بهار 1405ا(خرداد)ج،
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
استادیار، گروه روان شناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی. مرودشت، ایران ، maryam_kouroshnia@yahoo.com
چکیده: (9 مشاهده)
زمینه: مشارکت اجتماعی بهعنوان یکی از شاخصهای کلیدی توسعه روانی–اجتماعی، نقشی اساسی در ارتقای سلامت روان، کیفیت زندگی و انسجام اجتماعی ایفا میکند. با این حال، عوامل روانشناختی اثرگذار بر مشارکت اجتماعی، همچون هویت، گرایش به تفکر انتقادی، هنوز بهطور یکپارچه بررسی نشدهاند. شواهد پژوهشی نشان میدهند که خودکارآمدی میتواند بهعنوان یک سازوکار میانجی در تقویت پیوند این متغیرها با مشارکت اجتماعی عمل کند. در عین حال، پژوهشهای پیشین بیشتر به روابط دو به دو پرداخته و از ارائه یک مدل جامع غفلت کردهاند.
هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی مشارکت اجتماعی براساس ابعاد هویت، گرایش به تفکر انتقادی با نقش واسطهگری خودکارآمدی بود.
روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی - همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. تعداد 361 (166 نفر دختر و 195 نفر پسر) [H1] از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. مشارکت کنندگان به پرسشنامههای مشارکت اجتماعی (نیکخواه و احمدی بجستانی، 1396)، ابعاد هویت نسخه چهارم (چیک و همکاران، 2002)، خود کارآمدی ( شرر و همکاران ، 1982)، و تفکر انتقادی ( ریکتس ،2003) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از نرم افزار spss24 و amos و با روش های آماری همبستگی و مدل سازی تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که هویت جمعی و گرایش به تفکر انتقادی میتواند بر مشارکت اجتماعی اثر داشتند. لیکن، هویت شخصی، هویت ارتباطی، هویت اجتماعی بر مشارکت اجتماعی اثر نداشتند. یافتههای نشان داد هویت اجتماعی از طریق خودکارآمدی، مشارکت اجتماعی را به صورت منفی و معنیدار تحت تاثیر قرار میدهد. همچنین، مشخص شد که تفکر انتقادی از طریق خودکارآمدی، مشارکت اجتماعی را به صورت مثبت و معنیدار تحتتاثیر قرار میدهد.[H2]
نتیجهگیری[H3] :. یافته ها نشان داد، برای آنکه دانشآموزان و به طور کلی، محصلین این جامعه بتوانند در فعالیتهای بیشمار تحصیلی مشغول باشندو فعالانه حضور داشته باشند؛ مسئولین آموزشی لازم است، که محیطها و موقعیتهایی را فراهم آورند تا افراد قادر باشند به آسانی نظرات و ایدههای خویش را نشان دهند و به بحث و مناظره و گفتگو در مدرسه و سایر محیطهای آموزشی بپردازند. این ویژگی منجر به آن میشود که افراد قادر باشند زمینهی افزایش خودکارآمدی گام بردارند و در نهایت به مشارکت بالای اجتماعی برسند.
هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی مشارکت اجتماعی براساس ابعاد هویت، گرایش به تفکر انتقادی با نقش واسطهگری خودکارآمدی بود.
روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی - همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. تعداد 361 (166 نفر دختر و 195 نفر پسر) [H1] از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. مشارکت کنندگان به پرسشنامههای مشارکت اجتماعی (نیکخواه و احمدی بجستانی، 1396)، ابعاد هویت نسخه چهارم (چیک و همکاران، 2002)، خود کارآمدی ( شرر و همکاران ، 1982)، و تفکر انتقادی ( ریکتس ،2003) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از نرم افزار spss24 و amos و با روش های آماری همبستگی و مدل سازی تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که هویت جمعی و گرایش به تفکر انتقادی میتواند بر مشارکت اجتماعی اثر داشتند. لیکن، هویت شخصی، هویت ارتباطی، هویت اجتماعی بر مشارکت اجتماعی اثر نداشتند. یافتههای نشان داد هویت اجتماعی از طریق خودکارآمدی، مشارکت اجتماعی را به صورت منفی و معنیدار تحت تاثیر قرار میدهد. همچنین، مشخص شد که تفکر انتقادی از طریق خودکارآمدی، مشارکت اجتماعی را به صورت مثبت و معنیدار تحتتاثیر قرار میدهد.[H2]
نتیجهگیری[H3] :. یافته ها نشان داد، برای آنکه دانشآموزان و به طور کلی، محصلین این جامعه بتوانند در فعالیتهای بیشمار تحصیلی مشغول باشندو فعالانه حضور داشته باشند؛ مسئولین آموزشی لازم است، که محیطها و موقعیتهایی را فراهم آورند تا افراد قادر باشند به آسانی نظرات و ایدههای خویش را نشان دهند و به بحث و مناظره و گفتگو در مدرسه و سایر محیطهای آموزشی بپردازند. این ویژگی منجر به آن میشود که افراد قادر باشند زمینهی افزایش خودکارآمدی گام بردارند و در نهایت به مشارکت بالای اجتماعی برسند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط مجوز کرییتیو کامنز (CC BY-NC-ND) قابل بازنشر است. |