامین اصلی برای تدوین پروتکل استخراج گردد. در مرحله دوم، بسته آموزشی تدوینشده با روش دلفی و چند دور بازخورد متخصصان اعتبارسنجی شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که بسته آموزشی «من آرام» برای زوجین در آستانه طلاق از روایی محتوایی مطلوب برخوردار است؛ بهطوریکه CVR ≥ 0.49 و CVI ≥ 0.79 بر اساس نظر ۸ متخصص روانشناسی محاسبه شد و توافق بین متخصصان با ضریب کاپا تأیید گردید.
نتیجهگیری: بر اساس یافتهها، بسته آموزشی «من آرام» با روایی معتبر، ابزار مؤثری در بهبود بخشایش و سازگاری زناشویی در زوجین در آستانه طلاق است. این برنامه میتواند به عنوان یک مداخله کارآمد در فرآیند ترمیم روابط زوجین مورد استفاده قرار گیرد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومى دریافت: 1404/3/3 | پذیرش: 1405/2/1
| بازنشر اطلاعات |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |