پیام خود را بنویسید
پاییز 1405(آذر)،                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


گروه روان شناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. ، faeze.jahan@gmail.com
چکیده:   (19 مشاهده)
زمینه: طلاق پدیده­ای چندعاملی است که می­تواند آسیب­های شناختی، هیجانی، اجتماعی و روانشناختی بسیاری را برای زوجین در پی داشته باشد.
هدف: هدف پژوهش بررسی اثربخشی درمان هیجان­مدار مبتنی بر شفقت بر انسجام روانی، انعطاف‏پذیری کنشی و تحمل پریشانی در زنان در معرض طلاق بود
روش:
روش پژوهش بر مبنای هدف، کاربردی و از منظر گردآوری داده­ها جزء تحقیقات کمی و از نوع نیمه آزمایشی، با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل همراه با پیگیری بود. نمونه 45 نفر از بین زنان در معرض طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهر تهران انتخاب که در دو گروه درمان هیجان­مدار مبتنی بر شفقت و گروه کنترل تقسیم شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه­های انسجام روانی(SCQ) فلنسبرگ-مدسن و همکاران(2006)، مقیاس انعطاف­پذیری کنشی(RISC) کانر و دیویدسون(2003) و مقیاس تحمل پریشانی(DTS) سیمونز و گاهر(2005) را تکمیل کردند. داده ها با روش تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر و  با نرم افزار SPSS نسخه 28 تجزیه و تحلیل شدند.
یافته­ها: نتایج نشان داد که درمان هیجان­مدار مبتنی بر شفقت بر انسجام روانی، انعطاف­پذیری کنشی و تحمل پریشانی در مرحله پس‏آزمون تاثیر داشته است و تداوم این تاثیر در مرحله پیگیری را نیز در برداشته است.
نتیجه‌گیری:
با توجه به یافته ها می توان نتیجه گرفت  که انسجام روانی، انعطاف‏پذیری کنشی و تحمل پریشانی در زنان در معرض طلاق می تواند تحت تاثیر درمان هیجان­مدار مبتنی بر شفقت قرار گیرد.
 
شماره‌ی مقاله: 13
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1404/5/4 | پذیرش: 1405/9/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وبگاه متعلق به مجله علوم روانشناختی است.

طراحی و برنامه‌نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC-ND 4.0 | Journal of Psychological Science

Designed & Developed by : Yektaweb

Creative Commons License
This work is licensed under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)