آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
پاییز 1405(آبان)،
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه روانشناسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. ، yousefi@znu.ac.ir
چکیده: (3 مشاهده)
زمینه: خیانت زناشویی یکی از چالشبرانگیزترین مسائل در روابط عاطفی است که میتواند تأثیرات عمیقی بر زوجین بگذارد. یکی از متغیرهای مهم و تأثیرگذار در درمان خیانت زناشویی، انعطافپذیری هیجانی است. علیرغم مطالعات متعدد در این زمینه، در مورد مقایسه اثربخشی روایتدرمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطافپذیری هیجانی زنان خیانت دیده، شکاف پژوهشی وجود دارد.
هدف: هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی روایتدرمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطافپذیری هیجانی زنان مواجه شده با خیانت همسر بود.
روش: روش این پژوهش، نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و پیگیری سه ماهه بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی زنان خیانت دیده که در نیمۀ اول سال 1403 به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی منطقه 5 شهر تهران مراجعه کرده بودند که از بین آنها، تعداد 51 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش روایت درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (هر گروه 17 نفر) و یک گروه گواه ( 17 نفر) گمارش شدند. دادههای پژوهش نیز با استفاده از مقیاس انعطافپذیری هیجانی (رشید و بیات، 1398) جمعآوری شدند. برای گروه آزمایش اول، روایت درمانی (وایت و اپستون، 1990) در یک برنامۀ 8 جلسهای و برای گروه آزمایش دوم نیز درمان ترکیبی مبتنی بر پذیرش و تعهد در 8 جلسه اجرا شد. همچنین برای تحلیل دادههای پژوهش از روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر با بهرهگیری از نرمافزار SPSS-22 استفاده شد.
یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که هم روایتدرمانی و هم درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد منجر به افزایش انعطافپذیری هیجانی در زنان خیانت دیده شدند (01/0>P). همچنین نتایج حاکی از آن بود که بین اثربخشی دو نوع درمان مذکور در افزایش انعطافپذیری هیجانی، تفاوتی وجود ندارد و اثرات هر دو توع درمان در مرحلۀ پیگیری نیز پایدار باقی مانده بود.
هدف: هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی روایتدرمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطافپذیری هیجانی زنان مواجه شده با خیانت همسر بود.
روش: روش این پژوهش، نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و پیگیری سه ماهه بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی زنان خیانت دیده که در نیمۀ اول سال 1403 به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی منطقه 5 شهر تهران مراجعه کرده بودند که از بین آنها، تعداد 51 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش روایت درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (هر گروه 17 نفر) و یک گروه گواه ( 17 نفر) گمارش شدند. دادههای پژوهش نیز با استفاده از مقیاس انعطافپذیری هیجانی (رشید و بیات، 1398) جمعآوری شدند. برای گروه آزمایش اول، روایت درمانی (وایت و اپستون، 1990) در یک برنامۀ 8 جلسهای و برای گروه آزمایش دوم نیز درمان ترکیبی مبتنی بر پذیرش و تعهد در 8 جلسه اجرا شد. همچنین برای تحلیل دادههای پژوهش از روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر با بهرهگیری از نرمافزار SPSS-22 استفاده شد.
یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که هم روایتدرمانی و هم درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد منجر به افزایش انعطافپذیری هیجانی در زنان خیانت دیده شدند (01/0>P). همچنین نتایج حاکی از آن بود که بین اثربخشی دو نوع درمان مذکور در افزایش انعطافپذیری هیجانی، تفاوتی وجود ندارد و اثرات هر دو توع درمان در مرحلۀ پیگیری نیز پایدار باقی مانده بود.
واژههای کلیدی: روایتدرمانی، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، انعطافپذیری هیجانی، خیانت زناشویی، زنان خیانت دیده.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)